Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Αντόνιο Ταμπούκι (Antonio Tabucchi), Ταξίδια και άλλα ταξίδια



Ταξιδεύοντας με τα "ταξίδια και άλλα ταξίδια" 
του Αντόνιο Ταμπούκι


Διαβάζω από το βιβλίο του Αντόνιο Ταμπούκι (Antonio Tabucchi) "Ταξίδια και άλλα ταξίδια":

"Λογοτεχνία και φιλοσοφία δεν φείδονται φανταστικών πόλεων. Η ιστορία ξεκινάει με τον Πλάτωνα, που πήρε από τον Παρμενίδη την αντίθεση Φαινομενικότητα/Αλήθεια. Ο Σοφιστής είναι οικοδομημένος πάνω στην αδυναμία να ξεχωρίσουν η αλήθεια από το ψέμα, και όποιος κατέχει την αλήθεια, βεβαιώνει εκείνη η αλεπού ο Πλάτωνας, έχει δικαίωμα να λέει ψέματα. Με αυτό το σόφισμα επινόησε εκ του μηδενός μια ολόκληρη ήπειρο και μια άκρως πολιτισμένη πόλη, αντίπαλο της Αθήνας, την οποία, όμως, λέει ο ίδιος, κατάπιε η θάλασσα: την Ατλαντίδα. Η Ατλαντίδα είναι ο πρώτος φανταστικός τόπος της λογοτεχνίας..."

Και ο Ταμπούκι συνεχίζει, αναφέροντας και άλλες φανταστικές πόλεις της λογοτεχνίας: η Πολιτεία του Ήλιου του Τομάζο Καμπανέλλα, η Ουτοπία του Τόμας Μουρ, η πόλη Χελσενγκέρ με το κάστρο της Ελσινόρης στον Άμλετ του Σαίξπηρ, η χώρα της Βαβέλ με τη βιβλιοθήκη, η Βαβυλωνία του Μπόρχες, η πόλη Μακόντο του Γκαρσία Μαρκές, οι Αόρατες πόλεις του Καλβίνο. Σημειώνει ακόμα ότι "υπάρχουν όμως και οι πόλεις της επιθυμίας. Αληθινές αλλά μακρινές, συχνά άφταστες ή σημαδεμένες από τη νοσταλγία μιας πιθανής επιστροφής, είναι αιχμάλωτες ενός είδους μαγείας που τις παραμορφώνει μέχρι να γίνουν μη πραγματικές". ...και εννοεί τη μικρή πόλη του Κομπραί του Προυστ, το Δουβλίνο του Τζόυς, τη Λισαβόνα του Πεσόα...
Η Ιθάκη, η Αλεξάνδρεια και οι άλλες ελληνιστικές πόλεις της ποίησης του Καβάφη, θα συμπλήρωνα. ...και άλλες πολλές πραγματικές πόλεις, τόποι αληθινοί που από τη λογοτεχνία μεταστοιχειώνονται σε "πόλεις επιθυμίας", πόλεις-ιδέες, σε τόπους ιδεατούς, όπου καταλήγουν ταξίδια νοερά. Σκέφτομαι ότι και η πολιτεία του μυθιστορήματος "Eroica" του Κ. Πολίτη είναι μια "πόλη επιθυμίας"...
 Αναρίθμητα παραδείγματα φανταστικών πόλεων και τόπων θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε στη δική μας λογοτεχνία και στη λογοτεχνία των άλλων, στη ζωγραφική, τη μουσική, τον κινηματογράφο...

Ο Ταμπούκι επισκέφτηκε πρόσφατα την Ελλάδα με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του "Ταξίδια και άλλα ταξίδια" και μίλησε σε εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας.

Ο Αντόνιο Ταμπούκι (Antonio Tabucchi) είναι ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους Ευρωπαίους συγγραφείς με πολλές διακρίσεις για το έργο του, το οποίο μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες. Γεννήθηκε το 1943 στην Πίζα της Ιταλία, αλλά έζησε πολλά χρόνια στην Πορτογαλία. Σπούδασε φιλολογία στη Σορβόνη και ειδικεύτηκε στη λογοτεχνία της Πορτογαλίας και πιο συγκεκριμένα στο έργο του γνωστού Πορτογάλου συγγραφέα Πεσόα. Δίδαξε πορτογαλική λογοτεχνία και γλώσσα σε διάφορα πανεπιστήμια της Ιταλίας. Τα τελευταία χρόνια δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Σιένα της Ιταλίας. Έγραψε μυθιστορήματα, δοκίμια, διηγήματα και θεατρικά έργα.  Τα περισσότερα από τα έργα έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά. Τα πιο γνωστά είναι: "H γυναίκα του Πόρτο Πιμ και άλλες ιστορίες", "Όνειρα Ονείρων", "Οι τρεις τελευταίες μέρες του Φερνάντο Πεσσόα", "Δύο ελληνικά διηγήματα", "Είναι αργά, όλο και πιο αργά", "Ρέκβιεμ", "Ο χρόνος γερνάει γρήγορα", "Λογοτεχνίας Εγκώμιον", "Νυχτερινό στην Ινδία" (έγινε ταινία από τον σκηνοθέτη Αλαίν Καρνό), "Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα"(ένα από τα πιο γνωστά έργα του), κλπ. Κάποια από αυτά έχουν γυριστεί στον κινηματογράφο ή έχουν διασκευαστεί για το θέατρο.
Τα έργα του Ταμπούκι κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Άγρα σε μετάφραση του Ανταίου Χρυσοστομίδη. 

http://www.greekbooks.gr/tabuki-antonio.person (μεταφρασμένα έργα του Ταμπούκι στα ελληνικά)

J.W.Waterhouse, Ophelia (1889) Iδιωτική συλλογή

Οι Προραφαηλίτες ζωγράφοι αναζητούν τη φυγή από την πραγματικότητα σε τόπους φανταστικούς της αγγλικής λογοτεχνίας, όπως για παράδειγμα στο φανταστικό τόπο του Άμλετ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου