Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Ρίτα Μπούμη Παπά. Ένα ποίημα για τον μήνα Μάρτιο

Καλώς ήρθες, Μάρτιε

Σκέφτηκα να καλωσορίσω, τον πρώτο μήνα της Άνοιξης, τον Μάρτιο, μ' ένα "παιδικό" ποίημα της Ρίτας Μπούμη Παπά (Για την ενδιαφέρουσα βιογραφία της Ρίτας Μπούμη Παπά, βλ. http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=287).

...Γιατί με τον ερχομό του Μάρτη, δεν σημαίνει ότι ήρθε και η Άνοιξη...

Alphonse Mucha, Άνοιξη.


Vincent Van Gogh, Ανθισμένη αμυγδαλιά. 1888. Μουσείο Βαν Γκογκ.  Βιάζεται να ανθίσει, αλλά ο Μάρτιος επιφυλάσσει εκπλήξεις...

Ρίτα Μπούμη Παπά, Ο Μάρτης και η μάνα του

Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.
 
Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.
 
Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!
 
Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.
 
Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!
 
Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.



Από το Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975.

Edward Steichen, Σύννεφα. 1930-32. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη.

Édouard Manet, H μπουγάδα. 1875. The Barns Foundation.

http://www.snhell.gr/kids/content.asp?id=54&cat_id=2
https://en.wikipedia.org/wiki/Almond_Blossoms
http://www.barnesfoundation.org/collections/art-collection/object/4722/laundry-le-linge
http://www.mfa.org/collections/object/clouds-the-blue-sky-314835

2 σχόλια:

  1. ΜΑΡΤΙΟΣ

    Ροδίζ' η πρώτη του Μάρτη μέρα,
    Και στο παιδάκι της η μητέρα
    Γελώντας πάει:
    "Με μάρτη έρχομαι το λαιμό σου
    Να στεφανώσω. Σαν άγγελός σου
    Θα σε φυλάει.

    "Από χρυσάφι, προτού να φέξει,
    Με τι φροντίδα τον έχω πλέξει
    Για σε, χρυσό μου!
    Με κάθε χρώμα τον έχω ντύσει,
    Ουράνιο τόξο, που θα στολίσει
    Τον ουρανό μου.

    "Αρχίζει ο ήλιος σαν πρώτα πάλι
    Να τρέχει ελεύθερος στην αγκάλη
    Γαλάζιου αιθέρα.
    Λιώνουν τα χιόνια, κι όσ' απομένουν
    Άσχημα νέφη, κι αυτά μορφαίνουν
    Μέρα τη μέρα.

    "Αρχίζει ο ήλιο σαν πρώτα πάλι
    Να ξετρυπώνει αγάλι αγάλι
    Τα λουλουδάκια
    Δειλά κρυμμένα μέσα στο χώμα.
    Κι ύστερ' απ' τ' άνθη, φροντίζει ακόμα
    Για τα παιδάκια.

    "Κι όποιο παιδάκι με μάρτη βλέπει,
    Χρυσή στα χρόνια τ' απλώνει σκέπη,
    Το καμαρώνει.
    Γιατί του Μάρτη η αλυσίδα
    Μάνας χεράκι, μάνας φροντίδα
    Του φανερώνει.

    "Και όποιο πάλι το ιδεί να τρέχει
    Δίχως στεφάνι Μαρτιού να έχει,
    Δεν τ' αγαπάει.
    Κακό παλιόπαιδο το νομίζει,
    Ακούς, παιδί μου; και το μαυρίζει
    Και τ' αρρωστάει.

    "Μα το δικό σου σαν αντικρύσει
    Λαμπρό στολίδι, θα σ' αγαπήσει
    Όσο κανένα.
    Κι η ίδια ακτίνα του θα σε φιλήσει
    Το πιο ωραίο που θα γεννήσει
    Άνθος, κι εσένα!

    "Ο Μάρτης θεία είν' ευλογία!
    Σα χελιδόνι ή ευτυχία
    Στα σπίτια μπαίνει.
    Και η υγεία σα μαϊστράλι
    Στο γαλανόλευκο περιγιάλι
    Μας ανασταίνει.

    Αυτός, μ' αγγέλου φτερά κινάει
    Και το Χριστό της πρωτομηνάει
    Στην Παναγία.
    Και στην πατρίδα επαναστάτης,
    Ο Μάρτης έφερε τη γλυκιά της
    Ελευθερία.

    "Να του σπιτιού μας το χελιδόνι
    Εις την παλιά του φωλιά σιμώνει,
    Και σε ζητάει.
    Πρόβαλε, δέξου το... Στο λαιμό σου
    Πώς μοιάζει ο Μάρτης! σαν άγγελος
    Θα σε φυλάει".

    ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ τρυφερό! Ήταν ένα από τα αγαπημένα ποιήματα ενός φιλολόγου μου στο Γυμνάσιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή