Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα John Lavery. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα John Lavery. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018

S. John Lavery, Μπάνια στο Lido της Βενετίας


Το καλοκαίρι στη ζωγραφική: Μπάνια στο Lido της Βενετίας

   Μία σκηνή από την κοσμοπολίτικη παραλία του Lido της Βενετίας στις αρχές του 20ού αιώνα απεικονίζει ο Ιρλανδός ζωγράφος Sir John Lavery.

S. John Lavery, Μπάνια στο Lido. Βενετία. 1912. Ιδιωτική Συλλογή 

Κυριακή 17 Ιουνίου 2018

Στην παραλία. Ένα ποίημα του Samuel Beckett και πίνακες ζωγραφικής του John Lavery

Στην παραλία. Beckett και Lavery

   Δύο Ιρλανδοί καλλιτέχνες συναντώνται στην ανάρτησή μου.  Ένα άτιτλο ποίημα του Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα Samuel Beckett (1906-1989) συνοδεύεται από πίνακες του Ιρλανδού ζωγράφου John Lavery (1856-1941) που απεικονίζουν σκηνές στην παραλία.  
    Ο Μπέκετ, αν και είναι γνωστός κυρίως για τα θεατρικά του έργα (το θεατρικό του έργο "Περιμένοντας τον Γκοντό" θεωρείται εμβληματικό δραματικό κείμενο για το μοντέρνο θέατρο, το επονομαζόμενο "θέατρο του παραλόγου"), έχει γράψει και ποιήματα. Ο ίδιος, χαριτολογώντας,  τα ονόμαζε "ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες". Πρόκειται για ολιγόστιχα ποιήματα, που διακρίνονται από βαθύτατα στοχαστική διάθεση και μελαγχολικό τόνο, όπως άλλωστε και τα θεατρικά του έργα... Επιλέγω να παρουσιάσω σε δύο μεταφραστικές εκδοχές ένα αγαπημένο μου ποίημα για τις ονειρικές του εικόνες μέσω των οποίων ο ποιητής μιλά για την αναπόφευκτη προσωρινότητα της ανθρώπινης ζωής και εκφράζει την αίσθηση του εφήμερου της κάθε στιγμής....

John Lavery (1856-1941),  To νέο φεγγάρι.

John Lavery (1856-1941), Στους λόφους. 1911.


Είμαι αυτή η ροή της άμμου που γλιστράει
ανάμεσα στο βότσαλο και στον αμμόλοφο
η καλοκαιρινή βροχή πέφτει πάνω στη ζωή μου
πάνω σ' εμένα η ζωή μου που μου ξεφεύγει με 
καταδιώκει
και θα σβήσει τη μέρα που άρχισε

αγαπημένη στιγμή σε βλέπω
μέσα σ' αυτό το παραπέτασμα της ομίχλης που χάνεται
όπου δε θα 'χω παρά να πατήσω σ' αυτά τα μακριά
κινούμενα κατώφλια
και θα ζήσω
όσο ν' ανοιγοκλείσει μια πόρτα

Μετάφραση: Γιώργος Βίλλιος
Βλ. Samuel Beckett, Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες. Εκδόσεις Ερατώ.

John Lavery, Ώρα θαλασσινού μπάνιου στο Λίντο. Βενετία. 1912.

John Lavery (1856-1941), Μία μέρα με άνεμο. Γύρω στα 1908.

Ακολουθώ τη ροή της άμμου που γλιστρά
Ανάμεσα αμμόλοφο και βότσαλο
Η θερινή βροχή βρέχει τη ζωή μου
Εμένα τη ζωή μου που μου διαφεύγει με καταδιώκει
Απ’ όταν άρχισε μέχρι που να τελειώσει 


Σε βλέπω αγαπημένη στιγμή
Μέσα σ’ αυτό το παραπέτασμα ομίχλης που διαλύεται
Όπου θα σταματήσω να πατώ αυτά τα μακριά κινούμενα κατώφλια
Θα ζήσω τόσο όσο διαρκεί το ανοιγοκλείσιμο μιας πόρτας

Samuel Beckett, Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες. Μετάφραση: Iωάννα Αβραμίδου

John Lavery (1856-1941), Στην αμμουδιά. 1917.

John Lavery (1856-1941), Βράδυ στην παραλία. 1920.


Δευτέρα 19 Μαρτίου 2018

Ο μύθος της Αριάδνης στην ποίηση και τη ζωγραφική. Προραφαηλίτες ζωγράφοι και ένα ποίημα του Ν. Καββαδία

Η Αριάδνη στη Νάξο

  Ο αρχαίος ελληνικός μύθος της Αριάδνης, της κόρης του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα και της Πασιφάης, υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στη δυτική τέχνη.  Είναι πολλές οι απεικονίσεις σκηνών του μύθου από την αρχαιότητα έως και τα νεότερα και σύγχρονα χρόνια.
   O μύθος της Αριάδνης συνδέεται στενά με τον μύθο του Θησέα και του Μινώταυρου (βλ. για τον μύθο language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/crete/page_020.html.). Η Αριάδνη αρνείται την πατρίδα και την αφοσίωση στην οικογένειά της, γιατί ερωτεύεται ένα ξένο, που έρχεται από μακριά για να καταλύσει και να παραβεί τους πάτριους νόμους...Ερωτεύεται και βοηθά τον εχθρό του πατέρα της, τον Θησέα, γιο του βασιλιά της Αθήνας Αιγέα, να  διαφύγει, χάρη στον μίτο της από τον δαιδαλώδη Λαβύρινθο, αφού πρώτα εξουδετερώσει τον Μινώταυρο. Η σωτηρία του Θησέα σημαίνει για την Αριάδνη άρνηση και προδοσία της πατρίδας και της οικογένειάς της...Κυριευμένη από το ερωτικό πάθος, δεν σκέφτεται τα αποτελέσματα της πράξης της... Από την άλλη πλευρά, ο Θησέας, με ευγνωμοσύνη για την ουσιαστική βοήθεια που του πρόσφερε η Αριάδνη, την παίρνει  με το καράβι του μακριά από την πατρίδα της με σκοπό να την παντρευτεί στην Αθήνα... Η μόνη διέξοδος για την Αριάδνη είναι η φυγή από την πατρίδα και την οικογένεια...Η ερωτευμένη γυναίκα ακολουθεί τον ξένο για τον οποίο θυσίασε τη μέχρι τότε ζωή της... Σ' ένα σταθμό του θαλασσινού ταξιδιού, στο νησί Νάξο, ο Θησέας θα την εγκαταλείψει μόνη της στην παραλία...Λένε ότι στο όνειρό του εμφανίστηκε ο Διόνυσος και τον έκανε να λησμονήσει την Αριάδνη, γιατί την ήθελε ο ίδιος...

   Στη Δυτική Τέχνη ιδιαίτερα από την Περίοδο της Αναγέννησης πληθαίνουν αυτές οι απεικονίσεις...

Titian, Βάκχος και Αριάδνη, 1520-23. Εθνική Πινακοθήκη. Λονδίνο. Ο Διόνυσος εμφανίζεται με τη συνοδεία του για να σαγηνεύσει την εγκαταλελειμμένη Αριάδνη. Τελικά, θα την παντρευτεί και την οδηγήσει στον Όλυμπο, στην κατοικία των Θεών, σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου.

  Μία από τις εκδοχές του μύθου που εμπνέει και γοητεύει τους καλλιτέχνες είναι η εγκατάλειψη της Αριάδνης από τον Θησέα στο νησί της Νάξου. Η απόγνωση και απελπισία της εγκαταλελειμμένης Αριάδνης έχει απεικονισθεί πολλές φορές. Η Αριάδνη απεικονίζεται συνήθως κεκλιμένη, σε μία παραλία, ενώ στο βάθος διακρίνεται το καράβι του Θησέα να απομακρύνεται από την ακτή.

Angelica Kaufmann, Η Αριάδνη εγκαταλελειμμένη από τον Θησέα. 1774. Μουσείο Καλών Τεχνών. Χιούστον. 

Η εγκατάλειψη της Αριάδνης σε μία παραλία της Νάξου εμπνέει και τον αγαπημένο "θαλασσινό" ποιητή Νίκο Καββαδία για τους στίχους του ποιήματος "Η Αριάδνη στη Νάξο" που έχει μελοποιηθεί από τον Μιχάλη Τερζή (βλ. http://gerontakos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_18.html)

Νίκος Καββαδίας,  Η Αριάδνη στη Νάξο

Με το καράβι του Θησέα
σ’ αφήσαμε στη Νάξο γυμνή, 
μ’ ένα στα πόδια σου
θαλασσινό σκουτί. 

Σε ποιες σπηλιές εκρύφθηκες
και πώς να σε φωνάξω, 
κουστάρω κι όλο με τραβάει
μακριά το γκαραντί.


  Οι Βρετανοί Προραφαηλίτες ζωγράφοι του 19ου αιώνα εμπνεύστηκαν από το μύθο της Αριάδνης και έχουν απεικονίσει σε παραλλαγές τη σκηνή της εγκατάλειψης στην παραλία από τον Θησέα. Επιλέγω κάποιες από αυτές τις απεικονίσεις των ζωγράφων που βρέθηκαν υπό την επιρροή του Προραφαηλιτισμού.

Evelyn De Morgan, Η Αριάδνη στη Νάξο. 1877. Ίδρυμα De Morgan.

George Frederic Watts, Αριάδνη. 1894. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Νέα Υόρκη. Στα πόδια της ο Μινώταυρος...

Edward Reginald Frampton, Η Αριάδνη στη Νάξο. Πριν το 1904.

    Η μοναξιά και η θλίψη της ερωτευμένης γυναίκας από την εγκατάλειψη και την προδοσία του αγαπημένου της, εμπνέει τους ρομαντικούς Προραφαηλίτες που προτιμούν θέματα από αρχαίους μύθους... Ο βίος της Αριάδνης έχει κοινά στοιχεία με τον βίο της Μήδειας...Και οι δύο αρνούνται πατρίδα και οικογένεια για τον έρωτα ενός ξένου και άγνωστου που τον βοηθούν, προδίδοντας τους πάτριους νόμους...και οι δύο γίνονται φυγάδες και ακολουθούν τον αγαπημένο τους στο θαλάσσιο ταξίδι της σωτηρίας...και οι δύο θα εγκαταλειφθούν από αυτόν που ερωτεύθηκαν με πάθος...Για τη Μήδεια, όμως, η κατάληξη είναι τραγική πέρα έως πέρα...

George Frederic Watts, Η Αριάδνη στο Νάξο. 1890. Fogg Μουσείο. Μουσεία Τέχνης του Harvard. Κρατά τον μίτο, ενώ δίπλα της βρίσκεται ο Μινώταυρος που θεωρείται ετεροθαλής αδελφός της.


Edward Burne Jones,  Αριάδνη. 1863-64. Η Αριάδνη κρατά τον μίτο και φορά στεφάνι με άνθη...Λένε ότι, εκτός από τον μίτο, έδωσε στον Θησέα και το στεφάνι αυτό, τα άνθη του οποίου φώτιζαν τον σκοτεινό λαβύρινθο.

Edward Burne Jones, H Αριάδνη στη Νάξο. 1862. Art Gallery of Ontario.

Άραγε την ερωτεύτηκε πραγματικά ο Θησέας; Πάντως ο Διόνυσος την ερωτεύτηκε και της πρόσφερε την αθανασία...
Edward Burne Jones, H Αριάδνη (κρατά το μίτο της). Από το Βιβλίο των Λουλουδιών. 1892-1896. Βρεττανικό Μουσείο. Λονδίνο.

Georg Frederic Watts, Η Αριάδνη στη Νάξο. 1875. Guildhall Πινακοθήκη Τέχνης.


John William Waterhouse, Η Αριάδνη στη Νάξο. 1898. Ιδιωτική Συλλογή. Το καράβι φεύγει, ενώ η Αριάδνη κοιμάται...

Αν και ο Ιρλανδός John Lavery δεν μπορεί να θεωρηθεί Προραφαηλίτης, ωστόσο την ίδια περίοδο απεικονίζει και αυτός την Αριάδνη στη Νάξο...

