Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

Οι ψαράδες του Skagen και οι γυναίκες τους. Πίνακες του Michael Ancher και το Εμβατήριο του Ωκεανού του Γιάννη Ρίτσου

Ατενίζοντας τη θάλασσα. Οι ψαράδες του Skagen και οι γυναίκες τους.

   Συνεχίζω με πίνακες του Δανού ζωγράφου Michael Ancher (1849-1927) με θαλασσινά θέματα από το ψαροχώρι Skagen της Δανίας όπου έζησε μαζί με τη γυναίκα του Anna Ancher, ζωγραφίζοντας και οι δύο εικόνες από θαλασσινά τοπία της περιοχής και από τη ζωή των κατοίκων της.
    Ο Ancher πήγε για πρώτη φορά στο Skagen το 1874 για να περάσει το καλοκαίρι του ζωγραφίζοντας, και ήταν ο μόνος από τους καλλιτέχνες που παραθέριζαν εκεί, ο οποίος εγκαταστάθηκε μόνιμα, αφού γνώρισε τη γυναίκα του Anna που καταγόταν από την περιοχή. Συνήθιζε να απεικονίζει σκηνές από την καθημερινότητα των ψαράδων του Skagen στην παραλία με ρεαλισμό και δραματικότητα. Στην παρακάτω εικόνα απεικονίζει με δραματικότητα που φθάνει στο νατουραλισμό μία ομάδα ψαράδων να σπρώχνει τη βάρκα στη θάλασσα, ενώ βλέπουμε και κάποιους θεατές να παρακολουθούν την προσπάθεια...
   

Michael Ancher, Ψαράδες σπρώχνουν μια βάρκα με κουπιά. 1881. Μουσείο του Skagen.

   Είναι ένας αγαπημένος μου πίνακας. Ένα ζευγάρι ψαράδων στέκονται στους αμμόλοφους του Skagen  και κοιτάζουν τη θάλασσα. Η γυναίκα κρατά το πλεκτό της...

Michael Ancher, Ένα ζευγάρι ψαράδων από το Skagen στην παραλία. 1899. Ιδιωτική Συλλογή.

   Συνηθισμένο θέμα του Ancher ήταν η απεικόνιση ομάδων ψαράδων που στέκονται στην παραλία και κοιτάζουν ένα σημείο πέρα μακριά της θάλασσας.

Michael Ancher, Δύο ψαράδες στην παραλία. Ο ένας δείχνει προς τη θάλασσα. 1904. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Τρεις ψαράδες στο ηλιοβασίλεμα στην παραλία του Skagen. 1906. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Τρεις ψαράδες στην παραλία του Skagen. 1917. Ιδιωτική Συλλογή.


Michael Ancher, Τρεις ψαράδες στον απογευματινό ήλιο στην παραλία του Skagen. Ιδιωτική Συλλογή.

   Ο παρακάτω πίνακας είναι επίσης από τους αγαπημένους μου. Το ζευγάρι των ψαράδων κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα στην παραλία. Μάλλον μόνο ο άνδρας κοιτάζει τη θάλασσα, γιατί η γυναίκα κοιτάζει το πλεκτό της...

Michael Ancher, Ένας ψαράς και η γυναίκα του στο ηλιοβασίλεμα στην παραλία του Skagen. 1919. Ιδιωτική Συλλογή.


Michael Ancher, Ένας ψαράς και η γυναίκα του στην παραλία του Skagen πίσω από τον φάρο. 1923. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Σκηνή στην παραλία με γυναίκα ψαρά που κοιτάζει τη θάλασσα1921. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Μια γυναίκα ψαρά στους αμμόλοφους. Ιδιωτική Συλλογή.


...Και οι πίνακες του Michael Ancher μου θύμισαν το παρακάτω απόσπασμα από το ποιητικό έργο του Γιάννη Ρίτσου, Το εμβατήριο του ωκεανού.

Οι γέροι ναυτικοί,
 που δεν έχουν καΐκι, που δεν έχουν πια δίχτυα 
κάθονται στο βράχο 
και καπνίζουν στην πίπα τους 
ταξίδια, σκιά και μετάνοια.
 Όμως εμείς 
δεν ξέρουμε τίποτα 
απ ́ τη στάχτη στη γεύση του ταξιδιού. 
Ξέρουμε το ταξίδι 
Και το γλαυκό ημικύκλιο του ορίζοντα 
που’ ναι σαν τ ́ άγριο φρύδι 
θαλασσινού θεού. 
Πηδάμε στις βάρκες 
λύνουμε τα σκοινιά και τραγουδάμε τη θάλασσα 
κοιτώντας το ασημένιο σύννεφο
πλάι στ ́ ανοιξιάτικο φεγγάρι. 
Ποια διαμαντένια πολιτεία 
κοιμάται πίσω απ ́ τα βουνά;
 Ποια φώτα τρέμουν πέρα στη νύχτα 
και μας φωνάζουν;
Ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας
και δε μπορούμε πια να κοιμηθούμε. 
Μητέρα, 
μη μου κρατάς το χέρι.



Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014

Το Καλοκαίρι στη ζωγραφική. Πίνακες του Michael Ancher

Βλέποντας τη θάλασσα στην παραλία το καλοκαίρι. Πίνακες του Michael Ancher

   Σήμερα ας ταξιδέψουμε στο μαγικό κόσμο της ζωγραφικής του Δανού ζωγράφου Michael Ancher (1849-1927), που πέρασε πολλά χρόνια ζώντας και ζωγραφίζοντας στην παραθαλάσσιο χωριό Skagen της Δανίας. Εκεί, στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα,  περνούσαν τα καλοκαίρια πολλοί καλλιτέχνες, ζωγράφοι και συγγραφείς, της Δανίας και γενικά της Βόρ. Ευρώπης. Μέλη της κοινότητας των καλλιτεχνών που έζησαν κατά καιρούς στο Skagen της Δανίας ήταν o Ancher και η γυναίκα του Anna Ancher (ήταν και αυτή ζωγράφος), ο ζωγράφος P.S. Krøyer και η γυναίκα του Anne Marie Krøyer και διάφοροι άλλοι (Για την κοινότητα των καλλιτεχνών του Skagen, βλ. http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/08/h-skagen-anna-ancher.html και http://annagelopoulou.blogspot.gr/search/label/P.S.Krøyer).

M. Ancher, Παιδιά που παίζουν σε παραλία κοντά στο Skagen. Ιδιωτική Συλλογή.

Μ. Ancher, Καλοκαιρινό τοπίο με δύο κορίτσια. 1887. Κρατικό Μουσείο Τέχνης. Κοπεγχάγη.

Μ. Ancher, Παιδιά και νεαρές κοπέλες που μαζεύουν λουλούδια. 1887. Μουσείο του Skagen.

Μ. Ancher, Νεαρή κοπέλα με καλοκαιρινό λευκό φόρεμα που περπατά στην παραλία του Skagen. Ιδιωτική Συλλογή.

Μ. Ancher, Νεαρή κοπέλα με καλοκαιρινό λευκό φόρεμα που περπατά στην παραλία του Skagen. 1914. Ιδιωτική Συλλογή.

M. Ancher, Περίπατος στην παραλία του Skagen. 1886. Μουσείο του Skagen. Ένα από τα εμβληματικά έργα του Ancher.


Μ. Ancher, Η Minne και η Sophie Holst με λευκά καλοκαιρινά φορέματα. Σπουδή για τον παραπάνω πίνακα.


http://www.google.com/culturalinstitute/entity/%2Fm%2F02531t?projectId=art-project
http://www.artnet.com/artists/michael%20peter-ancher/past-auction-results
http://www.skagensmuseum.dk/en/collection/the-artists/michael-ancher/
http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/08/h-skagen-anna-ancher.html

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

Η αγάπη στην ποίηση. Fernando Pessoa, Από τον Ερωτευμένο Βοσκό

Fernando Pessoa, Τα ποιήματα του Αλμπέρτο Καέιρο
Από τον Ερωτευμένο Βοσκό

   Γνωρίζω ότι σας αρέσουν τα κείμενα του Φερνάντο Πεσσόα. Γνωρίζετε ότι και εγώ τον αγαπώ πολύ. Για αυτό, ας γνωρίσουμε μια νέα έκδοση: Fernando Pessoa, Τα ποιήματα του Αλμπέρτο Καέιρο. 
 Ιδού το απόσπασμα V από το ποιητικό έργο Ο ερωτευμένος βοσκός που συμπεριλαμβάνεται στα ποιήματα του Αλμπέρτο Καέιρο. Μιλάει για την αγάπη…και νομίζω πως οι δύο τελευταίοι στίχοι περιέχουν μία από τις πιο λυρικές ποιητικές εικόνες που έχω διαβάσει.

V
Η αγάπη είναι συντροφιά.
Δεν ξέρω πια να οδεύω μόνος μου στους δρόμους,
γιατί πια μόνος δεν μπορώ να οδεύω.
Μια σκέψη ορατή με κάνει να πηγαίνω πιο γρή-
γορα
να βλέπω λιγότερο, και μαζί να χαίρομαι που οδεύω
βλέποντας τα πάντα.
Ακόμη κι η απουσία της είναι κάτι που είναι μαζί
μου.
Κι εγώ την αγαπάω τόσο που δεν ξέρω πώς να την
επιθυμώ.
Σαν δεν τη βλέπω, τη φαντάζομαι κι είμαι δυ-
νατός σαν τα ψηλά δέντρα.
Αλλά σαν τη βλέπω τρέμω, δεν ξέρω τι έγινε αυ-
τό που αισθάνομαι στην απουσία της.
Ολόκληρος είμαι κάποια δύναμη που με εγκατα-
λείπει.
Όλη η πραγματικότητα με κοιτάζει σαν ένα ηλιο-
τρόπιο πού' χει στο κέντρο του το πρόσωπό της.


M. Ancher, Κορίτσι με ηλιοτρόπια. 1889. Κρατικό Μουσείο Τέχνης. Κοπεγχάγη.


Βλ. Fernando Pessoa, Τα ποιήματα του Αλμπέρτο Καέιρο, εισαγωγή-μετάφραση Μ. Παπαδήμα, εκδ. Gutenberg, Αθήνα 2014, σ. 110.

http://bertc.com/subtwo/g37/ancher.htm
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pigen_med_solsikkerne_(Michael_Ancher).jpg

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2014

Περικλής Πανταζής (Periclès Pantazis). Καλοκαιρινή ημέρα στο ποτάμι και δύο ποιήματα του Άγγελου Σημηριώτη

Καλοκαιρινή ημέρα στο ποτάμι

…Συνεχίζω μ' ένα καλοκαιρινό πίνακα του Περικλή Πανταζή και δύο ποιήματα του Άγγελου Σημηριώτη.
   Ας φανταστούμε μία γυναίκα και έναν άνδρα στην εξοχή το καλοκαίρι. Βρίσκονται στην όχθη ενός ποταμιού. Εκείνος κάθεται στη χλόη, εκείνη είναι όρθια και κόβει άνθη από ένα δενδράκι. Ο ουρανός στο βάθος έχει λευκά πουπουλένια σύννεφα που καθρεφτίζονται στο νερό του ποταμού. Υπέροχα χρώματα, παιχνίδια του φωτός και φωτοσκιάσεις από τον Περικλή Πανταζή που απεικονίζει το τοπίο μιας καλοκαιρινής ημέρας στο ποτάμι.

