Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Michael Peter Ancher. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Michael Peter Ancher. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016

Αγγλικός ρομαντισμός: Περιπλανήθηκα μονάχος σαν ένα σύννεφο ανάμεσα στους ασφόδελους. Ένα ποίημα του William Wordsworth

                 Ένα ποίημα του αγγλικού ρομαντισμού

   Θέλω από καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση για το ποίημα του Άγγλου ρομαντικού ποιητή William Wordsworth (1770-1850) που αρχίζει με τον περίφημο στίχο "Ι wandered lonely as a cloud" ("περιπλανήθηκα μονάχος σαν ένα σύννεφο")...Πολύ καιρό πριν από τότε που η Ευαγγελία μου το θύμισε μέσα στο καλοκαίρι, όταν μου έστειλε τη μετάφρασή της.
Φαίνεται ότι τελικά τώρα ήρθε η ώρα... 

C. David Freidrich, Περιπλανώμενος πάνω από τη θάλασσα ομίχλης. 1817-1818. Πινακοθήκη Τέχνης. Αμβούργο.  Νομίζω πως το γνωστό έργο του Φρίντριχ, κορυφαίου εκπροσώπου του γερμανικού ρομαντισμού στη ζωγραφική, ταιριάζει απόλυτα με τον πρώτο στίχο του ποιήματος.

   Το ποίημα περιέχεται στη συλλογή ποιημάτων του Wordsworth που εκδόθηκαν σε δύο τόμους το 1807.  Πρόκειται για ποιήματα-λυρικές μπαλάντες, χαρακτηριστικά δείγματα του αγγλικού ρομαντισμού.  Το ποιητικό υποκείμενο μας εκφράζει τη χαρούμενη αίσθηση ενός περιπάτου, μίας περιπλάνησης σ' ένα λιβάδι με ασφόδελους, για αυτό και το ποίημα είναι γνωστό με τον τίτλο "Ασφόδελοι". Το φυσικό τοπίο, δηλαδή το λιβάδι με ασφόδελους, ταυτάζεται ή μάλλον μεταφέρεται και γίνεται ψυχικό τοπίο  του ποιητικού υποκειμένου...
  Σύμφωνα με τη μαρτυρία της αδελφής του ποιητή, το ποίημα αναφέρεται σ' ένα πραγματικό συμβάν, σε μία πραγματική εμπειρία που έζησε ο Worldsworth κατά τη διάρκεια  περιπάτου του στην εξοχή.
C. David Freidrich, Γυναίκα μπροστά στην ανατολή του ήλιου (δύση του ήλιου). 1818-1820. Μουσείο Folkwang. Έσεν. 

William Wordsworth, I Wandered Lonely As A Cloud

I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed—and gazed—but little thought
What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.

Το χειρόγραφο του ποιητή. Διακρίνεται καθαρά ο πρώτος στίχος "I wandered lonely as a cloud". Το ποίημα θεωρείται από τα πιο δημοφιλή και αγαπημένα ποιήματα σε αγγλική γλώσσα. ...

Αφού, λοιπόν, στο ποίημα πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι ασφόδελοι, ας δούμε πίνακες ζωγραφικής μ' αυτό το θέμα.

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΗΚΑ ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΑΝ ΣΥΝΝΕΦΟ

Περιπλανήθηκα μονάχος σαν σύννεφο
που αιωρείται ψηλά πάνω από κοιλάδες και λόφους,
 όταν ξαφνικά είδα έναν σωρό ,
ένα πλήθος από χρυσούς ασφόδελους,
παράπλευρα της λίμνης, ανάμεσα στα δέντρα,
να λικνίζονται και να χορεύουν στο αεράκι.

George Hitchcock (1850-1913),  Ολλανδέζα σε χωράφι με ασφόδελους.

Συνεχείς σαν τ΄αστέρια που λάμπουν
και σπινθηροβολούν στον Γαλαξία μας,
απλώθηκαν σε ατέρμονη  γραμμή
περιδιαβαίνοντας  την γωνιά ενός κόλπου.
Δέκα χιλιάδες θα είδα με μια ματιά
να στριφογυρίζουν τα κεφάλια τους σε εύθυμο χορό.

Τα κύματα δίπλα τους χόρευαν.
Μα αυτοί  υπερέβησαν τα λαμπερά κύματα σε χαρά.
Ένας ποιητής δεν θα μπορούσε παρά να είναι χαρούμενος
σε μια τόσο εύθυμη συντροφιά!
Κοίταζα…και κοίταζα… μα λίγο σκέφτηκα
τί πλούτο το θέαμα μου είχε προσφέρει:

William Henry Margetson, Ασφόδελοι. Ιδιωτική Συλλογή.

συχνά, όταν στον καναπέ μου ξαπλώνω
αφηρημένoς  ή σκεφτικός
 αυτοί περνούν σαν αστραπή μέσα απ΄ την μύχια εκείνη ματιά
που είναι της μοναξιάς η ευδαιμονία.
Και τότε τα σωθικά  μου με ευτυχία γεμίζουν,
και χορεύουν με τους ασφόδελους.

(μετάφραση-απόδοση Ευαγγελία Γιάνγκαλη-Καραουλάνη)

Για άλλες μεταφράσεις  του ποιήματος, 
βλ. και
http://apokardiasmou.pblogs.gr/2011/11/periplanhthhka-monahos-moy-san-synnefo.html

https://thepoetoftheuniverse.wordpress.com/category/%CE%BF%CF%85%CF%8A%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B1%CE%BC-%CE%BF%CF%85%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B5%CF%81%CE%B8/


Michael Peter Ancher, Η Helga Ancher ζωγραφίζει ασφόδελους. 1896. Μουσείο του Skagen.

Sydney Percy Kendrick (1874 - 1955), Γυναίκα που μαζεύει ασφόδελους. Ιδιωτική Συλλογή.


Charles W Hawthorne (1872-1930), Ασφόδελοι. Ιδιωτική Συλλογή.

Max Metzoldt (1859-1921), Οι πρώτοι ασφόδελοι. Το κορίτσι από το Λάρεν (Ολλανδία), Ιδιωτική Συλλογή.

https://www.bonhams.com/auctions/15150/lot/1011/

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016

Η νύχτα στη ζωγραφική. Γιαπωνέζικα φαναράκια

Λαμπερές νυχτερινές εικόνες.

   Είναι μία γλυκύτατη φεγγαρόφωτη βραδιά του Σεπτεμβρίου. ...και η χθεσινή βραδιά ήταν υπέροχη. Βραδιές για να τη βεράντα και τον κήπο, μ' αναμμένα κεράκια και φαναράκια. 
   Θέλω από καιρό να κάνω αυτή την ανάρτηση. Νυχτερές εικόνες, "φωτισμένες" από το φως του φαναριών. Επιλέγω κάποιες από τις αγαπημένες...και ξεκινώ από το γνωστό πίνακα του Αμερικανού ζωγράφου John Singer Sargent. Λευκοφορεμένα παιδάκια με φαναράκια στο βραδινό κήπο, ανάμεσα στα λουλούδια...Ένας υπέροχος πίνακας! Μία εικόνα ποιητική, παραμυθένια.

John Singer Sargent, Γαρύφαλλο, κρίνος, τριαντάφυλλο. 1885-86. Πινακοθήκη Tate Britain.

 Τα χάρτινα ιαπωνικά ή κινέζικα φαναράκια απεικονίζονται συχνά από διάφορους ζωγράφους στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού. Οι εικόνες αυτές είναι δείγμα της τάσης του Ιαπωνισμού που έχει φθάσει στη Δυτική Τέχνη. Η ξωτική Ανατολή και κυρίως η μακρινή Ιαπωνία γοητεύει και μαγεύει...

Luther Emerson Von Gorder, Ιαπωνικά φαναράκια. 1895. Tweed Μουσείο Τέχνης. Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Duluth.


Konstantin Korovin, Ιαπωνέζικα φαναράκια. 1898. Πινακοθήκη Tretyakov. Μόσχα ...Και στη Ρωσική εξοχή φαναράκια για το βράδυ...

 
Nikolaj Bogdanov Belski, Κοπέλα με ιαπωνικό φανάρι . 1908. Ιδιωτική Συλλογή.


Lilian Mathilde Genth (1876 1953), Γυναίκα με Ιαπωνικό  χειροποίητο φαναράκι. Ιδιωτική Συλλογή.

...Και καθώς νυχτώνει και φωτίζεται η νύχτα από τα αστέρια, τη σελήνη και τα φαναράκια...έρχονται και τα όνειρα!


Gene Pressler, Κυρία με φαναράκι. 1921. Ιδιωτική Συλλογή.

Όνειρα κι όνειρα ήρθανε
Στα γενέθλια των γιασεμιών
Νύχτες και νύχτες στις λευκές
Αϋπνίες των κύκνων

Από τα Επτά νυχτερινά επτάστιχα του Οδυσσέα Ελύτη.


Charles E. Waltensperger (1870-1931), Φαναράκι. Ιδιωτική Συλλογή. Κρεμάει το φαναράκι στο δένδρο...και περιμένει τα όνειρα...

Delphin Enjolras (1857-1945), Γιαπωνέζικο φανάρι. Ιδιωτική Συλλογή. 

Delphin Enjolras (1857-1945), Κομψή κυρία με φαναράκι. Ιδιωτική Συλλογή.

Charles Courtney Curran, Φαναράκια. 1914. Ιδιωτική Συλλογή.

Ulpiano Checa y Sanz (1860-1916), Παραμονή Αποκριάς στη βάρκα. Ιδιωτική Συλλογή. Ο Ισπανός ζωγράφος απεικονίζει μία νυχτερινή σκηνή, Είναι παραμονή Καρναβαλιού. Δύο κοπέλλες στη βάρκα με αναμμένα φαναράκια...
Louis Alfred Tessier (1858-1915), Χορεύοντας με φαναράκια.  Ένας ακόμα υπέροχος πίνακας. Στροβιλίζονται και χορεύουν με φαναράκια στον κήπο.

Michael Peter Ancher (1849-1927), Νυχτερινή γιορτή στον κήπο των Αncher. Ιδιωτική Συλλογή. Ο Δανός ζωγράφος απεικονίζει μία νυχτερινή σκηνή από γιορτή στον κήπο του σπιτιού τους. Λευκοφορεμένες γυναίκες περπατούν στην αλέα, κρατώντας αναμμένα φαναράκια. Από τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται φαναράκια...


Κυριακή 3 Ιουλίου 2016

Στην ακρογιαλιά. Ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη για τη θάλασσα και πίνακες ζωγραφικής του Δανού Michael Peter Ancher

Η θάλασσα στην ποίηση. Γιώργος Σαραντάρης

  .. επιστρέφω για ακόμη μία φορά σ' έναν αγαπημένο ποιητή, τον γλυκύτατο και τρυφερό ιδεαλιστή Γιώργο Σαραντάρη.  Από τα πολλά ποιήματά του με αναφορές στη θάλασσα (βλ. παλιότερες αναρτήσεις με ποιήματα του Σαραντάρη)  επιλέγω δύο με θαλασσινές λυρικές εικόνες που μου θυμίζουν τους "θαλασσινούς" πίνακες του Δανού ζωγράφου Michael Peter Ancher (1849-1927)
.
Michael Peter Ancher, Στην ακρογιαλιά. 1914. Ιδιωτική Συλλογή.

   Ο Ancher έχει ζωγραφίσει πολλά θαλασσινά τοπία και σκηνές από την παραλία του Skagen, ψαροχώρι στο οποίο συγκεντρώνονταν πολλοί Δανοί ζωγράφοι για να ζωγραφίσουν θαλασσινές εικόνες.

Michael Peter Ancher, Κύματα που σπάνε στην ακρογιαλιά και δύο γλάροι. 1885. Ιδιωτική Συλλογή.

Γιώργος Σαραντάρης, Σβήνω τη μουσική του αγέρα 

Σβήνω τη μουσική του αγέρα
Και σε ακούω
Πλάση από τριαντάφυλλα
Κι από σύννεφα
Τώρα που μιλούν οι γλάροι
Και κρέμεται η θάλασσα
Σαν σφεντόνα
Πάνω σε μιά παροδικη
Απουσια

Η φωνή σου είναι το φως
που πέφτει σαν σκιά
Σαν να ήτανε
Βουνό θεόρατο
Ο ήλιος.

(1939)



Michael Peter Ancher (1847-1929), ξανθιά κοπέλα με μακρύ  γαλάζιο καλοκαιρινό φόρεμα στην ακρογιαλιά. Ιδιωτική Συλλογή.

Γιώργος Σαραντάρης, Η καρδιά μας

Η καρδιά μας είναι ένα κύμα που δεν σπάει
στην ακρογιαλιά. Ποιος μαντεύει τη θάλασσα,
απ' όπου βγαίνει η καρδιά μας; Αλλά είναι η
καρδιά μας ένα κύμα μυστικό, χωρίς αφρό.
Βουβά πιάνει μία στεριά. Και αθόρυβα σκαλίζει
το ανάγλυφο ενός πόθου που δεν ξέρει
απογοήτευση και αγνοεί την ησυχία.


Michael Peter Ancher (1847-1929), Νεαρή γυναίκα με λευκό φόρεμα περπατά στην ακρογιαλιά του Skagen.

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=33768.0 http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/giwrgos_sarantarhs_poems.htm#Η_ΚΑΡΔΙΑ_ΜΑΣ http://www.artnet.com/artists/michael-peter-ancher/young-blond-girl-in-a-long-blue-summer-dress-on-jFqiOKlDT8tBY0C8n_StAg2
http://www.artnet.com/artists/michael-peter-ancher/young-girl-in-a-white-dress-walking-on-skagen-408FO7wuPbREHbxYTB9Ezg2
http://www.artnet.com/artists/michael-peter-ancher/breaking-the-waves-with-two-seagulls-1AcTeFb4kui_BefWklMeyw2
http://www.the-athenaeum.org/art/list.php?m=a&s=tu&aid=2716

Τρίτη 28 Ιουνίου 2016

Με ηλιοτρόπια. Πίνακες ζωγραφικής του John George Brown και του Michael Peter Ancher

Γυναίκες με ηλιοτρόπια

    Συνεχίζω με πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν ηλιοτρόπια. Ένα υπέροχο πορτρέτο του Νορβηγού ζωγράφου Michael Peter Ancher.

Michael Peter Ancher, Κοπέλα με ηλιοτρόπια. 1889. Εθνική Πινακοθήκη της Δανίας. Αδιόρατη μελαγχολία και περίσκεψη...


John George Brown, Κοριτσάκι με ηλιοτρόπια. 1880. Ιδιωτική Συλλογή. Κρατά ομπρέλα και φορά καπέλο.  Ένα καπέλο στολισμένο με λουλούδια, ανάμεσά τους διακρίνουμε ηλιοτρόπια.

Δευτέρα 14 Ιουλίου 2014

Γυναίκες που διαβάζουν. Πίνακες του Michael Ancher

    Κυριακή απόγευμα σ' ένα σπίτι ψαράδων! Ας δούμε μία ηθογραφική σκηνή από τη ζωή των απλών ανθρώπων της υπαίθρου της Δανίας. Ο Δανός ζωγράφος Michael Ancher (1849-1927) απεικονίζει αριστοτεχνικά το εσωτερικό του δωματίου ενός σπιτιού ψαράδων στο ψαροχώρι Skagen της Δανίας όπου εγκαταστάθηκε και έζησε ζωγραφίζοντας μαζί με τη γυναίκα του, επίσης ζωγράφο, Anna Ancher. 
   Aπόλυτη ησυχία φαίνεται να επικρατεί στο δωμάτιο. Μια νεαρή κοπέλα, που φορά την παραδοσιακή ενδυμασία της περιοχής και είναι καθισμένη δίπλα στο παράθυρο, διαβάζει με προσήλωση το βιβλίο της υπό τη συντροφιά και το βλέμμα οικιακών ζώων, μιας γάτας και μιας κότας.

Michael Ancher, Κυριακή απόγευμα σ' ένα σπίτι ψαράδων. 1877. Ιδιωτική Συλλογή.

 ...Και ακόμα ένας πίνακας του ίδιου ζωγράφου με μία γυναίκα που διαβάζει σε εσωτερικό δωματίου. Η σκηνή είναι λιτή. Η γυναίκα κάθεται σ' ένα ξύλινο κάθισμα μπροστά από ένα γυμνό τοίχο. Πρόκειται για εσωτερικό σπιτιού μεσαίας τάξης. Η διαφορετική κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν οι δύο γυναίκες, είναι εμφανής από το ντύσιμο και την κόμμωση.

Michael Ancher, Γυναίκα που διαβάζει. 1885. Ιδιωτική Συλλογή.

Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

Οι ψαράδες του Skagen και οι γυναίκες τους. Πίνακες του Michael Ancher και το Εμβατήριο του Ωκεανού του Γιάννη Ρίτσου

Ατενίζοντας τη θάλασσα. Οι ψαράδες του Skagen και οι γυναίκες τους.

   Συνεχίζω με πίνακες του Δανού ζωγράφου Michael Ancher (1849-1927) με θαλασσινά θέματα από το ψαροχώρι Skagen της Δανίας όπου έζησε μαζί με τη γυναίκα του Anna Ancher, ζωγραφίζοντας και οι δύο εικόνες από θαλασσινά τοπία της περιοχής και από τη ζωή των κατοίκων της.
    Ο Ancher πήγε για πρώτη φορά στο Skagen το 1874 για να περάσει το καλοκαίρι του ζωγραφίζοντας, και ήταν ο μόνος από τους καλλιτέχνες που παραθέριζαν εκεί, ο οποίος εγκαταστάθηκε μόνιμα, αφού γνώρισε τη γυναίκα του Anna που καταγόταν από την περιοχή. Συνήθιζε να απεικονίζει σκηνές από την καθημερινότητα των ψαράδων του Skagen στην παραλία με ρεαλισμό και δραματικότητα. Στην παρακάτω εικόνα απεικονίζει με δραματικότητα που φθάνει στο νατουραλισμό μία ομάδα ψαράδων να σπρώχνει τη βάρκα στη θάλασσα, ενώ βλέπουμε και κάποιους θεατές να παρακολουθούν την προσπάθεια...
   

Michael Ancher, Ψαράδες σπρώχνουν μια βάρκα με κουπιά. 1881. Μουσείο του Skagen.

   Είναι ένας αγαπημένος μου πίνακας. Ένα ζευγάρι ψαράδων στέκονται στους αμμόλοφους του Skagen  και κοιτάζουν τη θάλασσα. Η γυναίκα κρατά το πλεκτό της...

Michael Ancher, Ένα ζευγάρι ψαράδων από το Skagen στην παραλία. 1899. Ιδιωτική Συλλογή.

   Συνηθισμένο θέμα του Ancher ήταν η απεικόνιση ομάδων ψαράδων που στέκονται στην παραλία και κοιτάζουν ένα σημείο πέρα μακριά της θάλασσας.

Michael Ancher, Δύο ψαράδες στην παραλία. Ο ένας δείχνει προς τη θάλασσα. 1904. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Τρεις ψαράδες στο ηλιοβασίλεμα στην παραλία του Skagen. 1906. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Τρεις ψαράδες στην παραλία του Skagen. 1917. Ιδιωτική Συλλογή.


Michael Ancher, Τρεις ψαράδες στον απογευματινό ήλιο στην παραλία του Skagen. Ιδιωτική Συλλογή.

   Ο παρακάτω πίνακας είναι επίσης από τους αγαπημένους μου. Το ζευγάρι των ψαράδων κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα στην παραλία. Μάλλον μόνο ο άνδρας κοιτάζει τη θάλασσα, γιατί η γυναίκα κοιτάζει το πλεκτό της...

Michael Ancher, Ένας ψαράς και η γυναίκα του στο ηλιοβασίλεμα στην παραλία του Skagen. 1919. Ιδιωτική Συλλογή.


Michael Ancher, Ένας ψαράς και η γυναίκα του στην παραλία του Skagen πίσω από τον φάρο. 1923. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Σκηνή στην παραλία με γυναίκα ψαρά που κοιτάζει τη θάλασσα1921. Ιδιωτική Συλλογή.

Michael Ancher, Μια γυναίκα ψαρά στους αμμόλοφους. Ιδιωτική Συλλογή.


...Και οι πίνακες του Michael Ancher μου θύμισαν το παρακάτω απόσπασμα από το ποιητικό έργο του Γιάννη Ρίτσου, Το εμβατήριο του ωκεανού.

Οι γέροι ναυτικοί,
 που δεν έχουν καΐκι, που δεν έχουν πια δίχτυα 
κάθονται στο βράχο 
και καπνίζουν στην πίπα τους 
ταξίδια, σκιά και μετάνοια.
 Όμως εμείς 
δεν ξέρουμε τίποτα 
απ ́ τη στάχτη στη γεύση του ταξιδιού. 
Ξέρουμε το ταξίδι 
Και το γλαυκό ημικύκλιο του ορίζοντα 
που’ ναι σαν τ ́ άγριο φρύδι 
θαλασσινού θεού. 
Πηδάμε στις βάρκες 
λύνουμε τα σκοινιά και τραγουδάμε τη θάλασσα 
κοιτώντας το ασημένιο σύννεφο
πλάι στ ́ ανοιξιάτικο φεγγάρι. 
Ποια διαμαντένια πολιτεία 
κοιμάται πίσω απ ́ τα βουνά;
 Ποια φώτα τρέμουν πέρα στη νύχτα 
και μας φωνάζουν;
Ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας
και δε μπορούμε πια να κοιμηθούμε. 
Μητέρα, 
μη μου κρατάς το χέρι.