Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

H Άνοιξη στη ζωγραφική. Πίνακες του Δανού ζωγράφου Χ. Α. Μπρεντεκίλντε και οι ανεμώνες του Τ. Τράνστρεμερ

Άνοιξη και Ανεμώνες

Ανοιξιάτικο λουλούδι η ανεμώνη. Φύεται στα λιβάδια και τους αγρούς, αλλά και στα δάση ορεινών περιοχών. Συνήθως έχουμε ταυτίσει τις ανεμώνες με το μωβ ή γαλάζιο χρώμα. Στις βόρειες όμως ευρωπαϊκές χώρες συναντάμε κυρίως στα δάση άγριες ανεμώνες σε χρώμα λευκό. Ανθίζουν στην αρχή της Άνοιξης. Ο Δανός ζωγράφος Hans Andersen Brendekilde έχει απεικονίσει ανοιξιάτικα τοπία της πατρίδας του με ανεμώνες. Επέλεξα να σας παρουσιάσω κάποια από τα πολλά ανοιξιάτικα τοπία του Brendekilde.

Ηans Andersen Brendekilde (1857-1942), Άνοιξη.  Ένα μονοπάτι στο δάσος και δεξιά και αριστερά διακρίνονται λευκά αγριολούδα, είναι ανεμώνες.

Hans Andersen Brendekilde (1857-1942), Δρόμος μέσα σε ανεμώνες. Μία ηλικιωμένη  γυναίκα και ένα κοριτσάκι μαζεύουν ανεμώνες στο δάσος.

Ηans Andersen Brendekilde (1857-1942), Οι πρώτες ανεμώνες. 1889. Ένας πολύ αγαπημένος πίνακας. Μητέρα και κοριτσάκι μέσα στο δάσος...Διακρίνονται λευκές ανεμώνες...


H. Andersen Brendekilde (1857-1942), Ανοιξιάτικο τοπίο. 1886. Μία νεαρή γυναίκα μαζεύει λευκές ανεμώνες...

Ηans Andersen Brendekilde (1857-1942),  Ανοιξιάτικη μέρα.  Έχουν βγει περίπατο στο δάσος μια ανοιξιάτικη ημέρα. Περπατούν πάνω σε ανεμώνες.

Ο Σουηδός Νομπελίστας ποιητής Τούμας Τράνστρεμερ (1931-2015) έχει γράψει ένα ποίημα για τις "αναπάντεχες" ανεμώνες, "τα πιο παλιά τεχνάσματα της γης και της άνοιξης"...

Τούμας Τράνστρεμερ, Οι ανεμώνες

Τίποτε πιο απλό απ’ το να σε μαγεύουν. Είναι απ’ τα πιο παλιά τεχνάσματα της γης και της άνοιξης: οι ανεμώνες. Είναι κατά κάποιο τρόπο αναπάντεχες. Ξεπετάγονται μέσ’ απ’ το περσινό καφετί θρόισμα σε παραμελημένα μέρη, όπου ποτέ δεν πέφτει το βλέμμα σου. 
Φλέγονται και αιωρούνται, πράγματι αιωρούνται, εξαιτίας του χρώματος. Το έντονο μενεξεδί και μπλε χρώμα τους δεν έχει κανένα βάρος τώρα. 


Ηans Andersen Brendekikde (1857-1942), Παιδιά με ανεμώνες.

Hans Andersen Brendekilde (1857-1942), Μαζεύοντας ανεμώνες στο δάσος του Hunderup. Odense.

Εδώ βασιλεύει έκσταση, αλλά χαμηλών τόνων. «Καριέρα» -άσχετο! «Εξουσία» και «δημοσιότητα» -γελοίο! Διοργάνωσαν βέβαια μεγάλη δεξίωση πάνω στη Νινευί, «έκαναν φασαρία και μεγάλο σαματά». Ψηλοτάβανα – πάνω απ’ όλα τα κεφάλια κρέμονταν κρυστάλλινοι πολυέλαιοι σαν όρνια από γυαλί. Αντί για ένα τέτοιο παραστολισμένο και θορυβώδες αδιέξοδο οι ανεμώνες ανοίγουν ένα μυστικό πέρασμα που βγάζει στην πραγματική γιορτή, όπου επικρατεί νεκρική σιωπή.

 Από το ποιητικό έργο Η Άγρια Πλατεία (1983)

Τούμας Τράνστρεμερ, Τα Ποιήματα, εκδόσεις PRINTA, Αθήνα 2004. Μετάφραση του Βασίλη Παπαγεωργίου


Hans Andersen Brendekilde (1857-1942), Eποχή της Άνοιξης. 1888. Ένα ζευγάρ περπατά πάνω σε ανεμώνες.


Hans Andersen Brendekilde (1857-1942), Άνοιξη. Ζευγάρι σε βάρκα. 1896.


Hans Andersen Brendekilde (1857-1942), Άνοιξη στο δάσος.

Hans Andersen Brendekilde (1857-1942),  Ανοιξιάτικη σκηνή δίπλα σε ρυάκι με ανθισμένα αγριολούλουδα.

Ηans Andersen Brendekilde (1857-1942),  Ανοιξιάτικη μέρα στο χωριό.

2 σχόλια:

  1. Λατρεμένα αγριολούλουδα οι ανεμώνες μαζί με τις λευκές μαργαρίτες. Κατάφερα και φέτος να μαζέψω λίγες- μια μικρή νίκη στο χρόνο- κάτι που κάνω ανελλιπώς από παιδί.
    Αξίζει μια ανάρτηση και για τις εξαδέρφες τους τις παπαρούνες.

    Υπέροχος ο Τούμας Τράνστρεμερ γενικώς -και ειδικώς στις Ανεμώνες του.


    ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ

    Ξέρω πως οι ανεμώνες
    είναι μέσα στο δάσος του νου μου.
    Απλές σα σκέψεις κρύβονται στη σιωπή.

    Οι ανεμώνες του νου μου,
    οι σκέψεις του δάσους.

    ΡΩΞΑΝΗ ΠΑΥΛΕΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Yπέροχο το ποίημα για τις ανεμώνες της Ρωξάνης Παυλέα...και έχει μία τραγική ιστορία η Ρωξάνη...χάθηκε νωρίς...
      Αξίζουν, οπωσδήποτε, οι παπαρούνες μία και περισσότερες αναρτήσεις...άλλωστε είναι πολυζωγραφισμένες και πολυτραγουδισμένες. Είναι νωρίς όμως ακόμα για αυτές εδώ ψηλά στη Β. Ελλάδα...θα έρθει ο καιρός τους...

      Διαγραφή