Περικλής Πανταζής (1849-1884), Καλοκαιρινή ημέρα στο ποτάμι. Ιδιωτική Συλλογή.

Άγγελος Σημηριώτης, Όταν περνώ

Όταν περνώ, τα δέντρα με καλούνε,
με λεν με τ' όνομά μου τα νερά,
οι άνεμοι, ως νάχουν κάτι να μου πούνε,
λυγούν τα δυνατά τους τα φτερά.
Ένα γλυκό μουρμούρισμα από πλάι
μ' ακλουθά, στην ψυχή που μου μιλάει,
το χαμομήλι λάμπει από χαρά,
κι όπως στα πλακόστρωτα οι θρίαμβοι,
μέσ' στα γαλάζια εκεί τα φωτερά,
καβάλλα παν, βροντώντας, οι ίαμβοι.


Άγγελος Σημηριώτης, Λυγιέται, κελαϊδούνε τα νερά

Λυγιέται, κελαϊδούνε τα νερά,
σειέται και τραγουδείς, αγέρα!
στο μέτωπό της λάμπει η μέρα,
της σαλεύουν τα χέρια ίδια φτερά.
Ω! ρόδ' ολόδροσο κι ωραίο!
Είναι τόσ' όμορφη, που κλαίω˙
μου κόβεται απ' την έκσταση η φωνή˙
κι όπως τη νοιώθω όλη δική μου,
σάμπως να με ποντίζουν οι ουρανοί,
χορεύει έν' άστρο στην ψυχή μου!

Άγγελος Σημηριώτης, Ονείρων ήσκιοι, Αθήνα, εκδ. Κασταλία 1934, σ. 19.

http://www.wikiart.org/en/pericles-pantazis/summer-day-at-the-river
http://en.wahooart.com/@@/9DFTM8-Pericles-Pantazis-Summer-Day-At-The-River

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

Είμ' ένα με τα Σύμπαντα: Ποιήματα του Άγγελου Σημηριώτη

Ποιήματα του Άγγελου Σιμηριώτη

Είμ' ένα με τα σύμπαντα, τα σκοτεινά κι ακύμαντα: Είναι στίχοι του ονειροπόλου Άγγελου Σιμηριώτη που με συγκίνησαν. Γνωρίζω ότι δεν είναι γνωστός στο ευρύ κοινό, για αυτό ας του αφιερώσουμε έστω και για λίγο την προσοχή μας.
 Βαθύς και πηγαίο λυρισμός, εσωτερικότητα και αυτοαναφορικότητα, ρομαντισμός που εξελίσσεται σε συμβολισμό, παραδοσιακός στίχος που γίνεται στίχος ανομοιοκατάληκτος του μοντερνισμού, είναι κάποια από τα στοιχεία της ποίησης του Άγγελου Σιμηριώτη (1873-1944).  Ο Άγγελος Σιμηριώτης (ψευδώνυμο του Άγγελου Κωνσταντινίδη) γενήθηκε στο Δικέλι της Μικράς Ασίας το 1870 και πέθανε στην Αθήνα το 1944. Ήταν καθηγητής της Μέσης Εκπαίδευσης (διδάξε στη Χάλκη και στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης) και ασχολήθηκε με την ποίηση, τη συγγραφή και μετάφραση θεατρικών έργων, τη δημοσιογραφία, την κριτική. Αρχικά επηρεάστηκε από το ρομαντισμό και τον παρνασισμό, αλλά στη συνέχεια πέρασε στο συμβολισμό, ενώ η ποίησή του έχει και μοντερνιστικά στοιχεία.


Ο Άγγελος Σημηριώτης (1873-1944). Τσιγκοφωτογραφία. 1899.

Ας διαβάσουμε κάποια από τα ποιήματα του Άγγελου Σημηριώτη, που προέρχονται από την ποιητική συλλογή Ονείρων Ήσκιοι  και ας αφήσουμε να μας συνεπάρει η μαγεία της ονειρικής διάθεσης του ποιητή.

Είμ' ένα με τα σύμπαντα

Είμ' ένα με τα σύμπαντα,
τα σκοτεινά κι ακύματα˙
μου χαρακώνουν
οι τροχιές των κόσμων την ψυχή˙
με φλέγουν ήλιοι˙ με σαρώνουν
των αβύσσων των άχανων οι άνεμοι
κ' είμαι σαν ένα πέλαγο, που ηχεί.
Κι απ΄των κατακλυσμών βγαλμένο τη βροχή,
ένα λουλούδι,
στο φως απάντεχα αχνοτρέμει,
βαθύ:
το τραγούδι,
τώρα στα χείλη μου που ανθεί.

J. Atkinson Grimshaw, Ασημένιο φεγγαρόφως. 1880. The Mercer Art Gallery. Harrogate.


Στην άκρη νάτανε

Στην άκρη νάτανε της γης,
μακριά να πάμε απ' τους ανθρώπους,
σ' άλλους γιαλούς και σ' άλλους τόπους,
με τη λαχτάρα της φυγής,
που μέσα μας να κλείσει θέλει
των αιώνιων στοχασμών το μέλι!
Κι εκεί, που αναρριγά η Σιωπή,
ο κόσμος, ξάστερο περίσσια,
μες στη ματιά σου τη λαφίσια,
το μυστικό του να μου ειπεί!


J. Atkinson Grimshaw, Ερωτευμένοι στο δάσος. 1873. Ιδιωτική Συλλογή.


Αυτοί οι δρόμοι

Αυτοί για μας δεν είναι δρόμοι
ο στίβος μάταιης μιας ορμής,
που κυβερνά πιο μάταιη γνώμη˙
τα βράδια, που περνούμ' εμείς,
το κάθε λίγο φως του λάμπει,
στα μάκρη τους, σα μ' άστρου θάμπη,
κι απ' άστρο σ' άστρο μας καλεί ˙
το ένα διαβαίνει κι άλλο φτάνει˙
πόθοι μας πλημμυρούν ουράνιοι˙
η Αιωνιότη μέσα μας μιλεί!

J. Atkinson Grimshaw, Ερωτευμένοι. Ιδιωτική Συλλογή.

Ξεκίνημα

Απόβραδο και ξεκινήσαμε,
πιασμέν' οι δυο μας χέρι χέρι,
τον κόσμο πίσω μας αφίσαμε,
να πάμε, πού; κανείς δεν ξέρει!
Στων τρόμων των ορθών τ' αγέρι,
καθώς σε πέλαγα αρμενίσαμε
κι ανθόφυλλα σκορπούσε ο νους˙
σκοντάψαμε, παραπατήσαμε,
κι όλη τη νύχτα ως περπατήσαμε,
στους πλέριους ήβγαμε ουρανούς.

J. Atkinson Grimshaw, Ερωτευμένοι στο δάσος. 1873. Ιδιωτική Συλλογή.

Φεγγαρόφωτο

Το φεγγαρόφυτο έντυνε τους δυό μας
τους ήσκιους κ' ήταν βαθιά μοναξιά,
και το μυστήριο της νύχτας δικό μας
και του Απείρου δική μας η απλωσιά.
Δικές μας κι οι σιωπές, το ξέπνοο αγέρι,
κ' η Μοίρα πούχε, καλόγνωμη, φέρει,
τη διπλή μας να σμίξουμε στιγμή,
των αβρών και των ανάλαφρων ταίρι˙
-και το χέρι, που μπορούσε το χέρι
να σφίγγει, και δεν τόσφιγγε-ω καημοί!

Α. Σιμηριώτη, Ονείρων ήσκιοι, εκδ. Κασταλία, Αθήνα 1935, σ. 36- 37, 64, 79.

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2014

To καλοκαίρι στη ζωγραφική. Πίνακες του Περικλή Πανταζή (Periclès Pantazis)

Στην παραλία. Πίνακες του Περικλή Πανταζή (Periclès Pantazis)

   Σας έχω ξαναμιλήσει (βλ. http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/01/blog-post_19.html)  για τον Περικλή Πανταζή (1849-1884). Θεωρείται ότι είναι ένας από τους εισηγητές του ιμπρεσιονισμού και μοντερνισμού στη νεοελληνική ζωγραφική, αν και ο ίδιος έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Ευρώπη, στις Βρυξέλλες όπου τον έχουν κατατάξει  στους κύριους εκπροσώπους του Βελγικού ιμπρεσιονισμού.
    Αγαπώ τις υπέροχες φωτοσκιάσεις, τα παιχνίδια του φωτός στα έργα του Πανταζή. Ιδού, λοιπόν, κάποια από τα έργα του που απεικονίζουν ανθρώπινες μορφές σε παραλίες του Βελγίου στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα. Γλυκύτατη μελαγχολία και ονειρική διάθεση χαρακτηρίζουν αυτούς τους "θαλασσινούς" πίνακες, τους οποίους δημιούργησε ένας καλλιτέχνης που δυστυχώς πέθανε νέος.

Περικλής Πανταζής, Παιδιά στην παραλία. 1880. Ιδιωτική Συλλογή.

Περικλής Πανταζής, Στην παραλία. Νούμερο 2.  Ιδιωτική Συλλογή.

Περικλής Πανταζής, Στην παραλία. Ιδιωτική Συλλογή.

Περικλής Πανταζής, Στην παραλία του Blankeberghe. Εθνικό Μουσείο Βελγίου. Βρυξέλλες.

Περικλής Πανταζής, Μορφές στην παραλία. Ιδιωτική Συλλογή.


Περικλής Πανταζής, Στην παραλία της Οστάνδης.  Ιδιωτική Συλλογή.

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2014

Γυναίκες που θερίζουν. Μια φωτογραφία της Nelly και ένας πίνακας του Pissaro

Γυναίκες που θερίζουν
    Είναι μία υπέροχη φωτογραφία της γνωστής Ελληνίδας φωτογράφου Nelly's. Θα μπορούσε να είναι ιμπρεσιονιστικός πίνακας ζωγραφικής. Μαυροφορεμένες γυναίκες και παιδιά της Ηπείρου σε χωράφι με θημωνιές. Σκύβουν με τρυφερότητα πάνω από την κούνια ενός μωρού. Ο ήλιος στο βάθος με λευκά σύννεφα. 
   Εποχή του Μεσοπολέμου στην αγροτική ελληνική ύπαιθρο. Το θέμα είναι ηθογραφικό, αλλά και ταυτόχρονα βαθύτατο ανθρωπιστικό. Τότε που οι γυναίκες δούλευαν σκληρά στα χωράφια και αναγκάζονταν να έχουν μαζί και τα παιδιά τους, ακόμα και τα μωρά.



Nelly's, Ηπειρώτισες στις θημωνιές.  1930. Φωτογραφικό Ιστορικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη.

Nelly's, Ηπειρώτισες στις θημωνιές.  1930. Η ίδια φωτογραφία σε πιο κοντινό πλάνο.
Βλ. Άλκης Ξανθάκης, Ιστορία της ελληνικής φωτογραφίας 1839-1970, Πάπυρος, 2008, σ. 298

...Και η φωτογραφία μου θύμισε έναν πίνακα του Γάλλου ζωγράφου Pissaro με θέμα τον θερισμό του καλοκαιριού στη γαλλική ύπαιθρο.

C. Pissaro, Ο θερισμός. 1882. Bridgestone Μουσείο. Τόκυο


http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/06/cammille-pissarro.html

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Camille_Pissarro_-_The_Harvest.jpg