John Lavery (1856-1941), Αριάδνη, 1886. Απεικονίζεται όρθια, σε δραματική στάση, να κοιτάζει προφανώς το καράβι που φεύγει...


Πέμπτη 30 Ιουνίου 2016

Στη βεράντα. Πίνακες του John Lavery και του J. Singer Sargent

Στη βεράντα

Καλοκαίρι! Εποχή για βεράντα. Ένα μικρόκοσμο κρύβουν ή αποκαλύπτουν οι βεράντες το καλοκαίρι. Είναι η επέκταση του εσωτερικού χώρου, η έξοδος του "μέσα", η έκθεση της ιδιωτικότητας σε κοινή θέα...Για αυτό δύο πίνακες που απεικονίζουν πολυπρόσωπες σκηνές σε βεράντες...

John Lavery, Στην Βεράντα. 1912. Ιδιωτική Συλλογή. Mάλλον σούρουπο στην εξοχή, σε μία καταπράσινη βεράντα με θέα τον κήπο.


John Singer Sargent, Στη βεράντα. 1921-22. Ιδιωτική Συλλογή. Μία πρωινή σκηνή στη βεράντα ενός εξοχικού σπιτιού.
 Οι γυναίκες κεντούν, η μία έχει ανοίξει στην αγκαλιά της και ένα βιβλίο, ο άνδρας ξαπλωμένος αναπαυτικά χαίρεται τη ραστώνη του καλοκαιριού. Είναι μία σκηνή από την ισόγεια βεράντα εξοχικής κατοικίας στο νησί του  Ironbound στο Μaine όπου ο καλλιτέχνης συνήθιζε να κάνει διακοπές.

   ...και θα συνεχίσω με δύο πίνακες Ελλήνων ζωγράφων. Ο πρώτος είναι από τους αγαπημένους μου. Ονειρική ατμόσφαιρα σε μία βεράντα με θέα την Ακρόπολη (για το περιεχόμενο του πίνακα, βλ. http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/03/blog-post_23.html).

Ιάκωβος Ρίζος, Στην ταράτσα ή αθηναϊκή βραδιά. 1897. Εθνική Πινακοθήκη. Ο αξιωματικός διαβάζει ποίηση στις δύο κοπέλες.

Μάρκος Ζαβιτζιάνος (1884-1923), Στο μπαλκόνι. Εθνική Πινακοθήκη. Μία λευκοφορεμένη γυναίκα κεντά στο καγκελόφρακτο μπαλκόνι του σπιτιού της με θέα τη θάλασσα.


Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

Γυναίκες που διαβάζουν. Πίνακες του John Lavery και "Τα βιβλία" του Κώστα Ουράνη

Το βιβλίο σε πίνακες του.John Lavery και ένα ποίημα του Κώστα Ουράνη για τα βιβλία.

   Στα τέλη του 19ου αιώνα-αρχές του 20ού και στην περίοδο του Μεσοπολέμου, για τις δεσποινίδες και τις κυρίες των ανωτέρων κοινωνικών τάξεων η ανάγνωση βιβλίων ήταν μία ενασχόληση της καθημερινής "ρουτίνας". Πολλοί ζωγράφοι απεικόνιζαν στιγμιότυπα γυναικών με βιβλία... Είναι πάμπολλοι οι πίνακες με θέμα την ανάγνωση βιβλίων από κορίτσια, κοπέλες, ώριμες και γηραιές κυρίες. Και είναι αδυναμία μου η αναζήτηση αυτών των έργων και ο εμπλουτισμός της συλλογής μου. Δεν ξέρω τι περιέχουν τα βιβλία που κρατούν και διαβάζουν οι αναγνώστριες των εικόνων (υποθέτω ρομαντικά μυθιστορήματα και ποιήματα), δεν είμαι σίγουρη ότι πράγματι αγαπούν την ανάγνωση και τα βιβλία, ότι απολαμβάνουν το διάβασμα... Μπορεί το βιβλίο να είναι μόνο ένα αξεσουάρ... Μπορεί, όμως, για κάποιες από αυτές, να ήταν ο μόνος τρόπος διαφυγής, η μόνη διέξοδος από το προκαθορισμένο πλαίσιο μίας ζωής για την οποία άλλοι αποφάσιζαν, το μόνο μέσο για να "ταξιδέψουν" μακριά και να γνωρίσουν άλλους τόπους και άλλους κόσμους... 
   Το βλέμμα των ζωγράφων ελκύεται από την έκφραση των γυναικών που "ταξιδεύουν" στις σελίδες ενός βιβλίου και στους φανταστικούς "τόπους" των ηρώων της αφήγησης (εμφανώς πολύ λιγότεροι είναι τα έργα ζωγραφικής που απεικονίζουν άνδρες να διαβάζουν).
   Γιατί, το διάβασμα ενός βιβλίου είναι ένα "ταξίδι" φαντασίας. "Ας ανοίξουμε τα βιβλία μας και ας ταξιδέψουμε...", έλεγε μία φιλόλογός μου, όταν μας δίδασκε λογοτεχνία.
     Γιατί με τα βιβλία "ταξιδεύουμε"...Το βιβλίο είναι "ταξίδι"...
   Ας ταξιδέψουμε, λοιπόν, με πίνακες του Ιρλανδού John Lavery (1856-1941) και με το ποίημα του Κώστα Ουράνη "Τα βιβλία".

John Lavery, Η Δεσποινίς Auras διαβάζει το κόκκινο βιβλίο, 1900. Πινακοθήκη του Pym. Λονδίνο. Ένα κόκκινο βιβλιαράκι είναι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος της αισθαντικής δεσποινίδας Auras. Ένα εξαιρετικό πορτρέτο, δείγμα της άριστης τεχνικής του Lavery στην προσωπογραφία.

Κώστας Ουράνης, Τα βιβλία

Με τους παλιούς και σκοτεινούς μάγους (όπου μπορούσαν,
με φίλτρα, σολομωνικές και με την αλχημεία,
να ξέρουνε το κάθε τί, να 'ναι παντού οπού θέλουν,
να κάνουνε τ' αδύνατα) — μοιάζουνε τα Βιβλία.

Κάθε που πιω απ’ τα φίλτρα τους και μπω στη συντροφιά τους, 
του Χρόνου και της Έκτασης οι νόμοι σταματάνε, 
υψώνουμαι έξω απ’ τη Ζωή για μπαίνω μέσα σ' όλα 
κ' οι Αιώνες απ’ τα μάτια μου τα εκστατικά περνάνε.

Μπορώ να παίρνω την ψυχή ανθρώπων πεθαμένων 
και την πικρή τους ή λαμπρή να ξαναζώ ιστορία, 
κάνω δική μου των λαών την άπειρη σοφία
κι όταν σαλεύει μέσα μου της αλλαγής ο πόθος, 
όπως του Γκαίτε οι μάγισσες κ' εγώ, καβαλλικεύω 
ένα Βιβλίο — και στον πλατύ τον κόσμο ταξιδεύω.

Κώστας Ουράνης, Ποιήματα, εκδόσεις "Εστία", Αθήνα 2009,  σ. 227.

John Lavery, Η πράσινη αιώρα. 1910. Ιδιωτική Συλλογή. Ξαπλωμένη μπρούμυτα στην αιώρα του κήπου, περιβαλλόμενη από βαθύ πράσινο,  βυθίζεται στο μαγικό κόσμο της ανάγνωσης...

John Lavery, Alice, 1919. Μουσείο Ulster. Eθνικά Μουσεία Βορ. Ιρλανδίας. Σ' ένα σκοτεινό δωμάτιο...διαβάζει με προσήλωση... Οι λευκές σελίδες του βιβλίου και το λευκό πουκάμισο του κοριτσιού γίνονται πηγή φωτός για τη εικόνα.


John Lavery (1856-1941), Γυναίκα με κόκκινο φόρεμα διαβάζει μπροστά σε πισίνα. 1936. Κομψότατη και μυστηριώδης,  έχει γυρίσει την πλάτη στο κοινό...και διαβάζει το βιβλίο της... Ένας υπέροχος πίνακας που φωτίζεται από το θερμό χρώμα του φορέματος.

