Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Πορτρέτα γυναικών: Γυναίκα που αναπαύεται. Ένας πίνακας του John Singer Sargent

Γυναίκα που αναπαύεται. Ένας πίνακας του John Singer Sargent

 Φθινοπωρινή ημέρα νωθρότητας και παραίτησης. Θέλω να σταματήσω τους γρήγορους ρυθμούς με τους οποίους ξεκίνησε η εβδομάδα...Θυμάμαι έναν πίνακα...
  Eίναι, ίσως, ένας από τους πιο γνωστούς πίνακες του Αμερικανού ζωγράφου John Singer Sargent (1856-1925) που διακρίθηκε για τις προσωπογραφίες ωραίων γυναικών της οικονομικά ισχυρής μεγαλοαστικής τάξης. Aπεικονίζει μια απόλυτα ιδιωτική στιγμή ηρεμίας και χαλάρωσης. H νεαρή γυναίκα, ντυμένη μ᾽ένα υπέροχο φόρεμα, έχει ακουμπήσει το κεφάλι της πίσω στον καναπέ και έχει αφεθεί στην απογευματινή ραστώνη. Γλυκός φωτισμός περιβάλλει το δωμάτιο, φωτίζει το όμορφο πρόσωπο και το πολυτελές ένδυμα. Αναπαύεται γλυκά. Μπορεί να κοιμάται, μπορεί και όχι. Ασφαλώς, (θέλω να πιστεύω) ονειρεύεται. Τι; Ποιος ξέρει;
   Το 1911 ο  Sargent έκανε διακοπές με την οικογένεια της αδελφής του στην Ελβετία όπου ζωγράφισε αυτόν τον πίνακα, στον οποίο δόθηκε η ονομασία Repose ή Nonchaloir. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα έργο που αποτελεί την ιδανική έκφραση του αισθητισμού, απόλυτο δείγμα του κινήματος "η τέχνη για την τέχνη". Το μοντέλο του πίνακα είναι η ανεψιά του ζωγράφου, η Rose Marie Ormond Michel, που αναπαύεται στο σαλόνι του ελβετικού ξενοδοχείου. Αναρωτιέμαι και πάλι. Aπό τι αναπαύεται;

J. Singer Sargent, Nonchaloir ή Repose (Ανάπαυσις). 1911. National Gallery of Art. Washington (Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης. Ουάσινγκτον).

Λεπτομέρεια από τον ίδιο πίνακα.

Λεπτομέρεια από τον ίδιο πίνακα.


2 σχόλια:

  1. Κατ αρχάς Καλώς σε βρίσκω και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
    Ο συγκεκριμένος πίνακας με εντυπωσίασε, δείχνει τέτοια χαλάρωση στο πρόσωπο και στη στάση του σώματος που χαλαρώνεις κι εσύ, όσο δε για τη λεπτομέρεια του φορέματος νομίζεις οτι ακούς το θρόισμα του ταφτά! Απλα υπέροχος!
    Θα τα λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, πράγματι είναι απλά υπέροχος...
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε...όσο για το θρόισμα του φορέματος...και εγώ την ίδια αίσθηση έχω.
      Άννα

      Διαγραφή