Άννα Αγγελοπούλου: Edw. Phillips Fox

Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...

Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;

Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...

Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.

Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Edw. Phillips Fox. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 4 Μαΐου 2015

Ένα ποίημα του Χάινριχ Χάινε για την άνοιξη και τα λουλούδια και πίνακες ζωγραφικής "Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά".

Ένα ποίημα του Χάινριχ Χάινε

Ας επιστρέψω σ' ένα ανοιξιάτικο θέμα. Η άνοιξη με τα λουλουδάκια που ανθίζουν και τα γλυκά ματάκια των κοριτσιών που εμπνέουν τον Γερμανό ποιητή Χάινριχ Χάινε. Ένα δείγμα του ρομαντικού λυρισμού...

Σαν έρθει η άνοιξη με το ηλιοφώς ξανά,

Τότε τα λουλουδάκια βγαίνουνε κι ανθούνε.

Σαν το φεγγάρι αρχίσει ν' αχτινοβολά,

Τότε τ' αστράκια μες στο φως του κολυμπούνε.

Σαν βλέπει δυο γλυκά ματάκια ο ποιητής

Τραγούδια βγάζει από τα βάθη της ψυχής του.

Μα όλα μαζί, τραγούδια, αστέρια, λουλουδάκια,

Φεγγαροβόλημα, ηλιοφώς, γλυκά ματάκια,

Όσο πολύ και να μ' αρέσουν, δεν ξεχνώ

Το πώς δεν φτιάχνουν ένα κόσμο αληθινό.

Μετάφραση: Άγγελος Δόξας

…Kαι το ποίημα αυτό μου θύμισε έναν πίνακα του Ed. Ch. Perugini που απεικονίζει μία νεαρή κοπέλα να φυσά ένα ανθάκι…"Μ' αγαπά δεν μ' αγαπά" oνομάζεται ο πίνακας και ο τίτλος υπονοεί το γνωστό παιχνίδι των ερωτευμένων με τα πέταλα των λουλουδιών. Στο ρομαντικό τοπίο ενός δάσους, η κομψά ντυμένη κοπέλα "παίζει" με το ανθάκι...

Ch. Ed. Perugini, Μ' αγαπά δεν μ' αγαπά. 1892. Dunedin Δημόσια Πινακοθήκη. Ν. Ζηλανδία.

Ένας ακόμα πίνακας ζωγραφικής με το ίδιο ρομαντικό θέμα "Μ' αγαπά δεν μ' αγαπά". Μια νεαρή κοπέλα αναρωτιέται εάν ο αγαπημένος της την αγαπά και ζητά την απάντηση από τα πέταλα του λουλουδιού.