Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Κυριακή, 22 Μαρτίου 2020

Τι είναι ποίηση! Ένα ποίημα του Μ. Γκόρπα για την ποίηση

Θωμάς Γκόρπας, Ποίηση

 Τι είναι άραγε η ποίηση; Πολλοί ποιητές προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα "Τι είναι ποίηση". Συχνά επιχείρησαν να δώσουν ποιητική απάντηση, γράφοντας ποιήματα για την ποίηση. Yπάρχουν πάρα πολλά ποιήματα αυτοανοφορικά, που αναφέρονται στην ίδια την ποίηση. Το ποιητικό υποκείμενο μιλά για τον δημιουργό και το έργο του, για τον ποιητή και την ποίηση. 
 Το ποιητικό υποκείμενο προσπαθεί να ορίσει την ποίηση. 
 ...επειδή πιστεύω ότι η ποίηση είναι υπόθεση "καθημερινή", ότι υπάρχει σε κάθε στιγμή της καθημερινότητάς μας, αυτή τη φορά επιλέγω ένα ποίημα "περί ποιήσεως" του Θωμά Γκόρπα (1935-2003), ενός ποιητή ως κατέγραψε ποιητικά την καθημερινότητα...
(Για τον Θωμά Γκόρπα, Βλ. http://www.biblionet.gr/author/29584 και
https://www.kathimerini.gr/842849/article/politismos/vivlio/8wmas-gkorpas-h-tryferh-eirwneia-ths-poihshs)

Ishibashi Kazunori (1876-1926), Γυναίκα που διαβάζει ποίηση. 1906. Shimane Art Museum. Ιαπωνία.

Ποίηση

ανάμνηση από φίλντισι


William Merritt Chase (1849-1916),  1910. Αναμνήσεις.

περίπατος τα ξημερώματα

άναμμα τσιγάρου κατά λάθος από φεγγάρι

χαρταετός που ξέφυγε απ’ τα χέρια παιδιού

Dame Laura Knight (1877-1970), Πετώντας χαρταετό. 1910.

κλάμα παιδιού στη μέση πανηγυριού

φιλία ανάμεσα σε δυο προδοσίες

κλωνάρι που ταξιδεύει

δασκάλα μόνη μελαγχολική στο διάλειμμα

Winslow Homer, To κόκκινο σχολείο, 1873.

ένα βιολί που παίζει μοναχό του

αριθμός 7

της καρδιάς τα μέσα φυλλώματα

χαλκός χαλκωματένια χαλκωματάς – όλα τα παλιά γυαλίζω

χρυσάφι για όλους ή για κανένα

πόλη που κυριεύτηκε άδεια μετά μακριά πολιορκία

παλιές φωτογραφίες και μακρυμπάνι της μνήμης

The Family Album Painting - The Family Album by Charles Edouard Frere
Eduard Frère (1837-1894), Το οικογενειακό άλμπουμ.

πεταλούδα που γλιτώνει απ’ τη φωτιά

φωτιά που γλιτώνει απ’ τα νερά

χαρά που γλιτώνει απ’ τα γεράματα

βιολέτες σ’ άσπρο λαιμό

Paul Desire Trouillebert (1829-1900), Γυναίκα με βιολέτα στο λαιμό. 1870.

άσπρο άλογο που τρέχει σε μαύρο ουρανό
μαύρος ήλιος καλοκαιρινός
άσπρος ήλιος χειμωνιάτικος

λεμόνι κάρβουνο γλυκό του κουταλιού

νύχτα στρωμένη τσιγάρα
λέξεις


Edward Munch (1863-1944), Κορίτσι στο παράθυρο τη νύχτα. 1893. Ινστιτούτο Τέχης. Σικάγο.


Από τη συλλογή Ποίηση ’76 (1976) του Θωμά Γκόρπα

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2020

Νάρκισσοι. Ένα ποίημα της Μελισσάνθης και πίνακες ζωγραφικής με νάρκισσους

Νάρκισσοι

Νάρκισσοι: Tα λουλούδια της πρώιμης Άνοιξης.


Henri Fantin-Latour, Λουλούδια της Άνοιξης. 1873. Ξεχωρίζουν οι  λευκοί και κίτρινοι νάρκισσοι.

  Από τον Φεβρουάριο άρχισαν να ανθίζουν οι νάρκισσοι στο μπαλκόνι μας. Στην αρχή πετάχτηκαν προς τα πάνω μέσα από το χώμα της γλάστρας, όπου ήταν κρυμμένοι οι βολβοί τους, τα πράσινα μακρόστενα φύλλα τους. Με αιφνιδίασαν, γιατί είχα ξεχάσει ότι σε εκείνες τις γλάστρες είχαν μείνει οι βολβοί τους από την προηγούμενη χρονιά.  Γρήγορα άρχισαν να παίρνουν ύψος...παρακολουθούσα τα φύλλα τους καθημερινά να υψώνονται πάνω από το χώμα... στη συνέχεια στην κορυφή τους εμφανίστηκαν τα μπουμπούκια και άνοιξαν σε κίτρινα ανθάκια με λεπτή ευωδιά. 
 Νάρκισσοι! Είναι από πρώτα λουλούδια που προμηνύουν τον ερχομό της Άνοιξης. Ανθίζουν στα τέλη του Χειμώνα και στις αρχές του Μαρτίου...Οι δικοί μου είναι κίτρινοι, αλλά υπάρχουν και σε λευκό χρώμα, ακόμα και σε ροζ ή κόκκινο...



Henri Fantin-Latour, νάρκισσοι σε βάζο με λευκή οπαλίνα. 1875.

Yπάρχουν πολλοί πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν νάρκισσους.  Ακολουθεί μία μικρή επιλογή από αγαπημένους μου πίνακες με θέμα το λουλούδι νάρκισσο.

William Henry Margetson (1861-1940), Ποτίζοντας τους νάρκισσους.

Charles Webster Hawthorne (1872-1930), Νάρκισσοι, 1910.

Paul Gustav Fischer, Ημέρα των Γενεθλίων. Η κόρη του ζωγράφου, Χάριετ, τακτοποιεί νάρκισσους σ΄ένα βάζο στο τραπέζι. 1905.



Carl Thomsen (1847-1912), Κοπέλα που τακτοποιεί νάρκισσους. 1894.


Michael Ancher, Η κόρη του ζωγράφου Helga ζωγραφίζει νάρκισσους. 1896.

  Το λεπτό αυτό λουλούδι συνδέεται μ' ένα αρχαιοελληνικό μύθο, του οποίου η πιο γνωστή εκδοχή διασώζεται από τον Λατίνο ποιητή Οβίδιο στο έργο του "Μεταμορφώσεις". Σύμφωνα με τον Οβίδιο, ο Νάρκισσος ήταν ένας πανέμορφος νέος από τη Βοιωτία, παιδί του ποταμού Κηφισσού και της Νύμφης Λειριόπης. Ο ωραίος νέος δεσμεύτηκε από την ίδια του την ομορφιά, την οποία ανακάλυψε όταν καθρεφτίστηκε στα νερά του ποταμού και είδε το είδωλό του στο νερό. Αφιερώθηκε στον αυτοθαυμασμό της εξωτερικής του εμφάνισης και αγνόησε τον έρωτα που του εκδήλωσε η Νύμφη Ηχώ, η οποία μαράζωσε επειδή το ερωτικό της κάλεσμα δεν βρήκε ανταπόκριση από τον Νάρκισσο. Ενώ, λοιπόν, η φωνή-ερωτικό κάλεσμα της Ηχούς εξασθενούσε, εκείνος γοητευμένος από την εικόνα του στο νερό του ποταμού μεταμορφώθηκε στο λουλούδι Νάρκισσος. Η γοητεία που άσκησε η αντανάκλαση της εικόνας του εαυτού του τον οδήγησε τελικά στον θάνατο και στην ανικανότητα να ανταποκριθεί στον έρωτα ενός άλλου προσώπου.  Η υπερβολική εκδήλωση του αυτοθαυμασμού και ο έρωτας του ίδιου του εαυτού μας, που γίνεται πάθος και δεν επιτρέπει να ανταποκριθούμε συναισθηματικά στις σχέσεις μας με τους άλλους, ονομάζεται "Ναρκισσισμός". 
 Ο μύθος του Νάρκισσου αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για διάφορους καλλιτέχνες. 

Narcissus, 1599 by Caravaggio
Caravaggio, Νάρκισσος, 1597-1599. Εθνική Πινακοθήκη Αρχαίας Τέχνης. Ρώμη. Ο Νάρκισσος καθρεφτίζεται στο νερό και παγιδεύεται στο είδωλό του.


Follower of Giovanni Antonio Boltraffio, Νάρκισσος. Γύρω στα 1500. Εθνική Πινακοθήκη. Λονδίνο. Ο Νάρκισσος μαγεύεται από την εικόνα του.

 Η ποιήτρια Μελισσάνθη έχει γράψει ένα εξαιρετικό ποίημα με θέμα τον Νάρκισσο του αρχαίου μύθου. Το ποιητικό υποκείμενο παρουσιάζει μία άλλη εκδοχή...Ο Νάρκισσος  ονειρευόταν, αναζητούσε την ομορφιά και όταν την αναγνωρίζει στο είδωλο-πρόσωπό του, τρομάζει, απελπίζεται, γιατί συνειδητοποιεί ότι αυτή η "παγωμένη" εικόνα είναι πρόσκαιρη και προσωρινή και δεν πρόκειται να παραμείνει αναλλοίωτη από τη φθορά...

Μελισσάνθη, Νάρκισσος

Κανείς δεν ξέρει την αληθινή ιστορία του ΝάρκισσουΟνειρευόταν την ομορφιάκι έσκυβε πάνω απ’ το νερόνα την γνωρίσει στο πρόσωπό τουΈβλεπε φύλλα κι ανταύγειεςέναν ανάστροφο, υδάτινο ουρανόσκιές και λάμψεις απατηλέςκι ονειρευόταν πάντα.Κάποτε τρόμαξε τόσοΣαν είδε την ανάστροφή του εικόνα—μέσα σε κύκλο κλειστόβλέμμα ακίνητο, παγωμένοστο θάνατο δοσμένο, πρόσωποπαραμορφωμένο, φαγωμένο από τη σήψηΤον λύγισε τόσο βαθιά η απελπισίαπου πνίγηκε μες στο νερόΣαν φάνηκε το απελπισμένο πρόσωπό τουστο θάνατο ήτανε πράγματι ωραίοαλλιώτικα ζωντανό.Γιατί όπως στα όνειρα και στους μύθουςόλα μπορεί να κρύβουν μια διπλή σημασία—κι ο θάνατος να σημαίνει ζωή—

Μες στην ψυχή μας, όπως στην ψυχή του κόσμουόλα καθρεφτίζονται ανάστροφακαθώς το δέντρο στο ποτάμι.
Μελισσάνθη. 1965. Το φράγμα της σιωπής. Αθήνα: Δίφρος. Και στον συγκεντρωτικό τόμο: Μελισσάνθη. 1986. Οδοιπορικό. Ποιήματα 1930–1984. Αθήνα: Καστανιώτης.

John William Waterhouse, Ηχώ και Νάρκισσος. 1903. Walker Art Gallery.
Για το ποίημα, βλ. http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/mythology/browse.html?text_id=293Για τις εκδοχές του μύθου, βλ. http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/page_186.htmlhttps://www.valentine.gr/linkOfTheMonth_gr-march2006.phpΓια τον Ναρκισσισμό, βλ.http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82&dq=καιhttp://users.uoa.gr/~nektar/science/cognitive/narcissism.htm
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Charles_Webster_Hawthorne_(1872_-_1930)_Daffodils.jpghttps://en.wikipedia.org/wiki/Narcissus_(Caravaggio)https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Follower_of_Giovanni_Antonio_Boltraffio_-_Narcissus.jpghttps://www.nationalgallery.org.uk/paintings/follower-of-giovanni-antonio-boltraffio-narcissushttps://commons.wikimedia.org/wiki/File:John_William_Waterhouse_-_Echo_and_Narcissus_-_Google_Art_Project.jpghttps://commons.wikimedia.org/wiki/File:Carl_Thomsen_Arranging_daffodils_1894.jpghttps://www.facebook.com/photo.php?fbid=10218533259464973&set=gm.2302067549804318&type=3&theater&ifg=1https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AC%CF%81%CE%BA%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%82_(%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1)

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2020

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Το άνθος διδάσκει

Mary E. Harding (1880-1903),  Η Δελφίνια.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Το άνθος διδάσκει


Όλα του σώματος χάνουν το νόημά τους
ενώ του δένδρου το άνθος πάντα κάτι σημαίνει
επιμένει ν’ ανοίγει και στη γη να πέφτει
χωρίς να περιμένει προσωπικές απολαβές
χωρίς να λογαριάζει τι λειψή αθανασία
είναι ο καρπός…
Κοίτα τι οικειότητα με τον γκρεμό
έχει το κάθε τι π’ ανθίζει!
Πως το λουλούδι δε λέει ποτέ
να μην εκτελέσει τον προορισμό του;
Πως όντας αποκομμένο απ’ την ανθρώπινη μοίρα
τη στεφανώνει στο τέλος;

Armand Point, Αναμνήσεις δίπλα στη λίμνη. 1893.

Γιατί η μνήμη των ματιών
που λάτρεψα δε με παρηγορεί
ενώ ακάθεκτη κατεβαίνω
και μόνο τα μυριοπέταλα γελάκια της φύσης
υψώνουν το στήθος μου;
Α, λέω, υπάρχουν μυστικά
που μόνο χάνοντας τα μαθαίνεις…
Αυτό που θέλω να μάθω απ’ έξω
είναι οι αόρατες πλευρές του ορατού
το τοπίο να δω σαν κέντρο του κόσμου
κι όχι πια σαν το θεϊκό περίβλημα «εκείνου».

Armand Point (1861-1932), Νύχτα.

Να μ’ αφοπλίζει αποκλειστικά το δάσος
με τις αειθαλείς λαμπάδες του
κι η νύχτα
να προχωράει μέσα μου
άπειρους ουρανούς βαθιά
χωρίς κανένα υποκοριστικό…
Φως να βγαίνει απ’ τις χλοερές χαραμάδες των φύλλων
όπως παλιά απ’ τις ίριδες των εραστών.
Α! πότε η φυλλοβόλα ομορφιά
θα μου επιβληθεί τελειωτικά
πότε θα μάθω ότι η φύση όλη
είναι έρωτα;

Frank Dicksee (1853-1928), Το ευαίσθητο φυτό.

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2019

Η Γέννηση του Χριστού στην ποίηση και τη Ζωγραφική.

Ένα ποίημα της Κικής Δημουλά για τη Γέννηση του Χριστού και πίνακες Προραφαηλιτών ζωγράφων  με σκηνές της Γέννησης

   Σκέφτομαι ότι κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε τα Γενέθλια της Γέννησης του Χριστού. Για αυτό, ένα ποίημα της Κικής Δημουλά για τα "Γενέθλια του Θεανθρώπου" με αγαπημένες σκηνές της Γέννησης από τους Προραφαηλίτες ζωγράφους.

John Duncan, Η Προσκύνηση των Μάγων. 1915.

