Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Β. Βαν Γκογκ ( V.Van Gogh). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Β. Βαν Γκογκ ( V.Van Gogh). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 8 Απριλίου 2023

Η Ανάσταση του Λαζάρου. Ένας πίνακας ζωγραφικής του Vincent Van Gogh και ένα ποίημα του Χρίστου Λάσκαρι

 Η Ανάσταση του Λαζάρου του Vincent Van Gogh και του Χρίστου Λάσκαρι


    Σάββατο του Λαζάρου σήμερα και λόγω της ημέρας, θυμήθηκα έναν πίνακα του γνωστού Ολλανδού ζωγράφου Vincent Van Gogh, που με συγκινεί ιδιαίτερα. Στην πραγματικότητα, θυμήθηκα δύο πίνακες, γιατί ο πίνακας του Van Gogh εμπεριέχει τον πίνακα ενός άλλου σημαντικού Ολλανδού ζωγράφου, του Rembrandt. 

     O Van Gogh, έχοντας ως αφετηρία την "Ανάσταση του Λαζάρου" του πολύ παλιότερου χρονικά Rembrandt, ζωγραφίζει τη δική του εκδοχή της  σκηνής της "Ανάστασης". Η αναπαράσταση της "Ανάστασης του Λαζάρου" από τον Van Gogh διαφέρει αισθητά από την "Ανάσταση του Λαζάρου" του Rembrandt.


Vincent Van Gogh, Η Ανάσταση του Λαζάρου (κατά τον Ρέμπραντ), Saint Remy. 1890. Μουσείο Van Gogh. Άμστερνταμ  (βλ. Vincent Van Gogh, Η Ανάσταση του Λαζάρου)

Η σκηνή της Ανάστασης από τον Van Gogh διαδραματίζεται σ' ένα από τα αγαπημένα του "κίτρινα" λιβάδια της γαλλικής υπαίθρου (του Saint Remy), που συνήθιζε να απεικονίζει. Σε αντίθεση από το σκοτεινό πίνακα του Rembrandt, η "Ανάσταση του Λαζάρου" του Van Gogh φωτίζεται από έναν πελώριο ήλιο που προβάλλει στο βάθος, πάνω από τα βουνά του ορίζοντα.  Ο Van Gogh αφαιρεί από τη σκηνή την κεντρική μορφή του Χριστού, ο οποίος στον πίνακα του Ρέμπραντ απεικονίζεται με σηκωμένο το χέρι και με έκφραση δραματικής έντασης, τη στιγμή που εγείρει τον Λάζαρο. Αφαιρεί, επίσης, και άλλα δευτερεύοντα πρόσωπα που παρίστανται ως θεατές της σκηνής της Ανάστασης. Διατηρεί, όμως, δύο γυναικείες μορφές, τις αδελφές του Λαζάρου, τη Μάρθα και τη Μαρία. Μοντέλα για τις δύο μορφές ήταν δύο υπαρκτά γυναικεία πρόσωπα, που ο Van Gogh είχε γνωρίσει στην Arl και τις συναντάμε και σ' άλλους πίνακες του, η κυρία Roulin με το πράσινο φόρεμα και η κυρία Ginoux με το σκούρο ριγωτό φόρεμα. Ο ζωγράφος αποτυπώνει αριστοτεχνικά τον ανθρώπινο πόνο στη μορφή του Λάζαρου, αλλά και στην έκφραση και τις κινήσεις των δύο αδελφών του. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Λάζαρος απεικονίζεται με κόκκινα γένια στο πρόσωπό του. Η λεπτομέρεια αυτή κάνει πολύ πιθανή την άποψη, σύμφωνα με την οποία ο Van Gogh ταυτίζεται με τον Λάζαρο...Μήπως προσδοκά να αναστηθεί όπως ο Λάζαρος; Μήπως περιμένει να αναστηθεί όπως ο Λάζαρος; 
Ή μήπως πίστευε ότι είχε αναστηθεί όπως ο Λάζαρος;

Rembrandt, Η Ανάσταση του Λαζάρου, 1630-1632. Los Angeles County Museum of Art (βλ. Rembrandt, Η Ανάσταση του Λαζάρου).

Θεωρείται ότι ο Van Gogh ζωγράφισε την Ανάσταση του Λαζάρου από ένα χαρακτικό του Rembrandt που του είχε στείλει ο αδελφός του, o Theo.

Rembrandt, Η Ανάσταση του Λαζάρου, 1642. Χαρακτικό. Rijksmuseum Museum. Amsterdam.

O πίνακας του Van Gogh μου θύμισε το ποίημα του Χρίστου Λάσκαρι


Ο αναστημένος Λάζαρος διαλογίζεται


Ακούστηκε πως αναστήθηκα,

πως γύρισα πάλι στη ζωή

και είμαι ζωντανός

όσο και πρώτα.

Μπορεί να είναι κι έτσι.

Όμως,

ας μη γελιόμαστε.

Όσο και να αναστηθείς,

η παγωνιά του πεθαμένου

μένει.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Πάροδος", τ. 4, Ιούλιος 2004, σ. 272.

https://joyofmuseums.com/museums/united-states-of-america/los-angeles-museums/los-angeles-county-museum-of-art/the-raising-of-lazarus/

https://www.greek-language.gr/periodika/mags/parodos/2004/4/123197

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018

Αποχαιρετώντας τον Νοέμβριο. Ο σπορέας του Vincent Van Gogh και του J. François Millet,

Ο  Σπορέας

   Ας αποχαιρετήσουμε τον Νοέμβριο και ας υποδεχτούμε τον Δεκέμβριο, τον τελευταίο μήνα του έτους, με μία ελληνική παροιμία:
 Δεκέμβρης και δεν έσπειρες, λίγο σιτάρι θα ’χεις. 
  Η σπορά! αρχέγονη αγροτική εργασία του ανθρώπου που μεριμνά για την κάλυψη της πιο βασικής και στοιχειώδους ανάγκης, της τροφής. Η παροιμία αυτή μου θύμισε την απεικόνιση του σπορέα από τον γνωστό Ολανδό ζωγράφο Vincent Van Gogh.  Μία φιγούρα αγρότη σπέρνει δίπλα σ'ένα δέντρο, έχοντας πίσω του τον ήλιο την ώρα της Δύσης... Στο βάθος μόλις διακρίνονται τα σπίτια του χωριού.

Vincent Van Gogh, Ο σπορέας. 1888. Μουσείο Βαν Γκογκ. Άμστερνταμ.

Τον Νοέμβριο του 1888 ο Van Gogh ζωγραφίζει σε διάφορες παραλλαγές την εικόνα του σπορέα, που συχνά έβλεπε στους περιπάτους του στα περίχωρα της αγροτικής κωμόπολης Arl όπου ζούσε...

Vincent Van Gogh, Ο σπορέας. 1888. Ίδρυμα Ε. G. Bührle. Zυρίχη.

Vincent Van Gogh, O σπορέας στα περίχωρα του Αρλ. 1888. Armand Hammer Μουσείο Τέχνης. Λος Άντζελες.

Vincent Van Gogh, O σπορέας. 1888. Kröller-Müller Museum
 Μουσείο Τέχνης.

Vincent Van Gogh, Σπορέας στη Δύση του Ήλιου. 1888.

Vincent Van Gogh, Ο σπορέας. 1888. Μουσείο Βαν Γκογκ. Άμστερνταμ.

   Στον παρακάτω πίνακα η σπορά απεικονίζεται με τη σκοτεινή φιγούρα του αγρότη που σπέρνει το χωράφι από τον Γάλλο ζωγράφο Jean François Millet. Η εξαιρετική ρεαλιστική εικόνα του σπορέα του Millet θεωρείται ότι ενέπνευσε τον Van Gogh.

J. François Millet, Ο σπορέας, 1850. Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης.

Σάββατο 12 Μαΐου 2018

Μάνα, Μητέρα, Μαμά. Πίνακες ζωγραφικής με προσωπογραφίες της μητέρας των ζωγράφων και ένα ποίημα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε

Η μητέρα του καλλιτέχνη

   Η μάνα, η μητέρα, η μαμά  αναμφισβήτητα έχει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας. Πολλοί  είναι οι καλλιτέχνες και οι ποιητές που έχουν ζωγραφίσει και γράψει αντίστοιχα προσωπογραφίες και ποιήματα για τη μητέρα τους. Επιλέγω να παρουσιάσω κάποια από αυτά τα πολύ προσωπικά πορτρέτα και ένα ποίημα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε για τη μητέρα.
   
Ντυμένη στα μαύρα (προφανώς πενθεί), σοβαρή, αυστηρή, σχεδόν βλοσυρή, η μητέρα του μεγάλου Γάλλου ζωγράφου Édouard Manet.

Édouard Manet, Μαντάμ Eugénie-Désirée Fournier Manet. H μητέρα του ζωγράφου. 1863. Isabella Stewart Gardner Μουσείο. Ρεαλιστικό, και σχεδόν μετωπικό πορτραίτο.

Berthe Morisot, Η μητέρα και η αδελφή της ζωγράφου. 1869-1870. Μία οικογενειακή σκηνή σε ατμόσφαιρα ονείρου από τη Γαλλίδα ζωγράφο. Η μητέρα διαβάζει...

Ένας από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς πίνακες του Αμερικανού ζωγράφου J. McNeill Whistler. Αγαπήθηκε πολύ! Με τόνους του γκρι και μαύρου, ο ζωγράφος απεικονίζει τη μητέρα του σε πλάγια στάση. Υπέροχες οι λεπτομέρειες του δωματίου και της ενδυμασίας της μητέρας.

J. McNeill Whistler, Συμφωνία σε γκρι και μαύρο. Νο. 1. Προσωπογραφία της μητέρας του καλλιτέχνη. 1871. Μουσείο του Ορσέ. Παρίσι. 



Η μητέρα του J. Mc Neill Whistler. Φωτογραφία γύρω στα 1850.

Ράινερ Μαρία Ρίλκε, {Πολλές φορές,  λαχταρώ μητέρα}

«Πολλές φορές, λαχταρώ μια μητέρα,

μιαν ήσυχη γυναίκα, με λευκή χωρίστρα.

Μες στην αγάπη της πρωτάνθισε το Εγώ μου,

μπορούσε να ματαιώσει το άγριο μίσος,

που, παγερό, γλιστρούσε στην ψυχή μου.


Μετά, καθόμασταν κοντά ο ένας στον άλλο,

μια φωτιά σιγοβόμβιζε στο τζάκι.

Άκουγα ό, τι τ’ αγαπητά λέγανε χείλη

κ’ ειρήνη κυματούσε πάνω απ’ την τσαγιέρα,

σάμπως πτυχή, γύρω απ’ το φως της λάμπας.»

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

   Με εμφανείς τις επιρροές από τον Whistler, ο μεγάλος Δανός ζωγράφος Vilhelm Hammershø απεικονίζει τη μητέρα του να κάθεται σε πλάγια στάση απέναντι στον λευκό τοίχο.

Vilhelm Hammershøi,  H μητέρα του ζωγράφου Frederikke Amalie Hammershøi, γεννημένη Rentzmann. 1886. Ιδιωτική Συλλογή. 



Mary Cassatt, Η μητέρα της ζωγράφου διαβάζει την εφημερίδα "Figaro". 1878.



   Μετωπικό το πορτρέτο της γλυκύτατης μητέρας του Van Gogh σε φωτινό πράσινο φόντο. Η μητέρα του Van Gogh είχε κλίση στη ζωγραφική και της άρεσε να ζωγραφίζει ερασιτεχνικά, κυρίως λουλούδια και τοπία της φύσης. . Ο μικρός Vincent ήλθε σε επαφή με τη ζωγραφική μέσω της μητέρας του.

 Vincent Van Gogh, Προσωπογραφία της μητέρας του καλλιτέχνη. 1888. The Norton Simon Μουσείο Τέχνης, Pasadena, California.
Pablo Picasso, H μητέρα του ζωγράφου. 1896. Βαρκελώνη. Πινακοθήκη Πικάσο. Βαρκελώνη.

H Δανή ζωγράφος Anna Ancher ζωγραφίζει τη γρια μητέρα της να διαβάζει στο μπλε δωμάτιο. Υπέροχες οι φωτοσκιάσεις, μαγικά τα παιχνίδια του φωτός στους τοίχους του δωματίου.

Αnna Ancher, η μητέρα της ζωγράφου, Ane Hedvig Brøndum, στο μπλε δωμάτιο. 1909.


Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017

Λεύκες το Φθινόπωρο.

Λεύκες το Φθινόπωρο. Πίνακες του Claude Monet και του Vincent Van Gogh και
το "Φύλλο της λεύκας" του Γιώργου Σεφέρη

Cl. Monet, Τρεις λεύκες το Φθινόπωρο. 1891. Ιδιωτική Συλλογή.

Το φύλλο της λεύκας

Έτρεμε τόσο που το πήρε ο άνεμοςέτρεμε τόσο πώς να μην το πάρει ο άνεμοςπέρα μακριάμια θάλασσαπέρα μακριάένα νησί στον ήλιοκαι τα χέρια σφίγγοντας τα κουπιάπεθαίνοντας την ώρα που φάνηκε το λιμάνικαι τα μάτια κλειστάσε θαλασσινές ανεμώνες.

Cl. Monet, Η λεωφόρος με τις λεύκες. 1878.
Έτρεμε τόσο πολύτο ζήτησα τόσο πολύστη στέρνα με τους ευκαλύπτουςτην άνοιξη και το φθινόπωροσ’ όλα τα δάση γυμνάθεέ μου το ζήτησα.
Cl. Monet, Λεύκες το Φθινόπωρο. 1891. Philadelphia Μουσείο Τέχνης. 

Vincent Van Gogh, H λεωφόρος με τις λεύκες το Φθινόπωρο. Νuenen. Οκτώβριος του 1884. Μουσείο Van Gogh. Άμστερνταμ.


Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017

Ρίτα Μπούμη Παπά. Ένα ποίημα για τον μήνα Μάρτιο

Καλώς ήρθες, Μάρτιε

Σκέφτηκα να καλωσορίσω, τον πρώτο μήνα της Άνοιξης, τον Μάρτιο, μ' ένα "παιδικό" ποίημα της Ρίτας Μπούμη Παπά (Για την ενδιαφέρουσα βιογραφία της Ρίτας Μπούμη Παπά, βλ. http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=287).

...Γιατί με τον ερχομό του Μάρτη, δεν σημαίνει ότι ήρθε και η Άνοιξη...

Alphonse Mucha, Άνοιξη.


Vincent Van Gogh, Ανθισμένη αμυγδαλιά. 1888. Μουσείο Βαν Γκογκ.  Βιάζεται να ανθίσει, αλλά ο Μάρτιος επιφυλάσσει εκπλήξεις...

Ρίτα Μπούμη Παπά, Ο Μάρτης και η μάνα του

Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.
 
Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.
 
Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!
 
Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.
 
Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!
 
Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.



Από το Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975.

Edward Steichen, Σύννεφα. 1930-32. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη.

Édouard Manet, H μπουγάδα. 1875. The Barns Foundation.

http://www.snhell.gr/kids/content.asp?id=54&cat_id=2
https://en.wikipedia.org/wiki/Almond_Blossoms
http://www.barnesfoundation.org/collections/art-collection/object/4722/laundry-le-linge
http://www.mfa.org/collections/object/clouds-the-blue-sky-314835

Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2016

Αγρότες και αγρότισσες. Εικόνες από την αγροτική ζωή του Γάλλου ζωγράφου Jean François Millet.

Εικόνες αγροτικής ζωής.  Πίνακες του 
Jean  François Millet (1814-1875)

Ο  Γάλλος ζωγράφος Ζαν Φρανσουά Μιγέ (Jean  François Millet) είναι ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού του 19ου αιώνα και θεωρείται ο ιδρυτής της επονομαζόμενης Σχολής της Μπαρμπιζόν, μίας ομάδας καλλιτεχνών που ζωγράφιζαν στην ύπαιθρο θέματα από τη φύση (τοπία) και επηρέασαν τους νεότερους ιμπρεσιονιστές.
  Ο Millet, ο οποίος ήτααν γόνος αγροτικής οικογένειας της Barbizon, ζωγράφισε ένα μεγάλο αριθμό έργων με σκηνές από τη σκληρή ζωή των ανθρώπων της υπαίθρου, των "εργατών" της γης, των αγροτών. Ιδού, λοιπόν, μία επιλογή από τα έργα του που απεικονίζουν στιγμιότυπα από τη ζωή των αγροτών και κυρίως από τις αγροτικές εργασίες των ξωμάχων της γαλλικής υπαίθρου.

Jean  François Millet, Οι σταχομαζώχτρες. 1857. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.


Οι "σταχομαζώχτρες" είναι από τα εμβληματικά έργα του γαλλικού ρεαλισμού και από τα πιο δημοφιλή του Millet. Ο θερισμός του χωραφιού έχει τελειώσει. Τρεις φτωχές γυναίκες μαζεύουν τα υπολείμματα από το θερισμό. για να εξοικονομήσουν λιγοστό σιτάρι για τη διατροφή των οικογενειών τους. Η σκηνή θυμίζει το συγκινητικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη "Η σταχομαζώχτρα".
(Βλ. και την ανάρτηση http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/06/jean-francois-millet.html ).

Jean  François Millet, Angelus. 1857-59. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.


Ένα ακόμα εμβληματικό έργο του Millet. "Angelus" είναι προσευχή της καθολικής εκκλησίας. Οι ώρες της προσευχής είναι το πρωί (Ανατολή του ήλιου), το μεσημέρι και αργά το απόγευμα (Δύση του ήλιου). Ο άνδρας και η γυναίκα της εικόνας έχουν σταματήσει τις αγροτικές εργασίες και προσεύχονται με κατάνυξη και ευλάβεια. Διακρίνουμε στο έδαφος αγροτικά εργαλεία και ένα καλάθι με πατάτες. Στο βάθος φαίνεται το καμπαναριό της εκκλησίας του χωριού. O ήχος της καμπάνας το σούρουπο για την προσευχή "angelus" σήμαινε το τέλος της ημέρας και των αγροτικών εργασιών.

Jean  François Millet, O λιχνέας. 1848. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.

Από τα πρώτα έργα του Millet με αγροτικό θέμα. Ο αγρότης λιχνίζει...Το λίχνισμα ήταν ο αποχωρισμός των σπόρων των δηματριακών από το άχυρο και γινόταν μετά το αλώνισμα. 

Jean  François Millet, Θεριστές που ξεκουράζονται. 1848. Ιδιωτική Συλλογή.


Jean  François Millet, O σπορέας. 1847-48. Εθνικό Μουσείο της Ουαλίας. Κάρντιφ.


Ο "σπορέας" είναι επίσης ένα από τα πρώτα έργα του Millet με αγροτικό θέμα και από τα πιο γνωστά του Γάλλου ζωγράφου.


Jean  François Millet, O σπορέας. 1850. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη. Μία ακόμα παραλλαγή του ίδιου πίνακα.

V. Van Gogh, Ο σπορέας (κατά τον Μιγέ). 1889. Ιδιωτική Συλλογή.


   Ο Βαν Γκογκ ζωγράφισε τον δικό του "σπορέα" με πρότυπο το έργο του Millet.

Jean  François Millet, Μεσημεριανή ξεκούραση. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη.

Ένα ακόμα εμβληματικό έργο του Millet. Απεικονίζει με τρυφερότητα ένα ζευγάρι αγροτών να ξεκουράζεται το μεσημέρι στη σκιά της θημωνιάς. Ο Βαν Γκογκ θαύμαζε την τέχνη του Millet και ζωγράφισε το ίδιο θέμα...


V. Van Gogh, μεσημεριανή ξεκούραση (κατά τον Μιγέ). 1890. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.

Jean  François Millet, Το γεύμα των θεριστών. 1853. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.

Jean  François Millet, Η ξεκούραση των θεριστών. 1850-1853. Ιδιωτική Συλλογή. Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστόνης.

Jean  François Millet, Πηγαίνοντας στην εργασία. 1850-53. Cincinnati Μουσείο Τέχνης.


Jean  François Millet, Aγρότης που σκορπίζει κοπριά. 1854-55. Ιδιωτική Συλλογή.


Jean  François Millet, Γυναίκα με τσουγκράνα. 1856-57. Ιδιωτική Συλλογή.


Jean  François Millet, To άρρωστο παιδί. 1858. Ιδιωτική Συλλογή. Ένα οικογενειακό στιγμιότυπο.


Jean  François Millet, Γυναίκα που ψήνει ψωμί. 1854. Kroller Muller. Otterlo.


Ο  καθημερινός  μόχθος των αγροτών αποτυπώνεται συχνά στα έργα του Millet.

Jean  François Millet, Οι ξυλοκόποι. 1858. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.


Jean  François Millet, Αγρότης με την αξίνα. 1862. Μουσείο Getty. Λος Άντζελες


Jean  François Millet, Aγρότισσα που ονειρεύεται. 1864. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη. Kαι οι φτωχοί έχουν δικαίωμα στα όνειρα.


Jean  François Millet, Γυναίκα στο πηγάδι. 1866. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.


   Σε πολλά έργα του ο Millet απεικονίζει τη σκληρή εργασία των γυναικών στην ύπαιθρο.

Jean  François Millet, Aγρότισσα που γνέθει. 1866-68. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.


Jean  François Millet, Aγρότισσα που κάνει βούτυρο. 1886. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.


Jean  François Millet, Aγρότισσα που κουβαλά γάλα. 1874. Μουσείο του Orsay. Παρίσι.

Jean  François Millet, Μαζεύοντας μήλα. 1874. Ιδιωτική Συλλογή.

Jean  François Millet, Aγρότισσα που κουβαλά ξύλα για τη φωτιά. 1858-1860. Ιδιωτική Συλλογή.

Jean  François Millet,  Χειμώνας. Αγρότισσες που κουβαλούν ξύλα για τη φωτιά. 1868-75. Εθνική Πινακοθήκη της Ουαλίας. Κάρντιφ.

Jean  François Millet, Aγρότες σπέρνουν πατάτες.1861. Μουσείο Καλών Τεχνών. Βοστόνη.

Jean  François Millet, Οικογένεια αγροτών. 1870-71. Εθνική Πινακοθήκη της Ουαλίας. Κάρντιφ. Άραγε, τι ζωή περιμένει το παιδάκι; Θα επιβιώσει; H θνησιμότητα των παιδιών των αγροτών ήταν υψηλή.

Jean  François Millet, Aγρότες κουβαλούν ένα μοσχαράκι που γενήθηκε στους αγρούς.1864. Ινστιτούτο Τέχνης. Σικάγο.



http://www.musee-orsay.fr/en/collections/index-of-works/resultat-collection.html?no_cache=1
http://www.mfa.org/collections/search?search_api_views_fulltext=Jean%20Francois%20Millet&page=1
http://www.artic.edu/aic/collections/artwork/artist/Millet%2C+Jean+Francois
http://www.cincinnatiartmuseum.org/art/collection/collections/?c=all&s=MILLET
http://www.getty.edu/art/collection/objects/760/jean-francois-millet-man-with-a-hoe-french-1860-1862/
http://artnc.org/works-of-art/peasant-spreading-manure
http://www.mfa.org/collections/object/harvesters-resting-ruth-and-boaz-31288
http://krollermuller.nl/jean-francois-millet-a-woman-baking-bread
http://www.museumwales.ac.uk/art/online/?action=show_works&item=526&type=artist