John Lavery (1856-1941),  Η Λέιντι Simon . Μουσείο  Τέχνης της Τάξης του Αγίου Αντωνίου. Mία αριστοκρατική κυρία κάθεται στην πολυθρόνα. Κρατά ένα βιβλίο και μας κοιτάζει χαμογελαστή. Ένα ακόμα εξαιρετικό πορτρέτο μίας γυναίκας με βιβλίο.

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016

Κάτω από την κερασιά. Ένας πίνακας του John Lavery

Κάτω από την κερασιά του Ιρλανδού ζωγράφου John Lavery

   Eίναι ένας αγαπημένος πίνακας ενός αγαπημένου ζωγράφου, του Ιρλανδού John Lavery (1856-1941). Απεικονίζει ένα γαλήνιο στιγμιότυπο στην εξοχή της γαλλικής κωμόπολης Grez στις όχθες του ποταμού Loing . Μία οικογένεια απολαμβάνει την ομορφιά του τοπίου κάτω από την ανθισμένη κερασιά. Διακρίνουμε στην όχθη τη βάρκα με την οποία προφανώς έχουν κάνει βόλτα στο ποτάμι. Στα νερά του ποταμού καθρεφτίζονται τα δέντρα και η γέφυρα με τις καμάρες. Η γυναίκα ακουμπισμένη νωχελικά στο φράκτη, φαίνεται να ρεμβάζει, ο άνδρας στηρίζεται στο κουπί της βάρκας και το κοριτσάκι  με τις δύο ξανθές πλεξούδες κάθεται στο καροτσάκι.

John Lavery, Κάτω από την κερασιά στο Crez. 1884. Μουσείο Ulster. Εθνικά Μουσεία της Β. Ιρλανδίας.

   Ο John Lavery έχει ζωγραφίσει πολλές εικόνες από την κωμόπολη του Grez, στην οποία τα καλοκαίρια συγκεντρώνονταν καλλιτέχνες από διάφορες χώρες της Ευρώπης, για να ζωγραφίσουν τα τοπία της εποχής.

John Lavery, Στη γέφυρα του Grez. 1884. Εθνικά Μουσεία της Ιρλανδίας. Δουβλίνο.

John Lavery, Η γέφυρα του Grez. 1883. Ιδιωτική Συλλογή.

John Lavery, Η γέφυρα του Grez. 1900-1901. Ιδιωτική Συλλογή.

Τρίτη 31 Μαΐου 2016

Η Άνοιξη στην ποίηση και τη ζωγραφική..." Μαρτυρία για μίαν ΄Άνοιξη" του Γιώργη Παυλόπουλου

"Μαρτυρία για μίαν Άνοιξη"


John Atkinson Grimshaw, Άνοιξη.1875. Ιδιωτική Συλλογή.

Γιώργης Παυλόπουλος, Μαρτυρία για μιαν Άνοιξη

Την άνοιξη κατέβηκα πάλι στους δρόμους·
τα χελιδόνια γύρω στο καπέλο μου
κι εγώ τυφλός που ακούει πηγαίνοντας
φωνές απ΄ τις μικρές μου αγάπες. 

Κοντά στους κήπους κάτω από τα παράθυρα
βράδυασα και δεν ένιωθα ποιος ήμουν.
Τη νύχτα ο ψίθυρος απ΄ τα πουλιά μ΄ ανέβαζε
σε ουράνιες αγορές, θέατρα του απείρου.


John Lavery, Άνοιξη. 1904. Ιδιωτική Συλλογή.

Κυριακή 11 Αυγούστου 2013

Αστέρια στο φως του ήλιου. Ένας καλοκαιρινός πίνακας του John Lanery;


Ένας καλοκαιρινός πίνακας του John Lavery

    Eίναι ασφαλώς ένας καλοκαιρινός, γεμάτος με φως του ήλιου, πίνακας του Ιρλανδού ζωγράφου John Lavery (1856-1941). Οι δύο γυναίκες, που λιάζονται στον κήπο ξαπλωμένες στην κούνια, είναι "αστέρια" του Χόλυγουντ, δηλαδή ηθοποιοί. H γυναίκα στα αριστερά, ντυμένη στα κόκκινα, είναι η ηθοποιός Maureen O᾽Sullivan, που έπαιζε το ρόλο της Jane σε αρκετές ταινίες, στο πλευρό του ηθοποιού John Weissmuller, ο οποίος υποδυόταν τον Ταρζάν. Ο πίνακας απηχεί επιρροές του ιμπρεσιονισμού που είχε δεχθεί ο Lavery, όταν ήταν νέος και σπούδαζε στη Γαλλία.