Κική Δημουλά, Γενέθλια

Η μέρα που γεννήθηκες
αναπαρίσταται, Θεάνθρωπέ μου

κάποιο άστρο
θαμπό από το άθεον όζον
σε ψάχνει

οι μάγοι δε θυμούνται
αν γέρασαν ή έχουν πεθάνει

τα ξυλιασμένα δάχτυλα του θαύματος
ρωτούν πού είναι η φάτνη

Edward Burne Jones, William Morris, Παράθυρα βιτρό με σκηνές από τη Γέννηση. 1882. Ναός της Αγίας Τριάδας. Βοστόνη.

Edward Burne Jones, William Morris, Η προσκύνηση των Ποιμένων. Σκηνή από τα παράθυρα βιτρό με σκηνές από τη Γέννηση. 1882. Ναός της Αγίας Τριάδας. Βοστόνη.


The Nativity
Edward Burne Jones (1833-1898), Η Γέννηση. 1888. Carnegie Art Museum.


Edward Burne Jones (1833-1898), Tο Αστέρι της Βηθλεέμ. 1890. Birmingham Museum and Art Gallery.

κι εγώ εκεί σκυμμένη
μες στο προσκύνημα της αναζήτησής σου
σε μια συμμετοχή απαρατήρητη
μοναχική

δεν το αρνούμαι νιώθω να διαπερνά
και του δικού μου σώματος
την ξυλιασμένη δυσπιστία

η σεβαστή, ασύλληπτη του θαύματος
θερμαντική ανάγκη

κι έτσι που αναλιώνω
υπολογίζω πάλι
σύμφωνα με το έτος της γέννησής σου
πόσο νέος ήταν τότε τι ωραίος
ο σταυρός σου
τι πειθαρχημένα ερωτικός
πόσο απαγορευμένα αγαπώμενος
αγριεύω κρυφοκοιτάζοντας
πώς είχε γαντζωθεί στα σπλάχνα σου
θρηνώντας η απόλαυση

και συ πώς την απόδιωχνες
κλοτσώντας τα μαλλιά της
μακριά από των ποδιών σου
την καρδιά
απάντησέ μου
πες μου τι αισθανόταν η αλήθεια σου
πριν και μετά τη Σταύρωσή σου

μεταμελήθηκε που έδιωξε
απ’ το Ναό του Πατρός σου
εκείνη την πανέμορφη εμπόρισσα
ερωτικής σωτήριας για σένανε λατρείας;

Από τη συλλογή, Τα εύρετρα, εκδόσεις Ίκαρος, 2010.


Arthur Hughes, Η Γέννηση. Birmingham Museum and Art Gallery.

Marianne Stokes, Άγγελοι δοξολογούν τη Γέννηση του Χριστού. 1893.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2019

Τα Χριστούγεννα στη ζωγραφική και την ποίηση. Ένα ποίημα της Χλόης Κουτσούμπελη και πίνακες ζωγραφικής του Σουηδού ζωγράφου Carl Larsson

Τα Χριστούγεννα της Χλόης Κουτσούμπελη και του Carl Larsson

   Πέρασε η Παραμονή των Χριστουγέννων και φέτος...για ακόμα μια φορά "Ξανά είναι Χριστούγεννα". Δεν ξέρω εάν χθες βράδυ, την παραμονή των Χριστουγέννων, περάσατε "εορταστικά", όπως στους πίνακες του Carl Larsson ή εάν αισθανθήκατε, όπως το ποιητικό υποκείμενο στο ποίημα  "Παιδική Απορία" της Χλόης Κουτσούμπελη...Ή μήπως το ένα δεν αποκλείει το άλλο; Να περνάμε αυτές τις μέρες εορταστικά και πανηγυρικά, αλλά ταυτόχρονα να έχουμε την "Παιδική Απορία";


Carl Larsson (1853-1919), Παραμονή Χριστουγέννων. 1904-1905. Πλούσιο οικογενειακό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι την παραμονή των Χριστουγέννων. Στο βάθος στην πολυθρόνα ο ζωγράφος με τα παιδιά του.

Carl Larsson (1853-1919), Παραμονή Χριστουγέννων. Λεπτομέρεια. 1904-1905. Μία γατούλα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Τραπέζι διεκδικεί το μερίδιο της...

Χλόη Κουτσούμπελη, Παιδική Απορία

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα,
στους ευτυχισμένους,
όσους απέμειναν,
ανθρώπους,
αν υπάρχουν.

Πώς γίνεται και χώρεσαν
ζώα, θεοί, άνθρωποι, μάγοι
και αγγέλοι
σε μια φάτνη τόσο μικρή,
ενώ εγώ,
σε ένα δωμάτιο τόσο μεγάλο,
αισθάνομαι πνιγμένη;

Από τη συλλογή Σχέσεις σιωπής (1983)


Carl Larsson (1853-1919), "Τώρα είναι Χριστούγεννα ξανά", 1907.

Carl Larsson (1853-1919), "Τώρα είναι Χριστούγεννα ξανά", 1907. Τρίπτυχο.

  Ο Carl Larsson (1853-1919) είναι από τους πιο σημαντικούς Σουηδούς ζωγράφους  και εικονογράφους. Έχει ζωγραφίσει πάμπολλες εικόνες για αγαπημένα παραμύθια και ιστορίες των Σουηδών. Συχνά απεικονίζει σκηνές από την καθημερινή ζωή της οικογένειάς του. Οι χριστουγεννιάτικες εικόνες του είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στα σκανδιναβικά κράτη.

Carl Larsson (1853-1919), "Tώρα είναι Χριστούγεννα ξανά". 1907. Λεπτομέρεια. Το αγόρι έχει απομονωθεί και κοιτάζει μαγεμένο το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο, κρατώντας ένα πιατάκι με φαγητό

Carl Larsson (1853-1919), Χριστουγεννιάτικο Δέντρο.

Carl Larsson (1853-1919), Η Brita (η κόρη του ζωγράφου)  ντυμένη ως Iduna (το όνομα θεότητας των Βόρειων Χωρών που συμβολίζει την αναγέννηση) με κηροπήγιο και μήλα. 1901.

Carl Larsson (1853-1919), Χριστουγεννιάτικο Πρωινό. 1894.

Carl Larsson (1853-1919), Χριστουγεννιάτικο πρωινό. 1908.

Carl Larsson (1853-1919), Κορίτσι και κουνιστή πολυθρόνα. 1907. Λεπτομέρεια. Η κόρη του ζωγράφου μπροστά στο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο.

Carl Larsson (1853-1919), Κορίτσι και κουνιστή πολυθρόνα. 1907. Ο ζωγράφος ζωγραφίζει πίσω από την κουνιστή πολυθρόνα τη μικρή του κόρη, ντυμένη με το χειμωνιάτικο παλτουδάκι της...πίσω της το Χριστουγεννιάτικο δέντρο.


Carl Larsson (1853-1919),  Χριστουγεννιάτικο Μυστικό, 1889.


Carl Larsson (1853-1919), Χριστουγεννιάτικα Τριαντάφυλλα. 1889.

Για ποιήματα της Χλόης Κουτσούμπελη, βλ. https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=11300.0

Μία συλλογή των έργων του Carl Larsson, βλ. https://web.archive.org/web/20050710081023/http://www.scandinaviantreasures.com/website1/gal1.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Carl_Larsson

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BB_%CE%9B%CE%AC%CF%81%CF%83%CE%BF%CE%BD

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Now_is_it_Christmas_again_(1907)_by_Carl_Larsson.jpg
https://www.wikiart.org/en/carl-larsson/detail-of-christmas-eve-1906

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Julaftonen_av_Carl_Larsson_1904.jpg

https://www.the-athenaeum.org/art/detail.php?ID=99968

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Carl_Larsson_Brita_as_Iduna.jpg

https://www.wikiart.org/en/carl-larsson/christmas-morning-1894

https://www.the-athenaeum.org/art/list.php?m=a&s=tu&aid=108

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2019

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στη ζωγραφική

Πίνακες ζωγραφικής με θέμα το χριστουγεννιάτικο δέντρο

...Ας κάνουμε και φέτος μία "χριστουγεννιάτικη" ανάρτηση. Με νοσταλγική διάθεση για τα Χριστούγεννα της παιδικής ηλικίας, τότε που μας μάγευαν τα στολίδια του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου (εξομολογούμαι ότι ακόμα και σήμερα με "μαγεύουν"), παρουσιάζω μία επιλογή από αγαπημένους μου πίνακες, που κάποιους από αυτούς έχω αναρτήσει σε περασμένα χρόνια τέτοιες ημέρες...Μέρες Χριστουγεννιάτικες.... Το θέμα τους είναι το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο.  ...Μου θυμίζουν ένα παιδικό χριστουγεννιάτικο ποίημα της Ρένας Καρθαίου.

Ρένα Καρθαίου, Χριστουγεννιάτικο Δέντρο

Καμπανούλες, καμπανούλες
κρεμαστές μικρές χαρούλες,
και μπαμπάκι αντί για χιόνια
στα μικρά του δέντρου κλώνια.

Μπάλες μπάλες και κεράκια
κι αναμμένα φαναράκια,
και παιχνίδια κι αγγελούδια
κι άλλα χίλια δυο καλούδια.

Κάτω χαμηλά στη βάση
μάγοι και βοσκοί έχουν φτάσει,
και προς της κορφής τα μέρη
φέγγει λαμπερό ένα αστέρι.

Painting by Franz Kruger
Franz Kruger (1797-1857), Πριν τα Χριστούγεννα. Πατέρας και γιος κόβουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο δάσος.

Franz Skarbina (1849-1910), Κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. 1892. Κρατική Πινακοθήκη. Βερολίνο.

Franz Skarbina (1849-1910),  Αγόρι από τη Χριστουγεννιάτικη Αγορά στο Βερολίνο. Γύρω στα 1890. Κρατική Πινακοθήκη. Βερολίνο.

Viggo Johansen (1851-1935), Χαρούμενα Χριστούγεννα. 1891.

Marcel Rieder (1862-1942), Στολίζοντας το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. 1898.

Alois Hänisch (1866-1937), Χριστουγεννιάτικο Δέντρο στη Βιβλιοθήκη.

Alois Hänisch (1866-1937), Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. 1921.

Leopold Graf von Kalckreuth (1855-1928), Παιδιά στο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. Αρχές του 20ού αιώνα.
Henry Mosler (1841-1920), Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. 1916.


Elizabeth Adela Stanhope Forbes (1859-1912), To Χριστουγεννιάτικο Δέντρο.


István Csó(Hungarian, 1865-1961),  H Ζουζού κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. 1914. Εθνική Πινακοθήκη Ουγγαρίας. Βουδαπέστη.

István Csók (Hungarian, 1865-1961),  H Ζουζού κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. Παραλλαγή.

Zinaida Serebriakova (1884-1967), Η Κάτια στα μπλε δίπλα στο χριστογεννιάτικο δέντρο. 1922.

Viggo Johansen (1851-1935),  Μία Χριστουγεννιάτικη ιστορία. 1935.

Image may contain: 5 people
Hans Stubenrauch (German, 1875–1941), Ω Χριστουγεννιάτικο Δέντρο!

Χριστουγεννιάτικο δέντρο
Σπυρίδων Βικάτος (1878-1960), Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. Εθνική Πινακοθήκη.

John Koch (1909-1978), Χριστουγεννιάτικο Δέντρο.