Πιερρότος και Κολομπίνα στο ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα, Χαλκίδα

Γιάννης Σκαρίμπας, Χαλκίδα και πίνακες με Πιερρότους και Κολομπίνες

    Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς...Για αυτό, μία ανάρτηση με αποκριάτικο άρωμα. 

Πίνακες ζωγραφικής με δύο φιγούρες του ιταλικού λαϊκού θεάτρου του Δρόμου, της γνωστής  Ιταλικής Κομέντια Ντελ Άρτε, τον Πιερρότο και την Κολομπίνα. Τα κοστούμια του Πιερρότου και της Κολομπίνα ήταν από τις πιο δημοφιλείς στολές μεταμφίεσης της Αποκριάς. 

Πάμπλο Πικάσσο, Πιερρότος και Κολομπίνα. 1900. Ιδιωτική Συλλογή. Ο θλιμμένος Πιερρότος ερωτεύτηκε την Κολομπίνα, η οποία όμως θα τον εγκαταλείψει για τον Αρλεκίνο.

Ο χαρακτήρας του Πιερρότου ενέπνευσε πολλούς ζωγράφους και ποιητές. Ο ιδιότυπος ποιητής Γιάννης Σκαρίμπας αναφέρεται στον Πιερρότο και την Κολομπίνα στο ποίημά του Χαλκίδα από τη συλλογή Ουλαλούμ. ταυτίζεται στο ποίημά του "Χαλκίδα" με τον λυπημένο Πιερρότο που θρηνεί τη χαμένη του αγάπη, την Κολομπίνα.    

Zinaida Serabryakova, Αυτοπροσωπογραφία ως Πιερρότος. 1911.

Γιάννης Σκαρίμπας, Χαλκίδα

Νάν' σπασμένοι οι δρόμοι, νά φυσάει ο νότος
κι εγώ καταμονάχος καί νά λέω: τί πόλη!
νά μήν ξέρω άν είμαι –μέσα στήν ασβόλη–
ένας λυπημένος πιερότος!

Φύσαε –είπα– ο νότος κι έλεγα: Η Χαλκίδα,
ώ Χαλκίδα –πόλη (έλεγα) καί φέτος
ήμουν –στ' όνειρό μου είδα– Περικλέτος,
πάλι Περικλέτος ήμουν –είδα…

Edoardo Tofano (1838-1920), Κολομπίνα.

Έτσι έλεγα! Ήσαν μάταιοι μου οι κόποι
πάν' σέ ξύλο κούφιο, πρόστυχο, ανάρια,
Ως θερία, ως δέντρα –αναγλυμένοι– ως ψάρια
τά όνειρά μου (μούμιες) κι οι ανθρώποι.

Τώρα; Πόλη, τρέμω τά γητέματά σου
κι είμαι ακόμα ωραίος σάν τό Μάη μήνα,
κρίμα, λέω, θλιμμένη νάσαι κολομπίνα
καί νά κλαίω εγώ στά γόνατά σου.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Έτσι νάν' σπασμένοι, νά φυσά απ' τό νότο

καί μέ πίλο κλόουν νά γελάς, Χαλκίδα:

Άχ, νεκρόν στό χώμα –νά φωνάζεις– είδα

έναν μου ακόμη πιερότο! . . .

Από τη συλλογή "Ουλαλούμ"

Πάμπλο Πικάσσο, Πιερρότος. 1918. Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Νέα Υόρκη (MOMA)

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Κολομπίνα.

https://www.mikrosapoplous.gr/extracts/skaribas-p.htm
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%82
Διαβάστε και άλλα ποιήματα του Γιάννη Σκαρίμπα με αναφορές στην Αποκριά στο  https://annagelopoulou.blogspot.com/2016/03/konstantin-somov.html

https://www.wikiart.org/en/pablo-picasso/pierrot-and-colombina-1900

https://www.moma.org/collection/works/78427

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Zinaida_Serebryakova_-_self-portrait_as_Piero_(1911).jpg
http://www.artnet.com/artists/edoardo-tofano/colombina-9KrRSy2gqp_7m0jfd58VUw2
https://www.wikiart.org/en/konstantin-somov/columbine-s-little-tongue-1915

Το Πάσχα στη ζωγραφική και την ποίηση. Άγγελος Σικελιανός, Στου Όσιου Λουκά το Μοναστήρι

Άγγελος Σικελιανός, Στου Όσιου Λουκά το Μοναστήρι

Σπύρος Παπαλουκάς (1892-1957), Το καμπαναριό της μονής του Όσιου Λουκά.

Στ᾿ Ὅσιου Λουκᾶ τὸ μοναστήρι, ἀπ᾿ ὅσες

γυναῖκες τοῦ Στειριοῦ συμμαζευτῆκαν

τὸν Ἐπιτάφιο νὰ στολίσουν, κι ὅσες

μοιρολογῆτρες ὥσμε τοῦ Μεγάλου

Σαββάτου τὸ ξημέρωμα ἀγρυπνῆσαν,

ποιὰ νὰ στοχάστη - ἔτσι γλυκὰ θρηνοῦσαν! -

πώς, κάτου ἀπ᾿ τοὺς ἀνθούς, τ᾿ ὁλόαχνο σμάλτο

τοῦ πεθαμένου τοῦ Ἄδωνη ἦταν σάρκα

ποὺ πόνεσε βαθιά;

Θεόδωρος Ράλλης (1852-1909), Μεγάλη Παρασκευή.

Θεόδωρος Ράλλης (1852-1909), Προσφορά λαμπάδας στην εκκλησία.

Γιατὶ κι ὁ πόνος

στὰ ρόδα μέσα, κι ὁ Ἐπιτάφιος Θρῆνος,

κ᾿ οἱ ἀναπνοὲς τῆς ἄνοιξης ποὺ μπαίναν

ἀπ᾿ τοῦ ναοῦ τὴ θύρα, ἀναφτερώναν

τὸ νοῦ τους στῆς Ἀνάστασης τὸ θάμα,

καὶ τοῦ Χριστοῦ οἱ πληγὲς σὰν ἀνεμῶνες

τοὺς φάνταζαν στὰ χέρια καὶ στὰ πόδια,

τὶ πολλὰ τὸν σκεπάζανε λουλούδια

ποὺ ἔτσι τρανά, ἔτσι βαθιὰ εὐωδοῦσαν!

Θεόδωρος Ράλλης (1852-1909), Κοπέλα που ακουμπά στο στασίδι.

Ουμβέρτος Αργυρός, Ανάσταση, 1932.

Ἀλλὰ τὸ βράδυ τὸ ἴδιο τοῦ Σαββάτου,
τὴν ὥρα π᾿ ἀπ᾿ τὴν Ἅγια Πύλη τὸ ἕνα
κερὶ ἐπροσάναψε ὅλα τ᾿ ἄλλα ὡς κάτου,
κι ἀπ᾿ τ᾿ Ἅγιο Βῆμα σάμπως κύμα ἁπλώθη
τὸ φῶς ὦσμε τὴν ξώπορτα, ὅλοι κι ὅλες
ἀνατριχιάξαν π᾿ ἄκουσαν στὴ μέση
ἀπ᾿ τὰ «Χριστὸς Ἀνέστη» μίαν αἰφνίδια
φωνὴ νὰ σκούξει: «Γιώργαινα, ὁ Βαγγέλης!»

Καὶ νά· ὁ λεβέντης τοῦ χωριοῦ, ὁ Βαγγέλης,

τῶν κοριτσιῶν τὸ λάμπασμα, ὁ Βαγγέλης,

ποὺ τὸν λογιάζαν ὅλοι γιὰ χαμένο

στὸν πόλεμο· καὶ στέκονταν ὁλόρτος

στῆς ἐκκλησιᾶς τὴ θύρα, μὲ ποδάρι

ξύλινο, καὶ δὲ διάβαινε τὴ θύρα

τῆς ἐκκλησιᾶς, τὶ τὸν κοιτάζαν ὅλοι

μὲ τὰ κεριὰ στὸ χέρι, τὸν κοιτάζαν,

τὸ χορευτὴ ποὺ τράνταζε τ᾿ ἁλώνι

τοῦ Στειριοῦ, μιὰ στὴν ὄψη, μιὰ στὸ πόδι,

ποὺ ὡς νὰ τὸ κάρφωσε ἦταν στὸ κατώφλι

τῆς θύρας, καὶ δὲν ἔμπαινε πιὸ μέσα!

Καὶ τότε - μάρτυράς μου νά ῾ναι ὁ στίχος,
ὁ ἁπλὸς κι ἀληθινὸς ἐτοῦτος στίχος -
ἀπ᾿ τὸ στασίδι πού ῾μουνα στημένος
ξαντίκρισα τὴ μάνα, ἀπ᾿ τὸ κεφάλι
πετώντας τὸ μαντίλι, νὰ χιμήξει
σκυφτὴ καὶ ν᾿ ἀγκαλιάσει τὸ ποδάρι,
τὸ ξύλινο ποδάρι τοῦ στρατιώτη,
- ἔτσι ὅπως τὸ εἶδα ὁ στίχος μου τὸ γράφει,
ὁ ἁπλὸς κι ἀληθινὸς ἐτοῦτος στίχος -,
καὶ νὰ σύρει ἀπ᾿ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς της
ἕνα σκούξιμο: «Μάτια μου… Βαγγέλη!»

Κι ἀκόμα, - μάρτυράς μου νά ῾ναι ὁ στίχος,

ὁ ἁπλὸς κι ἀληθινὸς ἐτοῦτος στίχος -,

ξοπίσωθέ της, ὅσες μαζευτῆκαν

ἀπὸ τὸ βράδυ τῆς Μεγάλης Πέφτης,

νανουριστά, θαμπὰ γιὰ νὰ θρηνήσουν

τὸν πεθαμένον Ἄδωνη, κρυμμένο

μὲς στὰ λουλούδια, τώρα νὰ ξεσπάσουν

μαζὶ τὴν ἀξεθύμαστη τοῦ τρόμου

κραυγὴ πού, ὡς στὸ στασίδι μου κρατιόμουν,

ἕνας πέπλος μοῦ σκέπασε τὰ μάτια!…

To ποίημα του Άγγελου Σικελιανού δημοσιεύτηκε το 1935 στο περιοδικό "Γράμματα"

Σπύρος Παπαλουκάς, Ανάσταση (στην Αίγινα). 1923.

http://www.artnet.com/artists/spyros-papaloukas/past-auction-results
https://paletaart.wordpress.com/2012/07/09/ράλλης-θεόδωρος-rallis-theodoros-1852-1909/#jp-carousel-3295

https://el.wikipedia.org/wiki/Σπύρος_Παπαλουκάς

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/aggelos_sikelianos/st_osioy_loyka_to_monasthri.htm

https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/

Χρυσάνθεμα. Πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού

Χρυσάνθεμα του Ουμβέρτου Αργυρού

…Συνεχίζω με τα φθινοπωρινά χρυσάνθεμα…Δύο πίνακας του Ουμβέρτου Αργυρού (1882/84-1963), ενός σημαντικού ζωγράφου της νεοελληνικής τέχνης, που υπήρξε και καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Η κυρία με τα χρυσάνθεμα. Ιδιωτική Συλλογή.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Χρυσάνθεμα. Ιδιωτική Συλλογή.

https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/αργυρός-ουμβέρτος-η-κυρία-με-τα-χρυσάν/

https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/αργυρός-ουμβέρτος-χρυσάνθεμα/

Πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940

Εικόνες από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940

…και μία επετειακή ανάρτηση!  Είναι τρεις πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού (1882/84-1963) από το ελληνοαλβανικό μέτωπο του 1940. Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-41) ο Αργυρός με εντολή της κυβέρνησης Μεταξά πήγε στο μέτωπο ως επίσημος πολεμικός εικονογράφος για να απεικονίσει σκηνές από την καθημερινότητα και τις μάχες του ελληνικού στρατού. Αποτέλεσμα αυτής της αποστολής ήταν πάνω από τριάντα πίνακες που σήμερα βρίσκονται στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας. Για το έργο του στο μέτωπο τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών (1952) και έγινε Ακαδημαϊκός (1959).

Ουμβέρτος Αργυρός, πορεία προς το μέτωπο. Πορεύονται στα χιόνια για να υπερασπιστούν την πατρίδα σ' ένα ονειρικό χιονισμένο τοπίο...

Ουμβέρτος Αργυρός, το καταφύγιο.  Στρατιώτες έξω από χιονισμένο καταφύγιο κάπου στο αλβανικό μέτωπο. Μία σχεδόν ονειρική ιμπρεσιονιστική εικόνα που δεν θυμίζει πόλεμο...

Ουμβέρτος Αργυρός, Μέλη της ΕΟΝ στην Αλβανία. Προπαγανδιστικό έργο για την προσφορά της ΕΟΝ.

Εκτός από τον Αργυρό και ο ζωγράφος Αλ. Αλεξανδράκης απεικόνισε πολλές σκηνές από το ελληνοαλβανικό μέτωπο. Βλ. Βλ. και τους πίνακες του Αλ. Αλεξανδράκη από το μέτωπο στο http://annagelopoulou.blogspot.gr/2011/10/1940.html

http://www.gallery.asfa.gr/professors/site/Teachers/t_docpage?doc=/documents/kathigites/oymbertos-argyros
http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?artist_id=4372&sel=352
https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/αργυρός-ουμπέρτος-πορεία-προς-το-μέτω/
https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/αργυρός-ουμβέρτος-μέλη-της-εον-στην-αλ/
https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/αργυρός-ουμβέρτος-το-καταφύγιο/

Μύκονος. Τοπία του Ουμβέρτου Αργυρού

Μύκονος και Νησιωτικά τοπία του Ουμβέρτου Αργυρού

   

   Συνεχίζω με έργα της νεοελληνικής ζωγραφικής που απεικονίζουν τοπία από ελληνικά νησιά. Ο Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), εκφραστής του Ακαδημαϊσμού και από τους τους όψιμους εκπροσώπους της "Σχολής του Μονάχου" (ήταν μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα και συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο), έχει ζωγραφίσει μεγάλο αριθμό έργων με θέμα τοπία της Μυκόνου, όταν το νησί δεν ήταν διάσημος τουριστικός προορισμός. Τα περισσότερα από αυτά τα έργα βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές.

   Ας δούμε, λοιπόν, τοπία από τη Μύκονο μίας άλλης εποχής...

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Άποψη της Μυκόνου. 

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Άποψη της Μυκόνου. 

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Άποψη της Μυκόνου. 

 Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Ανεμόμυλοι. Μύκονος.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Βάρκες σε λιμάνι. Μύκονος.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Μύκονος. Τότε που οι Μυκονιάτισες φορούσαν ακόμα λαϊκές ενδυμασίες.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Ψαράδες στη Μύκονο.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Μύκονος. Παραπορτιανή.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Τοπίο με εκκλησάκι στη Μύκονο.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Τοπίο στις Κυκλάδες.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Κυκλαδίτικο τοπίο.

Η "πολυζωγραφισμένη" Ύδρα έχει ζωγραφισθεί και από τον Αργυρό.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Νησιώτικο τοπίο.

…και κάποιες "όψεις" ενός άλλου νησιού, της Ρόδου.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Άποψη της Ρόδου.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Άποψη της Ρόδου.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Ύδρα.

https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/
http://www.nikias.gr/view_artist_additional.php?prod_id=273&mode=paintings

