Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Πίνακες ζωγραφικής με θέμα τη βροχή: Μετά τη βροχή στην οδό βασιλίσσης Σοφίας

Ένας πίνακας ζωγραφικής με θέμα τη βροχή: Παύλος Μαθιόπουλος, Μετά τη βροχή στην οδό βασιλίσσης Σοφίας

   Είναι ένας πίνακας του Παύλου Μαθιόπουλου που μεταφέρει ιμπρεσιονιστικά και φωτορεαλιστικά ταυτόχρονα την εικόνα ενός αστικού τοπίου της Αθήνας στις αρχές του 20ού αιώνα. Μία κομψή γυναικεία μορφή βαδίζει στην κεντρική οδό βασιλίσσης Σοφίας μετά τη βροχή. Αντανακλάσεις στο βρεγμένο πεζοδρόμιο, το νεοκλασικό στα δεξιά, οι φιγούρες των δέντρων, το μαύρο αυτοκίνητο στο δρόμο, ο συννεφιασμένος ουρανός που φωτίζεται σε κάποια σημεία...Η σκοτεινή ατμόσφαιρα της μετά τη βροχή σκηνής γοητεύει...
 
Παύλος Μαθιόπουλος, Μετά τη βροχή στην οδό βασιλίσσης Σοφίας. Περίπου 1900. Στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών.

Για τον πίνακα, βλ. http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?sel=372&artwork_id=60621

Παύλος Μαθιόπουλος  (1876-1956): Ήταν μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα στο Σχολείον των Τεχνών. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, στην Académie Julian, δίπλα στους B. Constant, J. P. Laurens και J. Lefevre. Στις αρχές του 20ού αιώνα επέστρεψε στην Αθήνα όπου αναδείχτηκε σε ζωγράφο της "κοσμικής" μεγαλοαστικής τάξης-αν υπήρχε τότε μεγαλοαστική τάξη-της πρωτεύουσας του μικρού ελληνικού κράτους και της "αριστοκρατίας", φιλοτεχνώντας προσωπογραφίες εύπορων κυριών και δεσποινίδων. Τον Ιανουάριο του 1911 διορίσθηκε καθηγητής σκιαγραφίας στη Σχολή Καλών Τεχνών, μετά την (προσωρινή) απόλυση του Σπυρίδωνος Βικάτου. Είναι ο πρώτος ζωγράφος που προσελήφθη μετά την αυτονομία του Καλλιτεχνικού Τμήματος, το 1910, αλλά παραιτήθηκε για άγνωστους λόγους τον Μάρτιο του ίδιου έτους επιτρέποντας στον Σπυρίδωνα Βικάτο να επανακτήσει τη θέση του. Επαναπροσελήφθη το 1915 στην έδρα της γυμνογραφίας και δίδαξε πλέον αδιαλείπτως ώς το 1949, οπότε και εξελέγη ακαδημαϊκός. Το διάστημα 1948-1949 διετέλεσε διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Βλ. την ιστοσελίδα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας όπου και αναρτημένα αρκετά "γυμνά" του Μαθιόπουλου. http://www.gallery.asfa.gr/professors/site/Teachers/t_docpage?doc=/documents/kathigites/paylos-mathiopoylos

Για τον Παύλο Μαθιόπουλο και τα έργα του, βλ. επίσης: http://www.athensdowntownart.com/Παύλος_Μαθιόπουλος_1876_-_1956/product.aspx?id=31&pid=85     

http://amvrakia.blogspot.com/2009/08/pavlos-mathiopoulos-1876-1956.html

http://www.larissa-katsigras-gallery.gr/gallery/el/artist/mathiopoulos-paulos

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου