Άννας Αγγελοπούλου Ιστολόγιο Χάριν Λόγου και Τέχνης, Χάριν Φίλων

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
Το βρήκα γραμμένο σ᾽ένα ξεχασμένο λεύκωμα της μητέρας μου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 τέτοια αποφθέγματα σημείωναν οι μικρές μαθήτριες...
Γιατί θέλω ένα ιστολόγιο; Γιατί η ανάγκη μιας τέτοιου είδους επικοινωνίας;
Θα πω μόνο ότι στην αρχή σκέφτηκα να είναι ένα ιστολόγιο που να απευθύνεται στους συναδέλφους μου, δηλαδή μόνο σε φιλολόγους... "Χάριν φίλων" του λόγου, δηλαδή. Στη συνέχεια σκέφτηκα να είναι και "χάριν φίλων" της τέχνης. Τελικά, όμως, αποφάσισα να απευθύνεται και σε πολλούς άλλους: στους πρώην και επόμενους μαθητές μου, σε όσους αγαπούν να ονειρεύονται, σε όσους πιστεύουν ακόμα στο όραμα της παιδείας, σε όσους επέλεξαν να είναι εκπαιδευτικοί από αγάπη, σε όσους αγαπούν να ταξιδεύουν, και κυρίως σε όσους αγαπούν την ανάγνωση ή μάλλον τις αναγνώσεις...σε όσους παντού και πάντα θα διαβάζουν...θα διαβάζουν κείμενα στα βιβλία, κείμενα στις εικόνες, κείμενα στα πρόσωπα των ανθρώπων... Άλλωστε, η ανάγνωση είναι ταξίδι, όχι ένα αλλά πολλά ταξίδια...
Τελικά, το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται στα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής μας... Απευθύνεται ακόμα σε φίλους, γνωστούς και άγνωστους, σε πρόσωπα που συνάντησα, συναντώ καθημερινά, θα συναντήσω στο μέλλον ή που δε θα συναντήσω ποτέ.
Καλά ταξίδια, λοιπόν, με βιβλία, εικόνες, μουσικές και κυρίως με όνειρα!


Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013

Φωτογραφίζοντας στην Ακρόπολη. Παλιές φωτογραφίες της Ακρόπολης από τη Nelly᾽s

Νelly's, Φωτογραφίες από την Ακρόπολη

   Τις αγαπώ πολύ τις φωτογραφίες από την Ακρόπολη και στην Ακρόπολη που τράβηξε η Nelly´s εκεί γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Εκφράζουν, ασφαλώς, στην τέχνη της ελληνικής φωτογραφίας το δυναμικό ελληνοκεντρισμό της Γενιάς του 30 και τη γόνιμη σύνδεσή του με το μοντερνισμό της Δύσης. Τότε εκεί κοντά στο τέλος της δεκαετίας του 1920 και κατά τη διάρκεια της νέας δεκαετίας που ήταν καθ´οδόν, της δεκαετίας του 1930, μέσα από το μάλλον αισιόδοξο βλέμμα των μοντερνιστών καλλιτεχνών (λογοτεχνών, ζωγράφων, αρχιτεκτόνων, κτλ.), δημιουργούνται εξιδανικευμένες, ίσως και ειδυλλιακές αρχαιολατρευτικές "εικόνες" της Ελλάδας, μιας χώρας φωτεινής με βαρύ "ένδοξο" παρελθόν και με δυνατό ήλιο να αντανακλά στις πέτρες και τα ερείπια της αρχαιότητας (σας θυμίζω την αρχαιολατρία των υπερρεαλιστών, όπως ο Εγγονόπουλος και ο Εμπειρίκος, αλλά και του μοντερνιστή Σεφέρη και φυσικά την ποίηση του Αιγαίου του Οδ. Ελύτη). 
   Νομίζω πως οι φωτογραφίες της Nelly´ς εντυπώνουν φωτογραφικά ακριβώς αυτό το ελληνοκεντρικό αλλά και ταυτόχρονα δυτικότροπο πνεύμα της Γενιάς του 30, αν και βέβαια αποτέλεσαν και τις πρώτες "εικόνες σύμβολα" της τότε πρωτοσχηματιζόμενης τουριστικής "φιλοσοφίας" μιας χώρας που φιλοδοξούσε να προβάλει τα μνημεία και τις φυσικές της ομορφιές στη Δύση.
   Η Nelly's (1899-1998) θεωρείται από τις πρώτες Ελληνίδες φωτογράφους που γνώρισε ευρεία αναγνώριση και καταξίωση για το έργο της στο εξωτερικό. Το όνομα Nelly's, με το οποίο έμεινε γνωστή, ήταν το ψευδώνυμο (με αυτό συνήθιζε από μια εποχή και ύστερα να υπογράφει τα έργα της) της Έλλης Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη και έτσι ονομάστηκε και το ατελιέ της στην Αθήνα. 
   Η Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη, μια από τις πιο σημαντικές φωτογράφους του Μεσοπολέμου, γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μ. Ασίας στο μεταίχμιο από τον 19ο αιώνα στον 20ό αιώνα (γεννήθηκε το 1899) και έζησε κατά τη διάρκεια σχεδόν ολόκληρου του 20ού αιώνα (πέθανε το 1998). Το 1920, σε μια εποχή πραγματικά κρίσιμη για τον Ελληνισμό της Μ. Ασίας, λίγο προτού την ολοκληρωτική ήττα του ελληνικού στρατού, την καταστροφή του 1922 και την υποχρεωτική ανταλλαγή (ή ξεριζωμό) των πληθυσμών, πείθει τη μάλλον μοντέρνα οικογένειά της να της επιτρέψουν να φύγει από τη Σμύρνη (εκεί είχε καταφύγει η οικογένειά της, όταν οι Τούρκοι κατέστρεψαν το Αϊδίνι) για σπουδές πιάνου και ζωγραφικής στη Δρέσδη της Γερμανίας όπου σπούδαζε και ο αδελφός της.

Hugo Erfurth,  φωτογραφικό πορτρέτο της Nelly's. 1921-23. Δρέσδη. Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Mπενάκη. Η φωτογραφία είναι από τον Hugo Erfurth, μεγάλο Γερμανό φωτογράφο που η Nelly´ς είχε δάσκαλο στη Δρέσδη και επηρεάστηκε από την τέχνη του. 
   
   Στη Δρέσδη, σπουδαίο καλλιτεχνικό κέντρο της Γερμανίας του Μεσοπολέμου,  η Nelly´ς αρχικά σπουδάζει ζωγραφική, αλλά στη συνέχεια έρχεται σε επαφή με τη νέα τέχνη της φωτογραφίας και παίρνει μαθήματα φωτογραφίας από τους γνωστούς Γερμανούς φωτογράφους Hugo Erfurth και Franz Fiedler. Η κλασική αισθητική και η παραδοσιακή τεχνική των πορτρέτων του Erfurth και οι σύγχρονοι πειραματισμοί στη φωτογραφική τεχνική και τα γυμνά ως θεματολογία του Fiedler επηρεάζουν τη νεαρή καλλιτεχνίδα που αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά για βιοποριστικούς λόγους με τη φωτογραφία.

Ένα ακόμα φωτογραφικό πορτρέτο που απεικονίζει τη Nelly´ς την εποχή που ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Δρέσδη. Η φωτογραφία είναι Γερμανού φωτογράφου Franz Fiedler που ήταν δάσκαλος της Nelly´ς.

   Στα 1924-1925 η Nelly´ς εγκαθίσταται στην Αθήνα όπου είχε αναγκαστεί να καταφύγει και η οικογένειά της από τη Σμύρνη. Στην πλημμυρισμένη από πρόσφυγες ελληνική πρωτεύουσα η Nelly´ς κατορθώνει να ανοίξει ένα μικρό φωτογραφικό studio στην οδό Ερμού και να γίνει γνωστή ως φωτογράφος πορτρέτων της αθηναϊκής κοινωνίας του Μεσοπολέμου. Από την άλλη πλευρά, όμως, φωτογραφίζει διάφορες γωνιές της Αθήνας, σκηνές με τους πρόσφυγες, ενώ από τα 1927 περιοδεύει και στην ελληνική ύπαιθρο αποτυπώνοντας με το φακό της το πανόραμα ειδυλλιακών εικόνων από την Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Φωτογραφίες της κυκλοφορούν στα διάφορα τουριστικά έντυπα που προβάλλουν την Ελλάδα στο εξωτερικό.

Nelly's, Η χορεύτρια Mona Paiva στην Ακρόπολη. 1927. Η Nelly´ς φωτογράφισε γυμνή σε χορευτικές κινήσεις τη μπαλαρίνα της κομεντί φρανσαίζ Μόνα Πάιβα, που είχε βρεθεί στην Αθήνα. Οι γυμνές φωτογραφίσεις δίχασαν την κοινή γνώμη της ελληνικής πρωτεύουσας και προκάλεσαν αντιδράσεις. Ωστόσο, υπήρξαν άνθρωποι των γραμμάτων και τεχνών που υποστήριξαν την τέχνη της Nelly's, όπως ο Σπ. Μελάς, ο Π. Νιρβάνας, ο Μ. Ροδάς,  κά.


Nelly's, Έλληνες πρόσφυγες από τη Μ. Ασία. 1925-1927. Την εποχή που η Nelly's φωτογράφιζε τα γυμνά στην Ακρόπολη η Αθήνα και η υπόλοιπη Ελλάδα είχε πλημμυρίσει από πρόσφυγες. Η Nelly's φωτογράφισε πολλά στιγμιότυπα με πρόσφυγες. Άλλωστε, και η δική της οικογένεια είχε ξεριζωθεί από τη Μ. Ασία. Ακόμα, όμως, και εικόνες της Nelly's για τους πρόσφυγες απηχούν τις επιδράσεις από την κλασική αισθητική και την ειδυλλιακού τύπου απεικόνιση των Γερμανών δασκάλων της.


   Τα αρχαία ελληνικά μνημεία απεικονίστηκαν συστηματικά από την Nelly´s, μόνα τους ως ερείπια του παρελθόντος με φωτοσκιάσεις από το εκτυφλωτικό ελληνικό φως του παρόντος, αλλά και ως πλαίσιο που περιβάλλει το σωματικό κάλλος ιδανικών μορφών. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1920 η Nelly´s πειραματίζεται με φωτογραφίσεις γυμνών ή ημίγυμνων σωμάτων στην Ακρόπολη. Σε μια εποχή που σε κάποιους πνευματικούς κύκλους ήταν της μόδας η αναβίωση γιορτών και τελετών σε αρχαιολογικούς χώρους (βλ. Δελφικές γιορτές με Άγγελο Σικελιανό) η Nelly´s φωτογραφίζει, εκτός από τις επίσημες Δελφικές γιορτές,  σώματα γυμνών αθλητών στην Ακρόπολη, αλλά και ημίγυμνες αιθέριες γυναικείες μορφές σε χορευτικές φιγούρες δίπλα στις αρχαίες κολόνες του Παρθενώνα. Ωστόσο, οι φωτογραφίσεις γυμνών χορευτριών στην Ακρόπολη δεν έγιναν για πρώτη φορά από τη Nelly´ς. Σας θυμίζω ότι είχαν προηγηθεί οι φωτογραφίες της Isidora Dankan  και των θετών κορών της  από τον Αμερικανό φωτογράφο Steichen.
Βλ. http://annagelopoulou.blogspot.gr/search/label/Ισιδώρα%20Ντάνκαν
   Τώρα, όμως, μια γυναίκα φωτογράφος και μάλιστα Ελληνίδα, που είχε αποκτήσει φήμη με τις φωτογραφίσεις γνωστών προσώπων της Αθηναϊκής κοινωνίας (φωτογράφιζε πολιτικούς, ηθοποιούς, ποιητές και λογοτέχνες, κά.), τολμούσε να φωτογραφίσει γυμνές χορεύτριες στον "ιερό" αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, δίπλα στις κολόνες του Παρθενώνα και στις Καρυάτιδες του Ερεχθείου. Η Nelly's είχε αρχίσει να φωτογραφίζει γυμνές χορεύτριες σε χορευτικές κινήσεις στο studio και στην ύπαιθρο ήδη από τη Δρέσδη της Γερμανίας.  


Nelly's, Χορεύτριες από τη Σχολή της Mary Wigman. Δρέσδη 1923. Είναι μία από τις φωτογραφίες της Nelly's που απεικονίζουν χορεύτριες. Η Nelly's είχε τραβήξει μια σειρά φωτογραφιών με χορεύτριες όταν ήταν στη Δρέσδη. Θα διατηρήσει το ενδιαφέρον της για αυτή τη θεματολογία και όταν εγκατασταθεί στην Αθήνα. Το πλαίσιο των χορευτικών φιγούρων που θα απεικονίσει στην Αθήνα θα είναι τα μνημεία της Ακρόπολης.

Nelly's, Η χορεύτρια Mona Paiva στο studio της Nelly. 1927. Τη φωτογράφισε γυμνή και στην Ακρόπολη.

Nelly's, Ο αθλητής Δημήτρης Καραμπάτης στην Ακρόπολη. 1925.

    Παρά την αρχική αντίδραση που δέχτηκε η Nelly´ς για τις γυμνές φωτογραφίσεις της Μόνα Πάιβα (Mona Paiva), το 1929 θα επαναλάβει τις φωτογραφίσεις με μοντέλο αυτή τη φορά την Ουγγαρέζα χορεύτρια Νικόλσκα (Nikolska). 

Nelly's, Η Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska στον Παρθενώνα. 1929. Φωτογραφικά Αρχεία του  Μουσείου Mπενάκη.

Nelly's, Η Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska στα Προπύλαια. 1929. Μια υπέροχη για την κίνηση και αρμονία φωτογραφία.

Nelly's, Η Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska στα Προπύλαια. 1929. Mία ακόμα παραλλαγή του παραπάνω θέματος. Φωτογραφικά Αρχεία του  Μουσείου Mπενάκη.

Nelly's, Η Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska στην Ακρόπολη. 1929.

Nelly's, Η Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska στον Παρθενώνα. 1929. Φωτογραφικά Αρχεία του  Μουσείου του Mπενάκη. Ίσως, η πιο γνωστή φωτογραφία από αυτή τη σειρά φωτογραφιών που απεικονίζουν τη Nikolska στην Ακρόπολη.



Nelly's, Άποψη του Ερεχθείου από τα Προπύλαια. 1930. Οι φωτοσκιάσεις στα αρχαία μνημεία γοήτευαν τη Nelly's.

Nelly's, Οι καρυάτιδες του Ερεχθείου1930. 

Nelly's, Τμήμα του Παρθενώνα. Δυτική πλευρά. 1930. Ακόμα μία υπέροχη αποτύπωση των παιχνιδιών του φωτός στα μάρμαρα του Παρθενώνα.

                      
Nelly's, Η Ακρόπολη και ο ναός της Αθηνάς Νίκης. 1930. Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Mπενάκη. Αντιπροσωπευτική φωτογραφία του ελληνικού ξηρού τοπίου με φόντο την Ακρόπολη.

H Nelly´ς και ο σύζυγός της Άγγελος Σεραϊδάρης μπροστά από τις Καρυάτιδες. 1929. 

   Το 1929 η Nelly´ς παντρεύτηκε τον πιανίστα και μουσικοσυνθέτη Άγγελο Σεραϊδάρη, Έλληνα που είχε γνωρίσει στη Δρέσδη, ο οποίος στάθηκε δίπλα της σ´όλη τη ζωή του. Το 1930 αυτή και ο σύζυγός της ανέλαβαν τη φωτογράφιση των Β´ Δελφικών Εορτών που οργάνωσε ο Άγγελος Σικελιανός στους Δελφούς.  Τη δεκαετία του 1930 η Nelly's έγινε επίσημη φωτογράφος του Υπουργείου Τουρισμού και ταξίδεψε σ´όλη την Ελλάδα για να τραβήξει φωτογραφίες και κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ. Ετοίμασε, επίσης, φωτογραφικά λευκώματα, ενώ ασχολήθηκε και με τη φωτογραφία μόδας, φωτογραφίζοντας φορέματα-πέπλα, εμπνευσμένα από την αρχαία Ελλάδα. Το 1939, λίγο πριν την κήρυξη του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, βρέθηκε στη Ν. Υόρκη για να προετοιμάσει το ελληνικό περίπτερο που θα εκπροσωπούσε την Ελλάδα στη Διεθνή Έκθεση της Ν. Υόρκης. Το ελληνικό περίπτερο ήταν διακοσμημένο με φωτογραφίες και γιγαντοαφίσες με κολάζ από ελληνικά θέματα που είχε συνθέσει η Nelly's.  Λόγω της έκρηξης του πολέμου, προτίμησε να παραμείνει με το σύζυγό της στην Αμερική και να μην επιστρέψουν στην Ελλάδα. Εγκαταστάθηκε και έζησε για 25 περίπου χρόνια στη Ν. Υόρκη, όπου ασχολήθηκε με τη διαφημιστική και έγχρωμη φωτογραφία, καθώς και το φωτορεπορτάζ. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της επέστρεψε με το σύζυγό της στην Αθήνα όπου και πέθανε,  κληροδοτώντας το έργο της στο Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη.

Nelly's, Κολάζ για το ελληνικό περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης της Ν. Υόρκης. Τέλη της δεκαετίας του 1930.

Τα κολάζ με σύνθεση φωτογραφιών της Nelly's, Κολάζ για το ελληνικό περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης της Ν. Υόρκης αποδεικνύουν τις εξιδανικευμένες "τουριστικές εικόνες" για την Ελλάδα που ήδη είχαν αρχίσει να σχηματίζονται στη δεκαετία του 1930.

Nelly's, Κολάζ για το ελληνικό περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης της Ν. Υόρκης. Τέλη της δεκαετίας του 1930.

Το περίφημο εξώφυλλο του γνωστού περιοδικού LIFE με φωτογραφική σύνθεση από τη Nelly´ς. Δεκέμβριος 1940. Οι ελληνικές αρχαιότητες στο φόντο της φωτογραφίας. Το περιοδικό είχε τιμητικό αφιέρωμα στην ηρωική άρνηση της Ελλάδας να δεχθεί τα ιταλικά στρατεύματα στο έδαφος της. Για πρώτη φορά ένα ευρείας κυκλοφορίας παγκόσμια γνωστό περιοδικό είχε εξώφυλλο με ελληνικό θέμα και φωτογραφία Έλληνα δημιουργού.

Έλληνας στρατιώτης ήταν ο τίτλος της φωτογραφίας της Nelly´s που κοσμούσε το εξώφυλλο του περιοδικού LIFE της 16 Δεκεμβρίου 1940.
 Βλ.

Matthias Harder, Nelly. Dresden, Athens, New York. From the photographic archive of the Benaki MuseumPrestel, 2001, 27-38.

 Άλκης Ξανθάκης, Ιστορία της Ελληνικής φωτογραφίας 1839-1970, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα, 2008, σ. 268-269.








Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013

Τέλος εποχής. Ένας πίνακας του William Merritt Chase

Τέλος Εποχής

    Όσο και να θέλουμε να κρατήσουμε το καλοκαίρι, ας είμαστε ρεαλιστές, το καλοκαίρι φεύγει. Βρισκόμαστε πια στο "τέλος εποχής" και ίσως στο τέλος όχι μόνο μιας εποχής του χρόνου, αλλά και μιας περιόδου με διαφορετικές συνήθειες και τρόπους. Στους εκπαιδευτικούς, λοιπόν, που από τις 2 Σεπτεμβρίου επιστρέφουν στα σχολεία και σε λίγες ημέρες θα επιστρέψουν και οι μαθητές (από τις 11 Σεπτεμβρίου), αλλά και σε όσους θα ήθελαν να κρατήσει ακόμα το καλοκαίρι αφιερώνω τον παρακάτω πίνακα. Τέλος εποχής, ονομάζεται...
   Σίγουρα, αποπνέει αίσθηση μελαγχολίας ο πίνακας του Αμερικανού ζωγράφου William Merritt Chase (1849-1916). Απεικονίζει μια σκηνή που διαδραματίζεται στην παραλία στο τέλος της καλοκαιρινής περιόδου. Στην άκρη δεξιά του πίνακα, μία γυναίκα κάθεται μόνη σ᾽ένα τραπέζι στην παραλία. Δεν βλέπουμε το πρόσωπό της, βλέπουμε μόνο ότι κοιτάζει πέρα μακριά τη θάλασσα. Δεν φαίνονται άλλα δείγματα ανθρώπινης παρουσίας. Μπροστά της στέκονται τραπέζια με τις καρέκλες ακουμπισμένες έτσι που δείχνουν ότι δεν πρόκειται να έρθουν πελάτες. Τέλος της καλοκαιρινής εποχής. Η παραλία είναι ερημική.
   Ιδού, λοιπόν, το Τέλος Εποχής του William Merritt Chase! ...Έτσι και αλλιώς ζούμε το Τέλος Εποχής εδώ και καιρό και δεν εννοώ, φυσικά, το τέλος μιας εποχής του χρόνου


William Merrit Chase, Τέλος εποχής. 1885. Mount Holyoke College Art Museum.

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

J. Singer Sargent, ένα φύσημα του ανέμου. Πίνακες του Sargent με την Judith Gautier

O άνεμος στη ζωγραφική. 

   Φυσούσε όλο το βράδυ και φυσάει σήμερα όλο το πρωί. Για αυτό, φαίνεται ότι θυμήθηκα έναν πίνακα του αγαπημένου Αμερικανού ζωγράφου John Singer Sargent (1856-1925). Μία γυναικεία φιγούρα στέκεται σ´ἐνα ύψωμα. Φορά ένα ανάλαφρο λευκό φόρεμα. Πίσω της για φόντο ο γαλάζιος ουρανός και σκόρπια λευκά σύννεφα. Ο Sargent απεικονίζει μία στιγμή  κατά την οποία φυσά άνεμος. Το φόρεμα της γυναίκας ανεμίζει και εκείνη με το ένα της χέρι προσπαθεί να συγκρατήσει το καπέλο της από την επίθεση του ανέμου.
  H γυναικεία μορφή που δέχεται τη ριπή του ανέμου είναι η Γαλλίδα συγγραφέας και ποιήτρια Judith Gautier (1845-1917), κόρη του γνωστού Γάλλου συγγραφέα Θεόφιλου Γκωτιέ. Η Judith Gautier ήταν γνωστή στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού στους οποίους κινήθηκε και ο J. Singer Sargent. H Gautier,  αφού χώρισε από τον πρώτο σύζυγό της, είχε μια σύντομη ερωτική σχέση με τον γνωστό συνθέτη Richard Wagner, ενώ στη συνέχεια παντρεύτηκε τον διάσημο Γάλλο συγγραφέα Pierre Loti.

John Singer Sargent,  Ένα φύσημα του ανέμου. 1886-1887. Ιδιωτική Συλλογή.

Φωτογραφία της Judith Gautier. Η Gautier είχε γράψει ένα άρθρο με θετικά σχόλια για τον πίνακα του J. Singer Sargent, H προσωπογραφία της κυρίας Χ. Ο πίνακας παρουσιάστηκε στην Έκθεση του Παρισιού το 1884 και προκάλεσε σκάνδαλο, γιατί θεωρήθηκε πολύ τολμηρός για την εποχή του.

Ο Sargent φαίνεται ότι τη δεκαετία του 1880 συνδεόταν φιλικά με την Gautier. Είχε ζωγραφίσει και άλλες δύο προσωπογραφίες της.

John Singer Sargent, Judith Gautier. 1885. Iνστιτούτο Τεχνών του Ντητρόιτ.

John Singer Sargent, Η Judith Gautier στο Fourberie. 1883-1885. Musée Jean Faure, Aix-les-Bains.

John Singer Sargent, Η προσωπογραφία της Mme X (της κυρίας Virginie Gautreau). 1883. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Ν. Υόρκης. Ο πίνακας αυτός είχε προκαλέσει μεγάλη συζήτηση, όταν εκτέθηκε στο Παρίσι. Η στάση και το φόρεμα της μεγαλοαστής κυρίας Gautreau (ήταν σύζυγος ενός πλούσιου τραπεζίτη) τότε θεωρήθηκαν πολύ προκλητικά. H Gautier είχε γράψει ένα θετικό άρθρο για τον πίνακα.

http://www.wikipaintings.org/en/john-singer-sargent/a-gust-of-wind
http://www.artrenewal.org/pages/artwork.php?artworkid=13656&size=large
http://www.metmuseum.org/toah/works-of-art/16.53
http://en.wikipedia.org/wiki/Judith_Gautier
http://www.dia.org/object-info/79cc3f36-1779-45a1-9188-877577209541.aspx?position=3

Πέμπτη 29 Αυγούστου 2013

Στην παραλία. Πίνακες του Joaquin Sorolla y Bastida


To καλοκαίρι στη ζωγραφική. Πίνακες του Ισπανού ζωγράφου Joaquin Sorolla

   Aς επιμείνω λίγο ακόμα καλοκαιρινά! Άλλωστε, και το καλοκαίρι επιμένει ακόμα να βρίσκεται εδώ. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πως διανύουμε τις τελευταίες ημέρες του τελευταίου μήνα του καλοκαιριού, του Αύγουστου. Τώρα, λοιπόν, που τελειώνει το φετινό καλοκαίρι θυμήθηκα έναν κατεξοχήν "καλοκαιρινό" ζωγράφο, τον Ισπανό (γεννήθηκε στη Βαλέντσια) Joaquin Sorolla y Bastida (1863-1923).
   O Sorolla ζωγράφισε ένα μεγάλο αριθμό τοπίων με καλοκαιρινές σκηνές από παραλίες της Ισπανίας και των ευρωπαϊκών ακτών στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Γυναίκες και παιδιά περπατούν στην παραλία, κάθονται στα βράχια και ατενίζουν τη θάλασσα, προστατεύονται από τον εκτυφλωτικό μεσογειακό ήλιο κάτω από ομπρέλες, τέντες και καπέλα, ξαπλώνουν στην άμμο, κολυμβούν...Μεσογειακές καλοκαιρινές εικόνες από έναν μεσογειακό ζωγράφο. Ιδού, λοιπόν, κάποιοι από τους πραγματικά πολυάριθμους πίνακές του που σήμερα κοσμούν κυρίως ιδιωτικές συλλογές.
   
 J. Sorolla, Στα βράχια της παραλίας της Javea. 1905.

J. Sorolla, Γυναίκες στην παραλία. 1906. Leeds Museums and Galleries.

Sorolla, ηλιοβασίλεμα στο Biarritz. 1906.

Sorolla, Η παραλία του  Biarritz. 1906. 

Sorolla, Στιγμιότυπο στο Biarritz. 1906. Μουσείο Sorolla. Μαδρίτη.

Sorolla, Βράχια στο Biarritz. 1906.

Sorolla, Στην παραλία του Biarritz. 1907. 

Sorolla, Τρέχοντας στην παραλία. 1908. 

Sorolla, Η παραλία της Valencia στο φως του πρωινού ήλιου. 1908.

Sorolla, Παραλία στο Sarauz. 1910.

Sorolla, Στην αμμουδιά στην παραλία του Sarauz. 1910.

Sorolla, Η Μαρία στην παραλία του Sarauz. 1910.

Sorolla, Κάτω από την τέντα στην παραλία του Sarauz. 1910.


http://www.wikipaintings.org/en/joaqu-n-sorolla
http://www.joaquin-sorolla-y-bastida.org/
http://www.bbc.co.uk/arts/yourpaintings/paintings/search/painted_by/joaquin-sorolla-y-bastida_artists
http://museosorolla.mcu.es/colec_pintura.html

H ζωγράφος του Skagen της Δανίας Anna Ancher


Γυναίκες με ομπρέλες στην παραλία και στον κήπο. Πίνακες της Anna Ancher
    
   Συνεχίζω με πίνακες της κοινότητας των ζωγράφων που στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα περνούσαν τα καλοκαίρια τους στο ψαροχώρι του Skagen της Δανίας. Είναι δύο καλοκαιρινοί πίνακες του Michael  και της Anna Ancher.
   Μία παρέα γυναικών να κάνουν βόλτα στην παραλία του Skagen απεικονίζει ο πρώτος πίνακας. Πολύχρωμες γυναικείες φιγούρες, κρατώντας ομπρέλες (η μία κρατά ανοιγμένη ομπρέλα και κάποιες από τις άλλες κρατούν κλειστές ομπρέλες), περπατούν αμέριμνες στην αμμουδιά μια καλοκαιρινή ημέρα. Είναι προφανώς παραθερίστριες στο Skagen. Τέτοιες σκηνές στην παραλία έχουν απεικονίσει πολλές σε διάφορες παραλλαγές οι ζωγράφοι της κοινότητας του Skagen.

 Michael Ancher, Μια βόλτα στην παραλία. 1896. Skagens Μουσείο. Skagen. Δανία.

  O δεύτερος πίνακας είναι φωτεινός, ηλιόλουστος, με ζεστά χρώματα. Κυριαρχεί το πορτοκαλί χρώμα της ομπρέλας που κρατά η κομψή κυρία του κήπου.

Anna Ancher, Γυναίκα σε κήπο με πορτοκαλί ομπρέλα. 1915. Funen Art Museum. Δανία.

   Η Anna Ancher (1859-1935) θεωρείται από τους σημαντικότερους Δανούς καλλιτέχνες των τελευταίων δεκαετιών του 19ου και των πρώτων του 20ού αιώνα. Είναι επίσης, αναμφισβήτητα, μία από τις πρώτες γυναίκες ζωγράφους που καθιερώθηκαν και διεκρίθηκαν για το έργο τους στη Δανία, σε μία εποχή κατά την οποία ήταν δύσκολο για μια γυναίκα να αναγνωρισθεί για την καλλιτεχνική της δημιουργία. 

Φωτογραφία της Anna Ancher, μίας από τις πιο σημαντικές ζωγράφους της Δανίας. Βασιλική Βιβλιοθήκη της Δανίας. Πριν από το 1933. 

    Η Anna Ancher γεννήθηκε στο απομονωμένο ψαροχώρι Skagen της Βορ. Δανίας (βρίσκεται στη χερσόνησο της Γιουτλάνδης) όπου και έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής της. Στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα περνούσαν το καλοκαίρι τους στο Skagen διάφοροι καλλιτέχνες από τις σκανδιναβικές χώρες, κυρίως ζωγράφοι,  που ζωγράφιζαν τοπία και θαλασσινές σκηνές. Επίσης το καλοκαίρι, στο Skagen συγκεντρώνονταν συγγραφείς, ποιητές, μουσικοί, φιλόσοφοι και επιστήμονες. Η κοινότητα των ζωγράφων του Skagen έγινε γρήγορα γνωστή στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Δανίας και γενικά της Σκανδιναβίας. Περιλάμβανε τους Δανούς ζωγράφους Peder Severin Krøyer  (και τη γυναίκα του Marie Krøyer), Laurits Tuxen, Karl Madsen, Viggo Johansen, Carl Locher, Anna και Michael Ancher και άλλους, τους Νορβηγούς Christian Krohg και Eilif Peterssen και τους Σουηδούς Οscar Björck και Johan Krouthén. 
      Η Ancher ήταν η μόνη από αυτό τον κύκλο των ζωγράφων που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Skagen και η μόνη γυναίκα που απέκτησε φήμη για το έργο της. Ο πατέρας της είχε στην ιδιοκτησία του το γνωστό ξενοδοχείο Brøndums (υπάρχει μέχρι σήμερα) όπου έμεναν κάποιοι από τους καλλιτέχνες που περνούσαν το καλοκαίρι τους στο Skagen. H κλίση της Ancher προς τη ζωγραφική εκδηλώθηκε από την παιδική της ηλικία. Φαίνεται ότι το μικρό κορίτσι παρατηρούσε τους ζωγράφους να ζωγραφίζουν και επηρεάστηκε ώστε να αρχίσει και η ίδια τη ζωγραφική.
   Σπούδασε σχέδιο και ζωγραφική στην Κοπεγχάγη και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι. Στα 1880 παντρεύτηκε τον επίσης ζωγράφο Michael Ancher  που γνώρισε στο Skagen  και απέκτησε μαζί του μια κόρη. Παρά την κοινωνική πίεση, δεν εγκατέλειψε τη ζωγραφική μετά το γάμο της και συνέχισε να ζωγραφίζει.
Michael Ancher, Η Άννα επιστρέφει από τους αγρούς. 1902. Skagens Μουσείο. Skagen. Δανία. Μία υπέροχη προσωπογραφία της Anna Ancher από το χέρι του συζύγου της Michael Ancher, ενός επίσης σημαντικού ζωγράφου της κοινότητας του Skagen και της Δανίας. Το ζεύγος Ancher διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον επίσης γνωστό ζωγράφο P. S. Krøyer και τη σύζυγό του Marie Krøyer (βλ. http://annagelopoulou.blogspot.gr/2013/08/p-s-kryer-to-p-s-kryer-marie-kryer.html ). H Anna Ancher είχε σπουδάσει μαζί με τη Marie ζωγραφική στο Παρίσι.

Anna Ancher, Νεαρή γυναίκα χτενίζει τα μαλλιά της. 1901. Εθνική Πινακοθήκη της Δανίας.
 Κοπεγχάγη.

Σκηνές από την καθημερινή ζωή στο Skagen αποτελούν τα θέματα της Anna Ancher. Aν και έχει ζωγραφίσει εικόνες από τοπία και την παραλία του Skagen, φαίνεται ότι προτιμά να απεικονίζει εσωτερικούς χώρους (βλ. και

Anna Ancher, H μητέρα της ζωγράφου στο μπλε δωμάτιο. 1909. Εθνική Πινακοθήκη της Δανίας. Κοπεγχάγη.

Το παιχνίδι του φωτός και οι φωτοσκιάσεις στο εσωτερικό δωματίων φαίνεται να τη γοητεύουν. 

Anna Ancher, Εσωτερικό δωματίου με κληματίδα. 1912. Skagens Μουσείο. Skagen. Δανία. Είναι μία πλευρά του δωματίου που η Anna χρησιμοποιούσε ως studio.

Anna Ancher, Φως του ήλιου στο μπλε δωμάτιο. 1891. Skagens Μουσείο. Skagen. Δανία. Το κοριτσάκι που κάθεται στην καρέκλα είναι η κόρη των ζωγράφων Anna  και Michael Ancher.


http://www.skagensmuseum.dk/en/collection/the-art-works/anna-ancher/interioer-med-klematis/#c6373 1912
http://www.skagensmuseum.dk/en/collection/the-art-works/anna-ancher/sunlight-in-the-blue-room/
http://kunst.museum.odense.dk/billedvis.asp?billednr=14300&antal=522&language=da
http://www.skagensmuseum.dk/en/collection/the-art-works/anna-ancher/
http://en.wikipedia.org/wiki/Anna_Ancher
http://www.artistsandart.org/2010/03/anna-ancher-1859-1935-danish.html
http://kunst.museum.odense.dk/billedvis.asp?billednr=14300&antal=522&language=da
http://search.smk.dk/vark.asp?ObjectId=84447
http://search.smk.dk/vark.asp?ObjectId=9374
http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Paintings_by_Anna_Ancher
http://bjws.blogspot.gr/2012/09/danish-anna-ancher-1859-1935-paints.html
http://www.skagensmuseum.dk/en/collection/the-art-works/michael-ancher/anna-ancher-returning/

Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Γυναίκα που διαβάζει σε δωμάτιο με παπαρούνες. Ένας πίνακας της Anna Ancher


Γυναίκα που διαβάζει σε δωμάτιο με παπαρούνες

   Θεωρείται από τους πιο γνωστούς πίνακες της Anna Ancher (1859-1935), μίας από τις πιο σημαντικούς ζωγράφους της Δανίας τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αι και τις πρώτες του 20ού. Απεικονίζει το εσωτερικό ενός δωματίου μεσοαστικού σπιτιού όπου μία γυναίκα, έχοντας ακουμπίσει στο τραπέζι, διαβάζει με αφοσίωση το βιβλίο της. Πάνω στο τραπέζι ένα βάζο που ξεχειλίζει από κόκκινες παπαρούνες τραβά την προσοχή του βλέμματος του θεατή.

Anna Ancher, Εσωτερικό δωματίου με παπαρούνες και γυναίκα που διαβάζει (Lizzy Hohlenberg). 1905. Skagens Μουσείο. Skagen. Δανία.

Σάββατο 24 Αυγούστου 2013

Ικεσία. Ένα κείμενο του Νίκου Εγγονόπουλου και ένας πίνακας της Anna Ancher

Nίκος Εγγονόπουλος, Ικεσία

   Η νύχτα διαδέχεται την ημέρα. Και ως η ημέρα είναι η περιοχή των δέντρων και των λουλουδιών, έτσι κι η νύχτα είναι η περιοχή των φαντασμάτων και των κρουνών. Τοποθετείς τη σκάλα στον τοίχο, και με πολλή προσοχή περνάς "από την άλλη μεριά". Αντιλαμβάνεσαι ψιθύρους, σαν θρόισμα νεκρών φύλλων, και το κελάρυσμα των νερών, τον σχεδόν ανεπαίσθητο θόρυβο που κάμνει η ρόδα του μύλου. Ένας τροχός, ένα αλέτρι, αστέρια, κι αρχίζουν τα θαύματα και τα μάγια της νύχτας. Με τα χείλια κολλημένα στ´ άσπρα της πόδια, στοχάσου καλά, λέγε μέσα σου πως δε θα πάψεις ποτέ να ικετεύεις, πως δε θα πάψεις ποτέ να επιστρατεύεις όλη την αγάπη, που έχεις μέσα σου κρυμμένη, ενάντια στις δυνάμεις του κακού.

Από το έργο του Νίκου Εγγονόπουλου, Στην κοιλάδα με τους ροδώνες

Anna Ancher, Νεαρή κοπέλα μπροστά στο φως της λάμπας. 1887. Skagens Μουσείο. Skagen. Δανία.