Στιγμές γυναικών. Πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού

Σκηνές καθημερινές γυναικών. Προσωπογραφίες του Ουμβέρτου Αργυρού

   Θα συνεχίσω και σήμερα με πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού (1884-1963). Αυτή τη φορά επιλέγω μία σειρά από έργα του που απεικονίζουν "κρυφές", "μυστικές", μοναχικές στιγμές της ιδιωτικής καθημερινής ζωής γυναικών. Παρά το γεγονός ότι ο Αργυρός, επειδή προερχόταν από το περιβάλλον και την ατμόσφαιρα της "Σχολής του Μονάχου (ανήκει στους τελευταίους-όψιμους της "Σχολής του Μονάχου"), υπήρξε ένας πέρα έως πέρα ακαδημαϊκός ζωγράφος (ήταν καθηγητής και διευθυντής της Σχολής Καλών Τεχνών και έγινε πράγματι μέλος της Ακαδημίας το 1959) και με κανένα τρόπο μοντερνιστής ζωγράφος, ίσως κάποιοι θα τον χαρακτήριζαν και συντηρητικό ή "παλαιομοδίτη" ως προς τη θεματική και την τεχνοτροπία του, ήταν ωστόσο από τους πρώτους ζωγράφους, πουν έφερε στη νέα ελληνική ζωγραφική μία "τολμηρή" λυρική ματιά ως προς τις απεικονίσεις των γυναικών. Πολλοί από τους πίνακες του αποπνέουν αδιόρατη αίσθηση ερωτισμού και το βλέμμα του ζωγράφου φαίνεται να βλέπει με αγάπη και τρυφερότητα τα μοντέλα του...
  Ξεκινώ, μ' ένα αγαπημένο μου θέμα, την απεικόνιση γυναικών σε στιγμή ανάγνωσης, μία από τις πιο ιδιωτικές, "κρυφές" στιγμές. Μία νεαρή γυναίκα, ντυμένη με καλοκαιρινό φόρεμα, κάθεται στον κήπο και διαβάζει με προσήλωση. Γλυκές φωτοσκιάσεις από τις αχτίνες του ήλιου...

Ουμβέρτος Αργυρός, Γυναίκα που διαβάζει. Ιδιωτική Συλλογή.

Στον επόμενο πίνακα, οι γυναίκες στον κήπο είναι δύο, μία νέα και μία ηλικιωμένη. Η νεότερη υποβαστάζει τρυφερά την ηλικιωμένη...κάνουν περίπατο στον κήπο...

Ουμβέρτος Αργυρός, Στον κήπο. Ιδιωτική Συλλογή.

   Μία πολύ "μυστική", "κρυφή" στιγμή απεικονίζει ο παρακάτω πίνακας, τη στιγμή της αναπόλησης του παρελθόντος.

Ουμβέρτος Αργυρός, Παιδικές αναμνήσεις. Ιδιωτική Συλλογή. Ένας πολύ ιδιαίτερος πίνακας. Μία νεαρή γυναίκα στο ημίφως κρατά ένα αρκουδάκι, προφανώς παιδικό της παιχνίδι, και θυμάται την παιδική της ηλικία.

   Από τους πιο ποιητικούς, ονειρικούς πίνακες, αυτός που ακολουθεί. Μια νεαρή γυναίκα κάθεται δίπλα στο ανοιχτό παράθυρο και φαίνεται να ρεμβάζει...Κρατά διάφανα υφάσματα...Διάφαν υφάσματα στην καρέκλα πίσω της, διάφανα υφάσματα στο καλάθι στο πάτωμα... Διάφανη η κουρτίνα! Ο καλλιτέχνης παίζει με τις φωτοσκιάσεις...

Ουμβέρτος Αργυρός, Κοντά στο παράθυρο. 1926. Εθνική Πινακοθήκη. Απόλυτα κομψά ντυμένη!

   Το εσωτερικό δωματίου μοιάζει με τον προηγούμενο πίνακα.

Ουμβέρτος Αργυρός, Κορίτσι με πλεξούδες. Ιδιωτική Συλλογή. Πλέκει τις πλεξούδες της, έχοντας γυρισμένη την πλάτη στο ανοιχτό παράθυρο.

   Ακόμα μία ιδιωτική στιγμή γυναίκας σε εσωτερικό χώρο.

Ουμβέρτος Αργυρός, πρωινό γράμμα. Ιδιωτική Συλλογή.

   Ένας ακόμα υπέροχος πίνακας που εκφράζει το λυρικό βλέμμα του ζωγράφου στη νεαρή γυναίκα...

Ουμβέρτος Αργυρός, Η λουόμενη. Εθνική Πινακοθήκη. 

 Ουμβέρτος Αργυρός, Η φιλαρέσκεια. Ιδιωτική Συλλογή.

   Τολμηρό θέμα για την εποχή του στην Ελλάδα και για την ελληνική "αστική" τάξη στην οποία απευθυνόταν ο ζωγράφος.

Ουμβέρτος Αργυρός, Γυμνή γυναίκα μπροστά στο παραβάν. Πριν το 1933. Εθνική Πινακοθήκη. Ο Αργυρός έχει ζωγραφίσει σε αρκετές παραλλαγές γυμνές ή ημίγυμνες γυναίκες στο δωμάτιο τους μπροστά στον καθρέφτη.

Ουμβέρτος Αργυρός, Ώρα τσαγιού. Ιδιωτική Συλλογή. Πίνει μόνη το τσάι της...

Μία από τις πιο εκφραστικές προσωπογραφίες του Αργυρού, είναι η παρακάτω εικόνα.

Ουμβέρτος Αργυρός, Η κολομπίνα. Ιδιωτική Συλλογή.

http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?sel=247&artwork_id=61275
https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/
http://www.gallery.asfa.gr/professors/site/Teachers/t_docpage?doc=/documents/kathigites/oymbertos-argyros
https://xartografos.wordpress.com/2011/08/09/215-ουμβέρτος-αργυρός-υμνητής-της-θηλυκ/

Το καλοκαίρι στη ζωγραφική. Ουμβέρτος Αργυρός.

Καλοκαιρινοί πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού

    Συνεχίζω με έργα καλοκαιρινής θεματολογίας που έχουν ζωγραφίσει Έλληνες καλλιτέχνες και παρουσιάζω μία σειρά από "καλοκαιρινούς" πίνακες του Ουμβέρτου Αργυρού (1884-1963). Ο Ουμβέρτος Αργυρός θεωρείται ένας από τους όψιμους εκπροσώπους της γνωστής "Σχολής του Μονάχου" στη νεοελληνική ζωγραφική. Υπήρξε μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα και συνέχισε τις σπουδές, κατά την παράδοση, στο Μόναχο, όπως ο δάσκαλός του και άλλοι Έλληνες ζωγράφοι. Όταν επέστρεψε από την Ευρώπη, έγινε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών.

   Ο Ουμβέρτος Αργυρός έχει ζωγραφίσει πολλές θαλασσογραφίες με ελληνικά τοπία, ηθογραφικές σκηνές από τη ζωή στην ελληνική ύπαιθρο, σκηνές καθημερινής ζωής γυναικών, αλλά και πολεμικές σκηνές από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο στο Αλβανικό Μέτωπο.

   Στους παρακάτω πίνακες απεικονίζει κλασσικές σκηνές καθημερινότητας με λουόμενους στην παραλία και την ακρογιαλιά.

Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963), Καλοκαίρι. Ιδιωτική Συλλογή.

Ουμβέρτος Αργυρός, Στην παραλία. Ιδιωτική Συλλογή.

Ουμβέρτος Αργυρός, Στην ακρογιαλιά. Ιδιωτική Συλλογή.

   Οι δύο παρακάτω πίνακες απεικονίζουν καλοκαιρινές σκηνές με γυναίκες από την εποχή που ο Αργυρός ήταν στη Γερμανία.

Ουμβέρτος Αργυρός, Δύο κοπέλες στη βάρκα στον ποταμό Isar. 1912-1928. Εθνική Πινακοθήκη. Μία καλοκαιρινή σκηνή με κοπέλες να κάνουν βαρκάδα.

Ουμβέρτος Αργυρός, Η λουόμενη. Εθνική Πινακοθήκη. Ένας από τους πιο γνωστούς πίνακες του Αργυρού. Μία γυναίκα με ολόσωμο μαγιώ ετοιμάζεται να κολυμβήσει. Διακρίνεται η ομπρέλα της πάνω στην πετσέτα.

Ουμβέρτος Αργυρός, Βουλιαγμένη. Εθνική Πινακοθήκη. Μία ειδυλλιακή εικόνα. Στο βάθος, καθισμένη στην είσοδο της σπηλιάς. διακρίνεται μία γυναικεία μορφή.

http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?artist_id=4372&sel=352
https://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/
http://www.nikias.gr/view_artist_additional.php?mode=paintings&prod_id=273&page=1&mtag=

Ανάσταση, ένας πίνακας του Ουμβέρτου Αργυρού

Ουμβέρτος Αργυρός, Ανάσταση

     Είναι ένας πίνακας ηθογραφικού χαρακτήρα για όσους έχουν συνδέσει τη βραδιά της Ανάστασης και το Πάσχα με εικόνες από τη ζωή του χωριού! Θα μπορούσε να είναι και μία παλιά πασχαλινή κάρτα με νοσταλγικό χρώμα για περασμένες εποχές.

   Η σκηνή που απεικονίζει ο πίνακας είναι πολυπρόσωπη. Σε πρώτο πλάνο βλέπουμε δύο γυναίκες με παραδοσιακές ενδυμασίες στο προαύλειο χώρο της εκκλησίας. Προφανώς είναι η βραδιά της Ανάστασης. Η μία γυναίκα προσπαθεί να προστατέψει τη λαμπάδα της για να μη σβήσει. Πίσω από τις δύο κύριες μορφές διακρίνουμε πλήθος κόσμου, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, φορούν επίσης παραδοσιακές ενδυμασίες και  κρατούν τις αναμμένες πασχαλινές λαμπάδες τους. Στο βάθος βλέπουμε φωταγωγημένη την εκκλησία του χωριού. Οι αναμμένες λαμπάδες φωτίζουν τα πρόσωπα των μορφών μ΄ένα γλυκό χρώμα. 

Ουμβέρτος Αργυρός, Ανάσταση. 1932. 

   Ο Ουμβέρτος Αργυρός (1884-1963) είναι ένας από τους ύστερους εκπροσώπους της λεγόμενης Σχολής του Μονάχου στη νεοελληνική ζωγραφική. Σπούδασε αρχικά στη Σχολή Καλών Τεχνών, κοντά στους μεγάλους δασκάλους και ζωγράφους της νεοελληνικής ζωγραφικής Νικηφόρο Λύτρα και Γεώργιο Ροϊλό. Ακολουθώντας την παράδοση και το παράδειγμα των δασκάλων του και των γνωστών ζωγράφων της πρώτης περιόδου της νεοελληνικής ζωγραφικής,  συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου (1907-1911). Έμεινε στη βαυαρική πρωτεύουσα αρκετά χρόνια μετά τις σπουδές του έως το 1929, ταξιδεύοντας παράλληλα και σε διάφορες χώρες της Ευρώπης για να μελετήσει έργα της δυτικής ζωγραφικής. Επισκέφθηκε, επίσης, την Κωνσταντινούπολη, την Ιερουσαλήμ, την Αίγυπτο, το Άγιον Όρος για να μελετήσει την αγιογραφία. Το 1929 εξελέγη καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας. Στη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου πήγε στο μέτωπο και κατά παραγγελία της κυβέρνησης απεικόνισε πολεμικές σκηνές και μάχες. Τα έργα του αυτά εκτίθενται στο Πολεμικό Μουσείο των Αθηνών.

   Αρχικά ασχολήθηκε με μυθολογικά και συμβολιστικά θέματα, ενώ αργότερα απεικόνισε σκηνές της καθημερινής ζωής (όπως η σκηνή του παραπάνω πίνακα), τοπία και σκηνές στην εξοχή, προσωπογραφίες και γυμνά σε εσωτερικούς χώρους.

http://paletaart.wordpress.com/2012/07/10/αργυρός-ουμπέρτος-argyros-oumvertos-1884-1963/αργυρός-ουμβέρτος-ανάσταση-1932/

http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?artist_id=4372&sel=352

http://www.nikias.gr/greek/zografoi/argyros-oumbertos/index.htm