Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Tο παιδί στην ποίηση και τη ζωγραφική. Ένα ποίημα του Γεώργιου Δροσίνη και πίνακες του Pierre Édouard Frère

Ό,τι έχεις παιδιάτικο του Γεωργίου Δροσίνη και πίνακες με παιδιά του Pierre Édouard Frère

...Σκέφτομαι ότι πάντα το παιδί που κάποτε ήμαστε, που κάποτε υπήρξαμε, θα παραμένει ζωντανό και κρυμμένο μέσα μας.  Αναρωτιέμαι γιατί πολλοί αποφεύγουν να αναγνωρίσουν "Ό,τι έχουν παιδιάτικο".  Γιατί φοβούνται να παραδεχθούν ότι κάποτε υπήρξαν παιδιά...
   Το τρυφερό, ίσως για κάποιους "παλαιομοδίτικο, ποίημα του Γιώργου Δροσίνη "Ό,τι έχεις παιδιάτικο", που πρόσφατα διάβασα, με συγκίνησε ιδιαίτερα. Για αυτό, θα το μοιρασθώ μαζί σας μαζί με πίνακες του Γάλλου ζωγράφου Pierre Édouard Frère που απεικονίζουν σκηνές με παιδιά μιας άλλης εποχής.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Ηλικία και αθωότητα.

Pierre Édouard Frère (1819-1886), Τα πρώτα βήματα στη ζωή. 1867.

Γεώργιος Δροσίνης, Ό,τι έχεις παιδιάτικο

Ό,τι έχεις μέσα σου παιδιάτικο
Σαν θησαυρό να το φυλάξεις
Τους λογισμούς, τους πόθους σου άλλαξε,
Μα αυτό ποτέ να μην αλλάξεις.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Τα πρώτα βήματα του μωρού.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Στο Επανιδείν.

Όποτε της ζωής τα ψεύτικα
κι άσχημα σφίγγουν την καρδιά σου,
μες σ’ ό,τι φύλαξες παιδιάτικο
θα βρίσκεις την παρηγοριά σου.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Αγόρι που κοιμάται. 1860.


Κι όταν χλομοφυλλιάσει η όψη σου
Και στα μαλλιά σου πέσουν χιόνια,
Μόνο ό,τι φύλαξες παιδιάτικο
Θα μείνει απείραχτο απ’ τα χρόνια.


Pierre Édouard Frère (1819-1886), Kάνοντας μπάνιο με την κούκλα.

https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Édouard_Frère http://www.rehs.com/Pierre_Edouard_Frere_Bio.html
http://www.artnet.com/artists/pierre-edouard-frère/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου