Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Ο έρωτας στη ζωγραφική. Περαστική καταιγίδα. Ένας πίνακας του James Tissot

James Tissot, μια περαστική καταιγίδα

   Πολλές καταιγίδες επεφύλασσαν οι πρώτες ημέρες του Ιουνίου. Ευτυχώς, είναι μάλλον περαστικές. Πιστεύω, δηλαδή, ότι είναι "περαστικές". Ιδού, λοιπόν, και ένας πίνακας του Γάλλου ζωγράφου James Tissot με θέμα μία "περαστική καταιγίδα".
   Ο Tissot συνήθιζε να ζωγραφίζει σκηνές με φόντο παράθυρα. Έτσι, στην κύρια σκηνή εγκιβωτίζει την εικόνα που φαίνεται από το παράθυρο. Στο παρακάτω έργο ο ζωγράφος "παίζει" με τη φυσική κατάσταση που απεικονίζεται στο τοπίο του εξωτερικού χώρου και την ψυχική κατάσταση των προσώπων του εσωτερικού χώρου. Σε πρώτο πλάνο μία νεαρή γυναίκα βρίσκεται ξαπλωμένη στον καναπέ και έχει γυρίσει την πλάτη της στον άνδρα που στέκεται στη βεράντα και κοιτάζει μέσα στο δωμάτιο από το παράθυρο. Προφανώς, είναι δύο ερωτευμένοι που έχουν μαλώσει. Η κοπέλα φαίνεται αναστατωμένη και τον κρατά επιδεικτικά σε απόσταση. Τα παράθυρα και η ανοιχτή μπαλκονόπορτα του δωματίου, που βρίσκονται πίσω από την κοπέλα, έχουν θέα στο λιμάνι με τα ιστιοφόρα. Στο βάθος διακρίνουμε συννεφιασμένο τον ουρανό…Ο φωτισμός του τοπίου δείχνει πως έρχεται καταιγίδα...

J. Tissot,  Μια Περαστική καταιγίδα. 1876. Beaverbrook Art Gallery (New Brunswick, Canada).

   Ένας υπέροχος πίνακας με πραγματικά ατμοσφαιρικό φωτισμό τόσο στον εσωτερικό όσο και τον εξωτερικό χώρο. Πρόκειται για ένα δωμάτιο με ονειρική θέα στο λιμάνι. Η καταιγίδα της φύσης συνδυάζεται με την "καταιγίδα" της σχέσης του ζευγαριού. Όπως στη φύση έτσι και στη σχέση των δύο νέων, η καταιγίδα είναι περαστική. Ή μήπως δεν είναι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου