Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

Μάνα, Μητέρα, Μαμά. Πίνακες ζωγραφικής με προσωπογραφίες της μητέρας των ζωγράφων και ένα ποίημα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε

Η μητέρα του καλλιτέχνη

   Η μάνα, η μητέρα, η μαμά  αναμφισβήτητα έχει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας. Πολλοί  είναι οι καλλιτέχνες και οι ποιητές που έχουν ζωγραφίσει και γράψει αντίστοιχα προσωπογραφίες και ποιήματα για τη μητέρα τους. Επιλέγω να παρουσιάσω κάποια από αυτά τα πολύ προσωπικά πορτρέτα και ένα ποίημα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε για τη μητέρα.
   
Ντυμένη στα μαύρα (προφανώς πενθεί), σοβαρή, αυστηρή, σχεδόν βλοσυρή, η μητέρα του μεγάλου Γάλλου ζωγράφου Édouard Manet.

Édouard Manet, Μαντάμ Eugénie-Désirée Fournier Manet. H μητέρα του ζωγράφου. 1863. Isabella Stewart Gardner Μουσείο. Ρεαλιστικό, και σχεδόν μετωπικό πορτραίτο.

Berthe Morisot, Η μητέρα και η αδελφή της ζωγράφου. 1869-1870. Μία οικογενειακή σκηνή σε ατμόσφαιρα ονείρου από τη Γαλλίδα ζωγράφο. Η μητέρα διαβάζει...

Ένας από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς πίνακες του Αμερικανού ζωγράφου J. McNeill Whistler. Αγαπήθηκε πολύ! Με τόνους του γκρι και μαύρου, ο ζωγράφος απεικονίζει τη μητέρα του σε πλάγια στάση. Υπέροχες οι λεπτομέρειες του δωματίου και της ενδυμασίας της μητέρας.

J. McNeill Whistler, Συμφωνία σε γκρι και μαύρο. Νο. 1. Προσωπογραφία της μητέρας του καλλιτέχνη. 1871. Μουσείο του Ορσέ. Παρίσι. 



Η μητέρα του J. Mc Neill Whistler. Φωτογραφία γύρω στα 1850.

Ράινερ Μαρία Ρίλκε, {Πολλές φορές,  λαχταρώ μητέρα}

«Πολλές φορές, λαχταρώ μια μητέρα,

μιαν ήσυχη γυναίκα, με λευκή χωρίστρα.

Μες στην αγάπη της πρωτάνθισε το Εγώ μου,

μπορούσε να ματαιώσει το άγριο μίσος,

που, παγερό, γλιστρούσε στην ψυχή μου.


Μετά, καθόμασταν κοντά ο ένας στον άλλο,

μια φωτιά σιγοβόμβιζε στο τζάκι.

Άκουγα ό, τι τ’ αγαπητά λέγανε χείλη

κ’ ειρήνη κυματούσε πάνω απ’ την τσαγιέρα,

σάμπως πτυχή, γύρω απ’ το φως της λάμπας.»

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

   Με εμφανείς τις επιρροές από τον Whistler, ο μεγάλος Δανός ζωγράφος Vilhelm Hammershø απεικονίζει τη μητέρα του να κάθεται σε πλάγια στάση απέναντι στον λευκό τοίχο.

Vilhelm Hammershøi,  H μητέρα του ζωγράφου Frederikke Amalie Hammershøi, γεννημένη Rentzmann. 1886. Ιδιωτική Συλλογή. 



Mary Cassatt, Η μητέρα της ζωγράφου διαβάζει την εφημερίδα "Figaro". 1878.



   Μετωπικό το πορτρέτο της γλυκύτατης μητέρας του Van Gogh σε φωτινό πράσινο φόντο. Η μητέρα του Van Gogh είχε κλίση στη ζωγραφική και της άρεσε να ζωγραφίζει ερασιτεχνικά, κυρίως λουλούδια και τοπία της φύσης. . Ο μικρός Vincent ήλθε σε επαφή με τη ζωγραφική μέσω της μητέρας του.

 Vincent Van Gogh, Προσωπογραφία της μητέρας του καλλιτέχνη. 1888. The Norton Simon Μουσείο Τέχνης, Pasadena, California.
Pablo Picasso, H μητέρα του ζωγράφου. 1896. Βαρκελώνη. Πινακοθήκη Πικάσο. Βαρκελώνη.

H Δανή ζωγράφος Anna Ancher ζωγραφίζει τη γρια μητέρα της να διαβάζει στο μπλε δωμάτιο. Υπέροχες οι φωτοσκιάσεις, μαγικά τα παιχνίδια του φωτός στους τοίχους του δωματίου.

Αnna Ancher, η μητέρα της ζωγράφου, Ane Hedvig Brøndum, στο μπλε δωμάτιο. 1909.


Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

Η Πρωτομαγιά των ανθισμένων στεφανιών στην ποίηση και τους Προραφαηλίτες ζωγράφους

Ανθισμένη Πρωτομαγιά. Ένα ποίημα του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου και η "Βασίλισσα του Mάη" του John Collier και του Herbert Gustave Schmalz

    Πρωτομαγιά των λουλουδιών σήμερα. Μία γιορτή που έχει καταγωγή από τις τελετουργίες των αρχαίων πολιτισμών για την Άνοιξη, τα λεγόμενα Ανθεστήρια. Ο κόσμος ξεχύνεται στην ανθισμένη φύση και γιορτάζει την Άνοιξη. Χοροί και τραγούδια γύρω από ανθοστολισμένα Γαϊτανάκια,  παρελάσεις κοριτσιών που φορούν στεφάνια λουλουδιών στα μαλλιά και κρατούν ανθισμένα κλαδιά. Το Μαγιάτικο στεφάνι είναι το σύμβολο της Πρωτομαγιάτικης Γιορτής.
          Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, την Πρωτομαγιά με ένα ποίημα του συμβολιστή ποιητή Κωνσταντίνου Χατζόπουλου και δύο πίνακες Βρετανών ζωγράφων που βρέθηκαν υπό την επίδραση των Προραφαηλιτών ζωγράφων. 

John Collier (1850-1934), H Βασίλισσα Γκουινέβερ κάνει Πρωτομαγιά. Φορά στεφάνι του Μάη. 1900. Cartwright Hall Πινακοθήκη Τέχνης. Bradford. Αγγλία. Η εικόνα είναι εμπνευσμένο από το ποίημα  του Τέννυσον "Guinevere" που ανήκει στη συλλογή "Τα ειδύλλια του Βασιλιά" (1859). Η Βασίλισσα Guinevere αποτελεί κεντρικό πρόσωπο του μυθικού κύκλου του Αρθούρου και του Λάνσελοτ. Η παράδοση αυτού του επικού κύκλου διατηρείται ζωντανή κατά τον 19ο αιώνα και εμπνέει πολλούς καλλιτέχνες, ποιητές και ζωγράφους και ιδιαίτερα τους Βρετανούς ρομαντικούς ποιητές και Προραφαηλίτες ζωγράφους.

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, Πρωτομαγιά

Έλα στο κεφάλι το ξανθό
Να σου βάλω τ' όμορφο στεφάνι
Που για σε όλη νύχτα το' χω κάνει,
Να στολίσω μ' άνθια τον ανθό.


Ιδέ το! τι ωραία που θα πάει
Του ξανθόχλωμού σου κεφαλιού!
Από τα υστερνά είναι του Απριλιού
Κι απ' τα πρώτα λούλουδα του Μάη.


Κι έτσι με τα ρόδα στα μαλλιά
Κι έτσι στα ολόλευκα ντυμένη,
Να θαρρώ πως σφίγγω αναστημένη
Την Πρωτομαγιά στην αγκαλιά!

Herbert Gustave Schmalz, o μετοναμαζόμενος σε John Carmichael (1856-1935), H Βασίλισσα του Μάη. 1884. Στεφάνι λουλουδιών στα μαλλιά και ανθισμένο κλαδί στο χέρι.


https://www.artuk.org/discover/artworks/queen-of-the-may-90281

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:John_Collier_Queen_Guinevre%27s_Maying.jpg
https://en.wikipedia.org/wiki/Herbert_Gustave_Schmalz
https://en.wikipedia.org/wiki/John_Collier_(painter)

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Λουλούδια. Πίνακες του Γιάννη Τσαρούχη και ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

Λουλούδια: Γιάννης Τσαρούχης και Γιάννης Ρίτσος

   Aς αποχαιρετήσουμε τον Απρίλιο με λουλούδια του Γιάννη Τσαρούχη (1910-1989), ενός πραγματικά χαρισματικού καλλιτέχνη, σημαντικού εκπροσώπου της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Ας αποχαιρετήσουμε τον Απρίλιο με στίχους του Γιάννη Ρίτσου, ενός σημαντικού  ποιητή, εκπροσώπου της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.  

Γιάννης Τσαρούχης (1910-1989), Καλημέρα. Πανσέδες και πεταλούδες στολίζουν την παραδοσιακή "Kαλημέρα".

   Πολλοί πίνακες του Γιάννη Τσαρούχη απεικονίζουν λουλούδια, αν και δεν είναι ευρέως γνωστοί. Επιλέγω κάποιους...

Γιάννης Τσαρούχης, Νεκρή Φύση με κίτρινα τριαντάφυλλα και φρούτο.

Γιάννης Τσαρούχης, Νεκρή Φύση με μπλε ίριδες και λεμόνια. 1962.

Γιάννης Τσαρούχης, Πορτρέτο της Δεσποινίδας Ν. A. και δύο τριαντάφυλλα.

Γιάννης Τσαρούχης, Βάζο με κάλες και πρασινάδα.

Γιάννης Τσαρούχης, Η αναχώρηση με οβάλ καθρέπτη. 1965-1973. Ένα βάζο με λουλούδια υπάρχει στο τραπέζι.


Κάθε λουλούδι έχει τη θέση του στον ήλιο,
κάθε άνθρωπος έχει ένα όνειρο. Κάθε άνθρωπος
έχει έναν ουρανό πάνου από την πληγή του,
κι ένα μικρό παράνομο σημείωμα της άνοιξης μέσα στην τσέπη του. 
Δοκιμασία, VII, 3-7. 1943. Επιτομή. Κέδρος, 1977. 129.

Γιάννης Τσαρούχης, Άνοιξη-Θέρος. Λεπτομέρεια από τις Τέσσερις Εποχές. 1968.  Η Άνοιξη κρατά ένα λουλούδι, πάνω της ένα στεφάνι λουλουδιών. Ένα στεφάνι λουλουδιών στο κεφάλι του Θέρους.


Γιάννης Τσαρούχης, Δύο φίλοι. 1938. Στο τραπεζάκι ένα βάζο με λουλούδια.

Γιάννης Τσαρούχης, Βάζο με λουλούδια. 5-4-1961.

Γιάννης Τσαρούχης, Βάζο με πανσέδες. 1961.

Γιάννης Τσαρούχης, Βάζο με λουλούδια. 1962.

Γιάννης Τσαρούχης, Εσωτερικό. 1962. Διακρίνουμε μία γλάστρα με λουλούδια.

Γιάννης Τσαρούχης, Τριαντάφυλλο.

Γιάννης Τσαρούχης, Πανσέδες, 2-2-1970.

Γιάννης Τσαρούχης, Λουλούδια.

Γιάννης Τσαρούχης, Άντρας με τριαντάφυλλο. 15-2-84.

Γιάννης Τσαρούχης, Ναύτης. 1987. Λουλούδια περιβάλλουν τον ναύτη.

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

Ο έρωτας στην ποἰηση και τη ζωγραφική. Ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη για τον έρωτα και πίνακες ζωγραφικής με ερωτευμένα ζευγάρια

Τάσος Λειβαδίτης, Σε περιμένω παντού

 Ένα αγαπημένο ποίημα ενός αγαπημένου ποιητή, του ιδεολόγου και βαθύτατα ανθρωπιστή Τάσου Λειβαδίτη. Ο ερωτευμένος άνδρας μιλά στην αγαπημένη του για τον πιθανό αποχωρισμό τους και τη διαβεβαιώνει ότι θα την περιμένει παντού... Γνωρίζει και έχει ήδη αποφασίσει ότι θα την αποχωριστεί...έχει επιλέξει να αγωνισθεί για τις ιδέες του.
   Πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα ποίημα αποχαιρετισμού, αλλά και ταυτόχρονα ένα ποίημα-κάλεσμα να τον συνοδέψει στον αγώνα του για ένα "καινούργιο κόσμο",  για ένα καλύτερο κόσμο.
   Συνοδεύω το ποίημα με αγαπημένους πίνακες ζωγραφικής που παρουσιάζουν ερωτευμένα ζευγάρια σε τρυφερές σκηνές.

Charles Webster Hawthorne (1872-1930), Οι ερωτευμένοι. Γύρω στα 1900. Ιδιωτική Συλλογή.


Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου,
μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου.
Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται
νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.

Henry Scott Tuke (1858-1929), Η υπόσχεση. 1888. Walker Art Gallery.



Τὴν ἀγάπη μας αὔριο, θὰ τὴ διαβάζουν τὰ παιδιὰ στὰ σχολικὰ βιβλία, πλάι στὰ ὀνόματα τῶν ἄστρων καὶ τὰ καθήκοντα τῶν συντρόφων.
Ἂν μοῦ χάριζαν ὅλη τὴν αἰωνιότητα χωρὶς ἐσένα,
θὰ προτιμοῦσα μιὰ μικρὴ στιγμὴ πλάι σου.

Pál Szinyei Merse, Ερωτευμένοι. 1870. Eθνική Πινακοθήκη Ουγγαρίας.



Θὰ θυμᾶμαι πάντα τὰ μάτια σου, φλογερὰ καὶ μεγάλα,
σὰ δύο νύχτες ἔρωτα, μὲς στὸν ἐμφύλιο πόλεμο.

Ἄ! ναί, ξέχασα νὰ σοῦ πῶ, πὼς τὰ στάχυα εἶναι χρυσὰ κι ἀπέραντα, γιατὶ σ᾿ ἀγαπῶ.

Κλεῖσε τὸ σπίτι. Δῶσε σὲ μιὰ γειτόνισσα τὸ κλειδὶ καὶ προχώρα. Ἐκεῖ ποὺ οἱ φαμίλιες μοιράζονται ἕνα ψωμὶ στὰ ὀκτώ, ἐκεῖ ποὺ κατρακυλάει ὁ μεγάλος ἴσκιος τῶν ντουφεκισμένων. Σ᾿ ὅποιο μέρος τῆς γῆς, σ᾿ ὅποια ὥρα, 
ἐκεῖ ποὺ πολεμᾶνε καὶ πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ ἕνα καινούργιο κόσμο... ἐκεῖ θὰ σὲ περιμένω, ἀγάπη μου!

William Henry Gore (1864-1931),  Eπιστρατευμένος. Γύρω στα 1885. Guildhall Art Gallery. 



Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

Πασχαλιές. Ρώσοι ζωγράφοι και Σερενάτα του Νίκου Γκάτσου

Πασχαλιές. Στίχοι του Νίκου Γκάτσου και πίνακες Ρώσων ζωγράφων για πασχαλιές.

...Ακόμα μία ανάρτηση για το αγαπημένο λουλούδι του Απριλίου, την Πασχαλιά. Ένα τρυφερό τραγούδι με στίχους του Νίκου Γκάτσου, που μελοποιήθηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι, που αναφέρεται στις πασχαλιές μου θύμισε πίνακες ζωγραφικής Ρώσων ζωγράφων. 

Νίκος Γκάτσος, Σερενάτα

Πασχαλιές πριν ξεκινήσεις κόψε
Να γίνει ο δρόμος ουρανός
Σ’ αγαπώ και θα στο πω απόψε
Όταν σημάνει εσπερινός
Valentin Serov (1865-1911), Παράθυρο με πασχαλιά. 1886.

Alexander Semenovich Egornov (1858-1902), Πασχαλιές. 

Σιγοσβήνει το δειλινό
Και σε περιμένω
Τ’ αστεράκι το βραδινό
Βλέπω στο βουνό

Παλικαράκι παλικαράκι
Αχ δεν μπορώ
Στο μπαλκονάκι στο μπαλκονάκι
Να καρτερώ

Αν θες μην αργείς
Αν θες μην αργείς

Kyriak Kostandi (1852-1921), Aνθισμένες πασχαλιές. 1911.

Παλικαράκι παλικαράκι
Αχ δε βαστώ
Το φεγγαράκι το φεγγαράκι
Να’ναι σβηστό

Πασχαλιές πριν ξεκινήσεις κόψε
Να γίνει ο δρόμος ουρανός

Kyriak Kostandi (1852-1921), Πασχαλιές. 1902.

Boris Kustodiev (1878-1925), Πασχαλιές. 1906.

Isaac Levitan (1860-1900), Λευκή Πασχαλιά. 1895. Περιφερειακό Μουσείο Καλών Τεχνών του Ομσκ.


Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Πασχαλιές. Ένα ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη και πίνακες ζωγραφικής του Childe Hassam

Οι πασχαλιές στην ποίηση και τη ζωγραφική

 Έχουν ανθίσει οι πασχαλιές εδώ και μέρες. Οι αυλές, οι κήποι, τα μπαλκόνια, τα μονοπάτια μυρίζουν το μεθυστικό άρωμα της πασχαλιάς. Ένα αγαπημένο λουλούδι της Άνοιξης που συνδέεται με τον μήνα Απρίλιο και τη γιορτή του Πάσχα. Για αυτό, ένα ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη για τις πασχαλιές, αν και ο τίτλος είναι "Τ᾽Αηδόνι"  και πίνακες ζωγραφικής του Αμερικανού ζωγράφου Childe Hassam.

Child Hassam, H κυρία Hassam μαζεύει πασχαλιές στον κήπο. 1896.

Γιώργος Σαραντάρης, Τ᾽Αηδόνι
(1938)

Το μονοπάτι μυρίζει πασχαλιές
Κι είναι το πρόσωπο του ήλιου
Μια ελπίδα
Που κατεβαίνει
Η δική μας χαρά δεν έχει πίκρα
Δίχως τον ήλιο είναι ακόμα ζέστη
Όπως τ' αηδόνι που έρχεται μαζί μας.

 Childe Hassam (1859-1935), Η κυρία Hassam στον κήπο. Ρεμβάζει με φόντο τα άνθη των πασχαλιών.


Childe Hassam, Κάτω από τις πασχαλιές.  1887-1888. Μια φωτεινή Ανοιξιάτικη ημέρα.







Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Χριστός Ανέστη! Παλιές ρωσικές πασχαλινές κάρτες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου

Ρωσικές Πασχαλινές κάρτες των αρχών του 20ού αιώνα

 Χριστός Ανέστη με παλιές ρωσικές πασχαλινές κάρτες!  Επιλέγω μία σειρά από κάρτες  που παρουσιάζουν ιστορικό ενδιαφέρον. Τυπώθηκαν στη Μόσχα και την Πετρούπολη και κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και λίγο πριν τη Ρωσική Επανάσταση και την εγκαθίδρυση του νέου πολιτικού καθεστώτος (1914-1917). Ο εθνικοπατριωτικός και προπαγανδιστικός χαρακτήρας τους είναι προφανής. Από την πλευρά όμως διακρίνονται από βαθύτατο λυρισμό, θρησκευτικότητα και πνευματικότητα.

Ρωσική πασχαλινή κάρτα εθνικοπατριωτικού χαρακτήρα. Χριστός Ανέστη στο Μέτωπο από τον "Πατερούλη" Τσάρο Νικόλαο Β᾽, τον τελευταίο Ρώσο αυτοκράτορα. Με στρατιωτική στολή χαιρετά πατρικά τον Ρώσο στρατιώτη και του προσφέρει ένα κόκκινο αυγό.

Χριστός Ανέστη στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού. Μία νοσοκόμα δίνει ένα κόκκινο αυγό στον τραυματία του πολέμου. Το καλαθάκι με τα κόκκινα αυγά το κρατά ένα παιδάκι ντυμένο με ναυτικά. Είναι ο διάδοχος, Πρίγκιπας Αλέξιος Ρομανόφ, ο μικρότερος γιος του Τσάρου.

Peter Pershin (1877-1956), Πασχαλινές ευχές για τους αγαπητούς ήρωες. Πετρούπολη. 1915.

Sergej Ploshinsky, Χριστός Ανέστη. Πετρούπολη. 1915-1917. Μία ρομαντική πασχαλινή κάρτα που απεικονίζει μία τρυφερή σκηνή ανάμεσα σ᾽ένα ερωτευμένο ζευγάρι. Μία Νεαρή Ρωσίδα, ντυμένη με παραδοσιακή ενδυμασία,  αποχαιρετά τον αγαπημένο της που φορά στρατιωτική στολή. Εκείνος κρατά κόκκινο αυγό.  Η σκηνή διαδραματίζεται στην εξοχή...

Alexander Apsit (1880-1914), Χριστός Ανέστη. Μόσχα. 1915 -1916.  Mία νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού συντροφεύει έναν τραυματία πολέμου που κάθεται σε πολυθρόνα κοιτάζει από το παράθυρο. Βλέπει μία εκκλησιά και κόσμο να γιορτάζει την Ανάσταση. Δείχνει θλιμμένος γιατί προφανώς δεν μπορεί να σηκωθεί και να περπατήσει για να πάει στην εκκλησία. Διαβάζουμε στη λεζάντα μία φράση του Άντων Τσέχοφ. "Τα βάσανα μας θα πνιγούν στο έλεος που θα γεμίσει ολόκληρο τον κόσμο. Και η ζωή μας θα γίνει ειρηνική, τρυφερή, γλυκιά σαν χάδι".

Alexander Apsit (1880-1914), Χριστός Ανέστη. Μόσχα. 1915 -1916. Μία πολύ ιδιαίτερη κάρτα. Απεικονίζει τρεις Νοσοκόμες του Ερυθρού στο Μετωπο που ονειρεύονται την Ανάσταση σε εκκλησία της πατρίδας. Την ευχή "Χριστός Ανέστη" συνοδεύει μία φράση από το θεατρικό έργο  "Οι τρεις αδελφές" του Άντον Τσέχωφ.
«Θα φύγουμε για πάντα, αλλά τα βάσανα μας θα μετατραπούν σε χαρά για εκείνους που θα ζήσουν μετά από μας, η ευτυχία και η ειρήνη θα βασιλεύσουν στη γη». 

 Alexander Apsit (1880-1944), Χριστός Ανέστη. Μόσχα. 1915-1916. Ένας άγγελος της Ανάστασης προστατεύει τη Ρωσία που απεικονίζεται σ᾽ένα αυγό.

Alexander Apsit (1880-1944), Χριστός Ανέστη. Μόσχα. 1915-1916.

Alexander Apsit (1880-1944). Χριστός Ανέστη. Mόσχα. 1915-1916.  Το αυγό απεικονίζει ένα κακοτράχηλο και πετρώδες βουνό, το οποίο ανεβαίνει με κόπο ο ρωσικός λαός. 
Στη λεζάντα της κάρτας, διαβάζουμε: "Ας είναι δύσκολο το μονοπάτι, αλλά άνθρωποι υψηλού πνευμάτος μπορεί να φτάσουν στην κορυφή του βουνού, όπου οι ακτίνες του ήλιου φωτίζουν, όπου χαράζει η λαμπρή αυγή, η αυγή μιας νέας ζωής"!


Προπαγανδιστική ρωσική πασχαλινή κάρτα μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917,  που προηγήθηκε της επανάστασης των Μπολσεβίκων του Νοεμβρίου 1917. Χριστός Ανέστη. Ζήτω η Δημοκρατία! (φράση γραμμένη στο κόκκινο πασχαλινό αυγό). Η κάρτα κυκλοφόρησε για το Πάσχα του 1917, όταν είχε γίνει απόπειρα να εγκαθιδρυθεί αστικό φιλελεύθερο καθεστώς δυτικού τύπου και ο Τσάρος είχε εκπέσει από τον θρόνο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. 

Προπαγανδιστική ρωσική πασχαλινή κάρτα μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917,  που προηγήθηκε επανάστασης των Μπολσεβίκων του Νοεμβρίου 1917. Η κάρτα κυκλοφόρησε για το Πάσχα του 1917, όταν είχε γίνει απόπειρα να εγκαθιδρυθεί αστικό φιλελεύθερο καθεστώς δυτικού τύπου και ο Τσάρος είχε εκπέσει από τον θρόνο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Χριστός Ανέστη. Ελευθερία στη Ρωσία! (φράση γραμμένη στο κόκκινο πασχαλινό αυγό).


Ρωσική πατριωτική πασχαλινή κάρτα. Η Νύχτα του Πάσχα στο Μέτωπο. Χριστός Ανέστη υπό το φως των άστρων και του φεγγαριού. Πετρούπολη. 1915-1917. Νύχτα μυστηρίου, ο ουρανός αστερόεις και αστροφεγγής, το φεγγάρι λίγων ημερών. Σε τοπίο ρομαντικό ο ασπασμός της Αγάπης