John Lavery, Αστέρια στο φως του ήλιου. 1936. Limerick City Gallery of Art.


Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

Γυναίκες με ομπρέλες. Δύο πίνακες του John Lavery

Καλοκαιρινοί πίνακες του John Lavery

   Ας αποχαιρετήσουμε σήμερα τον Ιούλιο με δύο ονειρεμένους πίνακες του Ιρλανδού ζωγράφου John Lavery (1856-1941) που απεικονίζουν γυναίκες με ομπρέλες στην ύπαιθρο. Γεννημένος στα μέσα του 19ου αιώνα στο Μπέλφαστ της Β. Ιρλανδίας ο Lavery σπούδασε αρχικά στη Γλασκόβη της Σκοτίας και στη συνέχεια, τη δεκαετία του 1880, στο Παρίσι όπου φυσικά γνώρισε από κοντά το κίνημα του ιμπρεσιονισμού. Επέστρεψε στη Γλασκόβη και συνδέθηκε με τους καλλιτέχνες της επονομαζόμενης Σχολής της Γλασκόβης. Έγινε γνωστός για το μεγάλο αριθμό έργων του που απεικονίζουν προσωπογραφίες, κυρίως όμορφες γυναίκες,  και τοπία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής επέστρεψε στην Ιρλανδία όπου και πέθανε.

John Lavery, Η κόκκινη αιώρα. 1936. Μουσείο Ulster. Μπέλφαστ.

  Μία νεαρή γυναίκα ρεμβάζει ξαπλωμένη στην κόκκινη αιώρα στη σκια των δένδρων του κήπου. Φορά ένα υπέροχο αέρινο λευκό φόρεμα και στο ένα χέρι κρατά ομπρέλα, για να προστατευθεί από τις ακτίνες του ήλιου που καταφέρνουν να περάσουν μέσα από τη φυλλωσιά των δένδρων. Οι φωτοσκιάσεις και το παιχνίδι του φωτός με τα χρώματα δείχνουν εμφανώς τις επιρροές από τον ιμπρεσιονισμό σε μια όψιμη εποχή.
   Μία επίσης κομψοντυμένη γυναίκα που κρατά κόκκινη ομπρέλα απεικονίζει και ο επόμενος πίνακας. Είναι ξαπλωμένη σε μια βάρκα και απολαμβάνει τη βαρκάδα στον Τάμεση. Σε αντίθεση με τον πρώτο πίνακα, εδώ η σκηνή είναι πολυπρόσωπη. Υπάρχει ένας βαρκάρης και ένας συνοδός της γυναίκας στη βάρκα, καθώς και ένα σκυλάκι. Στο βάθος διακρίνομε ακόμα μια βάρκα με δύο φιγούρες, ενώ στις καταπράσινες όχθες του ποταμού διαγράφονται και άλλες μορφές. Οι αντανακλάσεις του φωτός και των χρωμάτων στο νερό του ποταμού θυμίζουν προφανώς ιμπρεσιονισμό.

John Lavery, Βαρκάδα στον Τάμεση. 1890. Μάλλον σε Ιδιωτική Συλλογή.


http://www.nmni.com/Home/online-collections/Item-Details.aspx?id=1857316&Cat=501663&SubCat=-1&SubsubCat=-1&Ret=http%3a%2f%2fwww.nmni.com%2fHome%2fOnline-Collections.aspx%3fpage%3d1%26PageSize%3d25%26DisplayListing%3dTrue%26Cat%3d-1%26SubCat%3d-1%26SubSubCat%3d-1%26Term%3dLavery%26ShowImages%3dFalse%26Sort%3d

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Boating_on_the_Thames_by_John_Lavery.jpeg

http://www.bbc.co.uk/arts/yourpaintings/artists/john-lavery

Βλ. και άλλους καλοκαιρινούς πίνακες του Lavery ttp://annagelopoulou.blogspot.gr/search/label/John%20Lavery

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

Γυναίκες που κάνουν ηλιοθεραπεία: ένας πίνακας του John Lavery


Το καλοκαίρι στη ζωγραφική: ένας πίνακας του John Lavery

Στιγμές καλοκαιρινής ραστώνης και ξεγνοιασιάς! Είναι ένας ακόμα καλοκαιρινός πίνακας του Ιρλανδού ζωγράφου Sir John Lavery (1856-1941). Ντυμένες με κομψά ολόσωμα μαγιώ, ξαπλωμένες αναπαυτικά στα πολύχρωμα στρωσίδια και τις μαξιλάρες, μαζεύουν καλοκαιρινό ήλιο...Ψάθινα καπέλα και περιοδικά αφημένα στην άμμο... Σκηνή από τη ζωή γυναικών της ευημερούσας μεγαλοαστικής τάξης, λίγα χρόνια πριν την έναρξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου...

Sir John Lavery, Γυναίκες που κάνουν ηλιοθεραπεία. 1936. Ιδιωτική Συλλογή.

http://www.ny.bloomsburyauctions.com/detail/NY042/27.0
http://bertc.com/subfive/g160/lavery16.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/John_Lavery

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012

Tο καλοκαίρι στη ζωγραφική: Καλοκαιρινές ημέρες του Sir John Lavery


Καλοκαιρινή ημέρα: δύο καλοκαιρινοί πίνακες του Sir John Lavery

Δύο σκηνές από καλοκαιρινές ημέρες απεικονίζουν οι παρακάτω πίνακες του Ιρλανδού ζωγράφου (γεννήθηκε στο Μπέλφαστ) Sir John Lavery. Στην παραλία η μία και στην όχθη του ποταμού η άλλη...

Sir John Lavery, Μία καλοκαιρινή ημέρα. 1911. Ιδιωτική Συλλογή.

Sir John Lavery,  Μία ημέρα στη μέση του Καλοκαιριού. 1884. Ιδιωτική Συλλογή.




Κυριακή 1 Ιουλίου 2012

Γυναίκες που διαβάζουν: ένας καλοκαιρινός πίνακας του Sir John Lavery

Sir John Lavery, Γυναίκα με κόκκινο φόρεμα που διαβάζει...


    Είναι η τελευταία μου "ανακάλυψη" αυτός ο γοητευτικός πίνακας του Ιρλανδού ζωγράφου Sir John Lavery (1856-1941). Μυστηριώδης νεαρή γυναίκα που δε δείχνει το πρόσωπό της στους θεατές, ντυμένη στα κόκκινα, διαβάζει το βιβλίο της καθισμένη δίπλα σε μία πισίνα. Στο βάθος μπροστά της διακρίνονται  λουόμενες μορφές που δεν αποσπούν την προσοχή από το διάβασμα. Εικόνα μίας σκηνής του μεσοπολέμου...Ανυποψίαστη η αναγνώστρια, ανυποψίαστες οι λουόμενες...για αυτό που επρόκειτο να ακολουθήσει... η άνοδος του φασισμού σε ευρωπαϊκές χώρες και ένας ακόμα Μεγάλος Πόλεμος!
   Ο Sir John Levery  γεννήθηκε στο Μπέλφαστ, σπούδασε ζωγραφική στη Γλασκόβη, στο Λονδίνο και το Παρίσι. Επέστρεψε από τη Γαλλία στη Σκοτία όπου υπήρξε ιδρυτικό μέλος ενός κύκλου καλλιτεχνών της Γλασκόβης. Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο Λονδίνο όπου ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις προσωπογραφίες και τα τοπία του.

Sir John Lavery, Γυναίκα με κόκκινο φόρεμα που διαβάζει δίπλα σε πισίνα. 1922. Μάλλον σε ιδιωτική συλλογή.