Εικόνες από το Παρίσι. Πίνακες του Eugene Galien Laloue

Σκηνές από το Παρίσι

   O Eugene Galien Laloue (1854-1941) έχει ζωγραφίσει πραγματικά μεγάλο αριθμό έργων που απεικονίζουν σκηνές από τους δρόμους, τις γειτονιές, τις πλατείες και τις αγορές της γαλλικής πρωτεύουσας στα τέλη του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Ιδού, λοιπόν, μερικές όψεις από το Παρίσι εκείνης της εποχής...

Eug. Gallen Laloue, Μία άποψη από το Παρίσι.

Eug. Gallen Laloue, Στις όχθες του Σηκουάνα.

Eug. Gallen Laloue, Αγορά των λουλουδιών στο Παρίσι.

Eug. Gallen Laloue, Στην προβλήτα  του Λούβρου.

Eug. Galien Laloue, Η πλατεία του Κλισύ.

Eug. Galien Laloue, Η πλατεία της Δημοκρατίας.

Eug. Galien Laloue, Η πλατεία της Βαστίλης.

Eug. Galien Laloue, Η Αψίδα του Θριάμβου.

http://www.peintre-galien-laloue.com/en/galien-laloue-biography.html

http://www.homeoint.org/morrell/misc/laloue.htm

Το ρόδι στη ζωγραφική. Πίνακες του Ρενουάρ

Ρόδια

Νεκρή φύση με ρόδια του Ρενουάρ

…Συνεχίζω με τα αγαπημένα μου ρόδια…Ο Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιέρ  Ωγκύστ Ρενουάρ έχει ζωγραφίσει αρκετούς πίνακες που απεικονίζουν "νεκρή φύση" με φρούτα. Επιλέγω κάποια από αυτά που περιέχουν ρόδια.

P. Aug. Renoir, Ρόδια. 1910. Ίδρυμα Barnes.

P. Aug. Renoir, Ρόδι και σύκα. 1917. Ίδρυμα Barnes.

P. Aug. Renoir, Νεκρή φύση με μήλα και ρόδια. 1901. Ιδιωτική Συλλογή.

P. Aug. Renoir, Νεκρή φύση με ρόδια. 1893. Ιδιωτική Συλλογή.

P. Aug. Renoir, Νεκρή φύση με τρία ρόδια και δύο μήλα. Ιδιωτική Συλλογή.

http://www.barnesfoundation.org/collections/art-collection/object/4694/pomegranates-grenades

http://www.barnesfoundation.org/collections/art-collection/object/4721/pomegranate-and-figs-grenade-et-figues

http://www.wikiart.org/en/pierre-auguste-renoir/still-life-with-pomegranates

http://www.wikiart.org/en/pierre-auguste-renoir/still-life-with-apples-and-pomegranates-1901

http://www.wikiart.org/en/pierre-auguste-renoir/three-pomegranates-and-two-apples

Ρόδια. Ένας πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα

Ρόδια

Εποχή για ρόδια…για αυτό ένας πίνακας του γνωστού Έλληνα ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα (1832-1924) που απεικονίζει ρόδια.

Νικηφόρος Λύτρας, Ρόδια. Ιδιωτική Συλλογή.

https://paletaart.wordpress.com/2012/06/24/λύτρας-νικηφόρος-nikiforos-lytras-1832-1904-2/

Στους δρόμους της Αθήνας. Πίνακες του Παύλου Μαθιόπουλου

Στους δρόμους της Αθήνας

   Είναι δύο εικόνες από τους δρόμους της Αθήνας με ονειρική, ποιητική ατμόσφαιρα. Με εμφανή επιρροή από τον ιμπρεσιονισμό που τον είχε γνωρίσει από τις σπουδές του στο Παρίσι,  ο Παύλος Μαθιόπουλος (1876-1956) απεικονίζει δύο στιγμιότυπα από κεντρικούς δρόμους της Αθήνας στις αρχές του 20ού αιώνα. Δύο κομψές γυναικείες φιγούρες βαδίζουν το σούρουπο στην οδό Πανεπιστημίου και στον οδό Βασιλίσσης Σοφίας.

Παύλος Μαθιόπουλος, Οδός Πανεπιστημίου. 1900-1910. Εθνική Πινακοθήκη. 

Δύο σκηνές από την αστική καθημερινότητα της ελληνικής πρωτεύουσας σε μία εποχή που ακόμα δεν κυκλοφορούσαν αυτοκίνητα στους δρόμους της Αθήνας. 

Παύλος Μαθιόπουλος, Αμέσως μετά τη βροχή στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας. 1900. Εθνική Πινακοθήκη.

http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?sel=247&artist_id=4292

Το Φθινόπωρο στη ζωγραφική. Πίνακες του Camille Pissarro

Πίνακες του Camille Pissarro

Ο Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Camille Pissarro(1830-1903) έχει ζωγραφίσει πολλά φθινοπωρινά τοπία της γαλλικής υπαίθρου. Επιλέγω κάποιους από τους φθινοπωρινούς πίνακες του.

"Σπίτια στο Bougival" λέγεται ο πρώτος πίνακας. Σε πρώτο πλάνο, όμως, δεν βλέπουμε σπίτια…Βλέπουμε δύο φιγούρες να συνομιλούν στο αγροτικό μονοπάτι: μία γυναίκα, ντυμένη με την αγροτική ενδυμασία της περιοχής,  και ένα παιδί που φέρει τη σάκα του μαθητή. 

C. Pissarro, Σπίτια στο Bougival. Φθινόπωρο. 1870. Μουσείο Π. Γκετύ.

Ένα ζευγάρι βρίσκεται στο μονοπάτι του δάσους και χαίρεται τον περίπατό του στη φθινοπωρινή εξοχή.

C. Pissarro, Φθινόπωρο. Μονοπάτι στο δάσος. 1876. Ιδιωτική Συλλογή.

C. Pissarro, Φθινοπωρινές λεύκες. 1893. Ιδιωτική Συλλογή.

  Φθινοπωρινές αγροτικές εργασίες στο Eragny, όπου ζούσε ο ζωγράφος, απεικονίζουν οι παρακάτω πίνακες.

C. Pissarro, Φθινόπωρο στο Eragny. 1895. Μουσείο Δυτικής Τέχνης. Τόκυο.

C. Pissarro, Φθινόπωρο στο Eragny. 1899. Ιδιωτική Συλλογή.

C. Pissarro, Δύση του ηλίου το Φθινόπωρο στο Eragny. 1900. Iδιωτική Συλλογή.

http://www.getty.edu/art/collection/objects/703/camille-pissarro-houses-at-bougival-autumn-french-1870/

http://www.wikiart.org/en/camille-pissarro/autumn-path-through-the-woods-1876

http://collection.nmwa.go.jp/artizewebeng/search_7_detail.php

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pissarro_Autumn_in_Eragny.jpg

http://www.wikiart.org/en/camille-pissarro/setting-sun-autumn-in-eragny-1900

http://www.wikiart.org/en/camille-pissarro/autumn-poplars-1893

http://www.the-athenaeum.org/art/detail.php?ID=11945

Το Φθινόπωρο στη ζωγραφική. Νοέμβριος. Ένας πίνακας του Αμερικανού ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Theodore Robinson

Νοέμβριος

   Ήλθε ο Νοέμβριος!  Ο τελευταίος μήνας του Φθινοπώρου. Ιδού, λοιπόν, ένας πίνακας του Αμερικανού ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Theodore Robinson που απεικονίζει ένα τοπίο του Νοεμβρίου. Στο μουντό δάσος μία γυναίκα περπατά πάνω στο παχύ στρώμα από κίτρινα φύλλα που καλύπτουν το έδαφος. Είναι Νοέμβριος!

Theodore Robinson, Νοέμβριος. 1892. Ιδιωτική Συλλογή.

http://www.bertc.com/subthree/g122/robinson15.htm

Το Φθινόπωρο στην ποίηση. Τάσος Λειβαδίτης, Άνεμος του Νοεμβρίου

Ήλθε ο Νοέμβριος! Για αυτό ιδού, ένα ποίημα του αγαπημένου μας ποιητή Τάσου Λειβαδίτη για τον Νοέμβριο, τον τελευταίο μήνα του Φθινοπώρου.

Τάσος Λειβαδίτης, Άνεμος του Νοεμβρίου

Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε

τις κουρτίνες

γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών. Τι κάναμε στη ζωή μας;

Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;

Καιρό τώρα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει

αιώνες να φανεί. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα

που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου. Κι αν έχασα τη ζωή μου

την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα

χτες ή ένα αύριο

όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας

γιατί θυμάμαι. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυν-

ση, πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση

κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν ν’

αγαπήσουν.

Ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μια θολή ανάμνηση από το παρελ-

θον (πότε ζήσαμε;)

και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και

κανείς δεν θα μας θυμηθεί.
Από τα "Χειρόγραφα του Φθινοπώρου"

John Atkinson Grimshaw, Νοέμβριος. 1879. Ιδιωτική Συλλογή.

http://www.poiein.gr/archives/3142

http://www.christies.com/lotfinder/ZoomImage.aspx?image=/LotFinderImages/D52875/D5287532

https://www.pinterest.com/pin/512636370062880687/