Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Κυριακή, 14 Ιουνίου 2015

Το καλοκαίρι στη ζωγραφική. Στην παραλία. Πίνακες του Ολλανδού ιμπρεσιονιστή Isaac Israëls.

Στην παραλία

   Σήμερα έχω διάθεση για μία "καλοκαιρινή ανάρτηση". Για όσους θα επισκεφθούν τις παραλίες, αλλά και για όλους τους άλλους που θα δεν θα επιλέξουν ή δεν θα έχουν τη δυνατότητα να βρεθούν στη θάλασσα, ιδού παραθαλάσσιες εικόνες από τον Ολλανδό ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Isaac Lazarus Israëls (1865-1934). O Isaac Israëls ήταν γιος  του επίσης γνωστού Ολανδού ζωγράφου Joseph Israëls και θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του κινήματος του ολλανδικού ιμπρεσιονισμού που είχε την έδρα του στο Άμστερνταμ. Έζησε στο Παρίσι και κινήθηκε στους κύκλους των Γάλλων ιμπρεσιονιστών, ενώ ταξίδεψε και έζησε και σε διάφορες άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στην Ινδία και τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες.
  Ο Isaac Israëls έχει ζωγραφίσει μεγάλο αριθμό έργων με σκηνές από την παραλία. Eξασκήθηκε στη ζωγραφική αυτής της θεματολογίας με τον πατέρα του, όταν στην παιδική και εφηβική του ηλικία περνούσαν μαζί τα καλοκαίρια στο παραθαλάσσιο ολλανδικό θέρετρο Scheveningen κοντά στη Χάγη, όπου φιλοξενήθηκαν γνωστοί ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι, όπως o Manet και ο Liebermann. Πολλά από τα έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και πωλούνται σε υψηλές τιμές στις δημοπρασίες έργων τέχνης.
  Eπέλεξα μία σειρά έργων από σκηνές στην παραλία που ο Israëls ζωγράφισε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου (1920-1930) κατά τα ταξίδια του.

Isaac Israëls, Οικογένεια στην παραλία. 1925-1930. Ιδιωτική Συλλογή.

Isaac Israels, Μια κυρία στην παραλία. Ιδιωτική Συλλογή.

Isaac Israëls, Λουόμενοι στην παραλία του Viarregio της Ιταλίας. Ιδιωτική Συλλογή.

Isaac Israëls, Μορφές στην παραλία του Viarregio της Ιταλίας. Ιδιωτική Συλλογή.

Isaac Israëls, Μορφές στην παραλία του Lido της Βενετίας. Ιδιωτική Συλλογή.


Isaac Israëls, Στην παραλία. Ιδιωτική Συλλογή.

Isaac Israëls, Νεαρή γυναίκα την παραλία. Ιδιωτική Συλλογή.

Isaac Israëls, Αγόρια στην παραλία. 1930. Μουσείο Boijmans. Ρόττερνταμ.

   Ιδού και δύο έργα με σκηνή "γαϊδουροϊππασίας" στην παραλία. Είναι από τα πιο δημοφιλή έργα του Israëls.

Isaac Israëls, Βόλτα με γαϊδούρια στην παραλία. Περίπου 1898-1901. Rijksmuseum. Άμστερνταμ. Ένας από τους πιο δημοφιλείς και αγαπημένους από το ολλανδικό κοινό πίνακες του Isaac Israëls. 

Isaac Israëls, Βόλτα με γαϊδούρια στην παραλία. Ιδιωτική Συλλογή. Ο  Israëls ζωγράφισε σε πολλές παραλλαγές τη σκηνή αυτή.


2 σχόλια:

  1. Επιτέλους καλοκαίρι.Το λέει ο ήλιος και η θάλασσα της Κούλουρης, όπου είχαμε σήμερα μια μικρή εξόρμηση για να γνωρίσουμε το νησί.


    ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΦΤΑΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

    Καθώς τρεμίζει το φως του δειλινού
    γκριζάρει η θλίψη στο νερό,
    μα, όσο κι αν μπλέχτηκεν η Άνοιξη
    στο αναμαλλιασμένο αρμυρίκι της διάθεσής μας,
    της μοναξιάς οι κάβοι αφήσαν χώρο
    κι είν' ανοιχτό του στέρνου μας το πέρασμα
    να υποδεχθεί τις βάρκες του καλοκαιριού,
    μ' ερέτες ερώτων ναυτολογημένους,
    που τα λιγνά κατάρτια τους
    φάνηκαν κιόλας στου καιρού μας τον ορίζοντα.

    Γιώργος Χ. Θεοχάρης


    Άννα, (δεν είναι η βροχή που σου χαράκωσε το βλέμμα), με την άδειά σας θέλω ακόμη να παραθέσω ένα μελαγχολικό ποίημα του Γκόρπα, που συνήθως το θυμάμαι στο τέλος του καλοκαιριού.



    Ποιοι μας αγαπάνε;

    Αυτό το καλοκαίρι ποιος θα το πάρει;
    Ποιοι μας αγαπάνε;
    Κλειστό μαγαζί
    κλειστό μαγαζί της αγάπης.

    Κι αυτό το καλοκαίρι φέρνει για μένα μπάνια
    σ’ αχρησιμοποίητες ακρογιαλιές
    θαλασσινά ναπολιτάνικα φαγιά μπύρες ουίσκια
    άγρια εκμετάλλευση εχθρών και φίλων
    αποκρουστικά ξενύχτια σε ντεκόρ ποιητικά κι ευχάριστα.

    Είμαι κουρασμένος πολύ κουρασμένος μέσα
    πώς θέλετε να το δείτε ανοίξτε με να το δείτε
    έχω όμως κουράγιο
    αδυνατώ να επιχειρήσω με πνεύμα επιχειρησιακό την ηλικία μου
    αδυνατώ να πιστέψω πως αγάπησε έστω κι ένας έως τώρα
    αδυνατώ να βρω μια σκοπιμότητα στην τέχνη
    εκτός της σκοπιμότητος πως πρέπει να ζήσει κι αυτή
    όπως τόσα άλλα ωραία ή χαμερπή αδιάφορο.

    Σου λέω:
    Θέλω να γείρω… να ξεκουραστώ… να γείρω…
    να μάθω πάλι να μετράω τ’ άστρα χωρίς να χάνω και τον ουρανό
    να ξαναγίνω θαυμαστής του ηλιοβασιλέματος
    να λαχταράω το τσιγάρο ενώ δεν το έχω μάθει ακόμα.

    Σου λέω:
    Εγώ που αγάπησα τα πάντα πριν να τα γνωρίσω θέλω
    ν’ αγαπήσω κάτι επιτέλους που το ξέρω!

    Θωμάς Γκόρπας, Πανόραμα (1975)


    ΥΓ. Μπάνια 5. Και στα δικά σας. Σύντομα.
    Υπέροχη ...Γαλιλαία θάλασσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλό Καλοκαίρι, λοιπόν! Ευτυχώς, είμαστε ακόμα στην αρχή του Καλοκαιριού…Ας μην σκεφτόμαστε από τώρα το τέλος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή